منیتوبا
مانیتوبا | |
|---|---|
|
| |
| شعار: Gloriosus et Liber | |
| مختصات: ۵۵°۰۴′ شمالی ۹۷°۳۱′ غربی / ۵۵٫۰۶۷°شمالی ۹۷٫۵۱۷°غربی | |
| کشور | |
| مرکز | وینیپگ |
| بزرگترین شهر | وینیپگ |
| پیوستن به کنفدراسیون کانادا | ۱۵ ژوئیه ۱۸۷۰ |
| حکومت | |
| • نوع | سلطنت مشروطه فدرال |
| • پادشاهی بریتانیا | چارلز سوم |
| • فرماندار کل | جانیس فیلمون |
| • وزیر | جانیس فیلمون |
| مساحت | |
| • کل | ۶۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع (۲۵۰۹۵۰ مایل مربع) |
| • خشکی | ۵۴۸۴۰۰ کیلومتر مربع (۲۱۱۷۲۰ مایل مربع) |
| • آب | ۱۰۱۵۹۰ کیلومتر مربع (۳۹۲۲۵ مایل مربع) |
| • رتبه | ۸ام |
| جمعیت (۲۰۱۰) | |
| • کل | ۱۲۳۲۶۵۴ |
| • رتبه | ۵ام |
| • تراکم | ۱٫۹/کیلومتر مربع (۴٫۹/مایل مربع) |
| اهلیتنام | Manitoban |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی ۴- |
| نمایندگان فدرال | در پارلمان کانادا |
| House seats مجلس سنا | ۱۴ ۶ |
| زبان رسمی | انگلیسی، فرانسوی |
| وبگاه | www |
استان مانیتوبا (به انگلیسی: Manitoba) یکی از استانهای مرکزی کانادا است که در مجاورت ساسکاچوان در غرب، انتاریو در شرق و خلیج هادسون در شمال قرار دارد. این استان از جنوب با ایالتهای داکوتای شمالی و مینسوتای ایالات متحده هممرز است. مرکز و بزرگترین شهر مانیتوبا، وینیپگ است که بهعنوان قطب اصلی اقتصادی، فرهنگی و ترابری استان شناخته میشود.[۱]
مساحت مانیتوبا حدود ۶۵۰ هزار کیلومتر مربع است و بیشتر بخشهای آن پوشیده از دشتهای وسیع، دریاچهها و جنگلها است. بیش از ۱۱۰ هزار دریاچه در این استان وجود دارد که در میان آنها دریاچه وینیپگ، دریاچه مانیتوبا و دریاچه وینیپگوسیس از مهمترین منابع آب شیرین بهشمار میروند.[۲]
مانیتوبا از نظر تاریخی از زیستگاههای اصلی بومیان کانادا بوده است و امروزه نیز بخش مهمی از جمعیت استان را مردمان بومی تشکیل میدهند. ورود نخستین اروپاییها به منطقه در سدهٔ هفدهم میلادی و در پی فعالیتهای بازرگانی شرکت خلیج هادسون صورت گرفت. این منطقه در سال ۱۸۷۰ بهعنوان پنجمین استان به کنفدراسیون کانادا پیوست.[۳]
اقتصاد مانیتوبا متکی بر کشاورزی، بهویژه تولید غلاتی مانند گندم و کلزا، صنایع غذایی، معدن و منابع طبیعی، و همچنین بخش خدمات است. وینیپگ به دلیل قرار گرفتن در مسیرهای ریلی و هوایی اصلی کانادا، نقشی کلیدی در بازرگانی و توزیع کالا ایفا میکند.
از نظر فرهنگی، مانیتوبا به دلیل ترکیب متنوع جمعیتیاش ــ شامل بومیان، مهاجران اروپایی، اوکراینیها، فرانسویتباران و گروههای قومی دیگر ــ دارای تنوع زبانی و فرهنگی فراوان است. جشنوارهها و رویدادهایی مانند فولکلوراما و جشنواره جاز وینیپگ بازتابدهندهٔ این تنوع فرهنگی هستند.[۴]
جمعیت مانیتوبا ۱٬۲۰۷٬۹۵۹ نفر (برآورد سال ۲۰۰۸) است.
تاریخچه
[ویرایش]این استان تاریخچه مستندی از قبایل بومی سو،[پانویس ۱] دارد.
تأثیر این اقوام امروزه در استان کاملاً مشخص است همانطور که اسم استان از فرهنگ Cree به معنی «تنگه روح مانیتوبا» گرفته شده است. شرکت Hudson's Bay Company در دهه ۱۶۰۰ با شروع تجارت پوست سفر به این استان را آغاز کرد. این استان در سال ۱۸۷۰، سه سال بعد از استقلال کانادا به کنفدراسیون کانادا ملحق شد. کمی پپس از آن مردمان Metis به دنبال هویت فرانسوی و بومی خود شورش به پا کردند اما به نتیجهای نرسیدند و زمینی به آنها داده نشد.

در زمان الحاق به کانادا، منیوبا فقط بخشی از اندازه فعلی بود. شکل و سایز فعلی استان در سال ۱۹۱۲ به انجام رسید. یک واقعه مشهور در این استان اعتصاب عمومی وینیپگ در سال ۱۹۱۹ بود. جنبش کارگری قدرتمند آن زمان کسب و کار را به مدت ۶ هفته در اعتراض به شرایط ضعیف کاری متوقف ساخت. جنگ بین کارگر و کارفرما نقطه مهمی در تاریخ جنبش کارگری کانادا محسوب میشود.
اگر چه این استان در رشد از چند استان عقب ماند ولی با رشد تجارت و صنعت به سمت جلو حرکت میکند. آگر چه برخی از زمینهای کشاورزی روستایی هنوز پابرجا هستند ولی وینیپگ شهری مدرن و با شرکتهای بزرگ Great – west Life (مجموعه مالی و بیمهای) و CanWest Global (شرکت رسانهای بزرگ) است. این استان ادامه رشد اقتصادی بسیار عالی خود را در جذب مهاجر میداند.
دولت
[ویرایش]
دولت کانادا با یک سیستم فدرال با کنترل بر برخی از امور متعلق به دولت ملی در اتاوا و دیگر امور تحت کنترل دولت استانی عمل میکند. این استان مجلس انتخابی دموکراتیک خود را دارد (مجمع قانونگذاری منیوبا[پانویس ۲]). که در شهر مرکزی وینیپگ واقع است.
۵۷ نماینده از سراسر مناطق استان در انتخاب عمومی انتخاب میشوند. دولت فعلی استان تحت کنترل حزب دموکراتیک نو به رهبری آقای واب کنو میباشد. ایشان از سال ۲۰۲۳ در رأس کار میباشند.
جغرافیا
[ویرایش]
جغرافیا
[ویرایش]
مانیتوبا از شرق با استان انتاریو، از غرب با ساسکاچوان، از شمال با قلمرو نوناووت و از جنوب با داکوتای شمالی و مینهسوتا در ایالات متحده آمریکا هممرز است. این استان در مرکز حوزهٔ آبریز خلیج هادسون قرار دارد و بخش بزرگی از آبهای آن به دریاچه وینیپگ و سپس از طریق رود نلسون به سوی خلیج هادسون جریان مییابد. رودخانههای این حوزهٔ آبریز از کوههای غربی تا سرزمینهای جنوبی ایالات متحده و شرق انتاریو امتداد دارند. مهمترین رودخانهها عبارتاند از رود رد شمال، رود آسینیبوین، نلسون، رود وینیپگ، رود هیز، وایتشل و رود چرچیل. بیشتر نواحی جنوبیِ مسکونی مانیتوبا در بستر پیشاتاریخی دریاچه آگاسی شکل گرفته است. این منطقه، بهویژه درهٔ رود رد، زمینی مسطح و حاصلخیز دارد، هرچند یخچالهای طبیعی عقبنشسته تپهها و زمینهای سنگی را در نقاطی از استان بر جای گذاشتهاند.[۵]
این استان دارای خط ساحلی آب شور در مرز خلیج هادسون و بیش از ۱۱۰ هزار دریاچه است که حدود ۱۵٫۶ درصد یا ۱۰۱٬۵۹۳ کیلومتر مربع (۳۹٬۲۲۵ مایل مربع) از سطح آن را میپوشانند.[۶][۷] بزرگترین دریاچههای استان دریاچه مانیتوبا، دریاچه وینیپگوسیس و دریاچه وینیپگ هستند که در میان فهرست دریاچهها بر پایه مساحت در جهان جای دارند.[۸] در سال ۲۰۱۸ حدود ۲۹٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۱۱٬۰۰۰ مایل مربع) از سرزمینهای سنتی اقوام نخستین و تایگا در بخش شرقی دریاچه وینیپگ بهطور رسمی بهعنوان میراث جهانی یونسکو با نام Pimachiowin Aki ثبت شد.[۹]
کوه بالدی با ۸۳۲ متر (۲٬۷۳۰ فوت) ارتفاع از سطح دریا بلندترین نقطهٔ استان است و سواحل خلیج هادسون در سطح دریا پایینترین نقطه را تشکیل میدهند.[۱۰] پارک ملی رایدینگ ماونتین، تپههای پمبینا، جنگل استانی سندیلندز و سپر کانادا نیز از دیگر نواحی مرتفع مانیتوبا بهشمار میآیند. بیشتر مناطق شمالی و شرقی کمجمعیت استان روی سپر نامنظم گرانیتی کانادا قرار دارند که شامل پارکهایی مانند وایتشل، آتیکاکی و پارک استانی نوپیمینگ میشوند.[۱۱]
کشاورزی گسترده تنها در مناطق جنوبی استان انجام میشود، هرچند در ناحیهٔ درهٔ کَرُت نزدیک لو په نیز کشت غلات رایج است. حدود ۱۱ درصد از زمینهای کشاورزی کانادا در مانیتوبا قرار دارد.[۱۲]
شهر اصلی
[ویرایش]وینیپگ این شهر مرکز استان بوده و تقریباً نیمی از جمعیت را در خود جای میدهد. وینیپگ به منطقه جغرافیایی آمریکای شمالی بسیار نزدیک است. این شهر مرکزی که هشتمین شهر بزرگ کانادا محسوب میشود محل ادارات دولتی و مراکز تجاری بزرگ میباشد. این شهر با داشتن مراکز آموزش عالی به محل اصلی توسعه و تحقیق منطقه تبدیل گردیده است و این خود عامل اصلی جذب شرکتهای بزرگ همانند Boring و Bristol Aerospace به این شهر است.
این شهر به سرمای شدید در زمستان معروف است و اسم آن را به همین دلیل اصطلاحاً «وینیپگ» میگویند. به جای آن تابستانهای این شهر بسیار ملایم میباشد. در طول فصلهای گرم مردمان این استان از امکانات تفریحی بیشمار در کنار رودخانه سرخ و دریاچههای اطراف استفاده میکنند. در تابستان این شهر میزبان بسیاری از جشنوارههای فرهنگی و هنری است. در این شهر فعالیتهای هنری بسیاری انجام میپذیرد. برای مثال در رابطه با هنرهای صنعتی میتوان به باله سلطنتی وینیپگ،[پانویس ۳] گالری هنری وینیپگ[پانویس ۴] و ارکستر سمفونیک وینیپگ[پانویس ۵] اشاره کرد. این شهر میزبان جشنواره Winnipeg Fringe Theatre دومین جشنواره بزرگ در آمریکای شمالی و جشنوارههای موزیک Jazz و سنتی میباشد.
از مراکز مهم دیگر این شهر میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- ضرابخانه سلطنتی کانادا
- لابراتوار ملی میکرو بیولوژی کانادا
- موزه حقوق بشر کانادا
جمعیت
[ویرایش]این استان با داشتن تقریباً ۱٫۲ میلیون نفر جمعیت، پنجمین استان پرجمعیت کانادا میباشد. با توجه به کاهش رشد جمعیت، این استان به دنبال جذب مهاجر میباشد. شهر وینیپگ با حدود ۷۰۰۰۰۰ نفر جمعیت تقریباً نیمی از جمعیت استان را در خود جای داده است. مابقی جمعیت در شهرهای کوچک زندگی میکنند. به غیر از برندون با ۴۰۰۰۰ نفر جمعیت، دیگر شهرها جمعیتی کمتر از ۱۵۰۰۰ نفر دارند.
به دلیل مهاجرت، فرهنگ این استان کاملاً چند ملیتی است. بیشتر از ۱۰۰ زبان در این استان صحبت میشود که با توجه به زندگی در کانادا هویت آنها را حفظ میکند. در این استان از بزرگترین اقوام مهاجر میتوان به بریتانیاییها، ایرلندیها، اوکراینیها، آلمانها، هلندیها و لهستانیها اشاره کرد. ۱۵ درصد جمعیت استان را اقوام Metis تشکیل میدهند.
اشتغال و اقتصاد
[ویرایش]
صنایع اصلی این استان معدن، تولید و کشاورزی میباشند. حرفهٔ سنتی این استان ماهیگیری است. زمینهای کشاورزی زیادی از گندم، جو، جو صحرایی، آفتاب گردان و پنبه در این استان وجود دارد. با توجه به این منابع، صنایع غذایی در این استان قدرت خوبی دارد. تولید، هوافضا و حمل و نقل از دیگر صنایع این استان میباشند.
بخش دولتی و خدماتی در شهر وینیپگ جایگاه خوبی دارد. نرخ بیکاری این استان (۴٫۸ درصد) از میانگین کانادا (۶٫۸ درصد) کمتر است.
رشد اقتصادی استان ۳ درصد میباشد. از آنجایی که این رشد تولیدکننده فرصتهای شغلی بسیاری است، مقامات استانی در صدد جذب مهاجر به این استان میباشند. از برنامههایی که برای جذب مهاجر انجام میشود میتوان به کلاسهای رایگان زبان انگلیسی EAL و برنامههای آموزش کار اشاره کرد.
استاندارد زندگی
[ویرایش]از مزایای این استان میتوان از پایین بودن هزینههای زندگی نام برد. مسکن، انرژی، بیمه و هزینههای دانشگاه این استان در کانادا کمترین میباشند. مردمان این استان به دلیل هزینه پایین زندگی، پول خود را صرف خرید چیزهای دیگر از جمله کلبههای میکنند. علاقهمندان به گلف در این استان بیشتر از هرجای دیگر از کانادا است.
«کمترین مقدار دستمزد در ساعت» در این استان ۸٫۵۰ دلار بوده که چهارمین دستمزد بالا در کانادا میباشد. مالیات بر درآمد این استان از لحاظ پایین بودن در کانادا مقام ۴ را دارد. در سال ۲۰۰۳، درآمد متوسط مردان ۲۷٬۲۰۰ دلار و درآمد متوسط زنان ۱۸٬۱۰۰ دلار بوده است. درآمد متوسط خانواده ۵۰٬۶۰۰ دلار در سال ۲۰۰۶ است که چهارمین در کانادا میباشد. فضای دوستانه این استان به سطح زندگی این استان بسیار کمک کرده است و مردمان این استان بیشتر از هر جای دیگر در کانادا در برنامههای خیریه شرکت میکنند. این روحیه سخاوتمندانه به تازه واردان به کانادا کمک میکند تا به سرعت شرایط ثابتی پیدا کنند.
مسکن
[ویرایش]هزینه پایین مسکن یکی از مزایای این استان میباشد. بازار مسکن این استان بسیار رقابتی و قابل استطاعت است. قیمت متوسط مسکن در وینیپگ کمتر از ۱۲۲٬۰۰۰ دلار است. درصد متوسط درآمد خانه وار با هزینههای مالکیت بین ۳۰ – ۱۵ درصد میباشد. به دلیل افزایش مهاجران در ۵ سال گذشته قیمت مسکن بیشتر از ۸۵ درصد افزایش داشته است.
دیگر مزیت مسکن در این استان این است که به دلیل وسعت شهری لازم نیست برای پیدا کردن مکان مناسب خیلی دور از شهر زندگی کرد. در شهر وینیپگ با ۷۰۶۹۰۰ نفر جمعیت متوسط سفر شهری از محل کار تا منزل ۶ کیلومتر میباشد که در کانادا یکی از کمترین مسافتها است. سفرهای شهری کمتر، به معنی صرف وقت بیشتر با خانواده میباشد.
فرهنگ
[ویرایش]مهاجرت موجب شد تا این استان دارای مجموعهای نادر از فرهنگهای مختلف باشد. چند فرهنگی بودن که سیاست کانادا محسوب میشود در این استان به خوبی دیده میشود. هر ساله در این استان چندین جشنواره سنتی و فرهنگی بومی جشن گرفته میشود که نشانگر قدرت اقوام مختلف در این استان است. مردم این استان به سخاوتمندی و مهماننوازی مشهور میباشند همچنین داوطلبان کارهای خیریه در مانیتوبا بسیار زیاد هستند.
این استان مهد هنر نیز میباشد. شهر وینیپگ میزبان اولین شرکت بالد رئال بریتانیا بوده است و ارکستر سمفونی آن در جهان شناخته شده میباشد. در مرکز استان منظرههای ویژه هنری، موزیک و کمدی یافت میشود.
پانویس
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Statistics Canada. (2022). Census Profile, Manitoba. Government of Canada. Retrieved 21 September 2025.
- ↑ Geography of Manitoba. The Canadian Encyclopedia. Retrieved 21 September 2025.
- ↑ Friesen, G. (1987). The Canadian Prairies: A History. University of Toronto Press.
- ↑ The Canadian Encyclopedia. "Manitoba." Retrieved 21 September 2025.
- ↑ Savage, Candace (2011). Prairie: A Natural History. Greystone Books. pp. 52–53. ISBN 978-1-55365-588-6.
- ↑ Statistics Canada. "Land and Freshwater area, by province and territory". Archived 24 May 2011.
- ↑ Travel Manitoba. "Geography of Manitoba". Archived 29 November 2010.
- ↑ Lake Winnipeg Stewardship Board. "Lake Winnipeg Facts". Archived 14 June 2004.
- ↑ Schwartz, Bryan; Cheung, Perry (2007). "East vs. West: Evaluating Manitoba Hydro's Options for a Hydro-Transmission Line from an International Law Perspective". Asper Review of International Business and Trade Law. 7(4): 4.
- ↑ Manitoba Parks Branch (1973). Outdoor recreation master plan: Duck Mountain Provincial Park. Manitoba Department of Tourism, Recreation and Cultural Affairs.
- ↑ Butler, George E (1950). "The Lakes and Lake Fisheries of Manitoba". Transactions of the American Fisheries Society. 79: 24. doi:10.1577/1548-8659(1949)79[18:tlalfo]2.0.co;2.
- ↑ Statistics Canada. "Manitoba Provincial Trends". Retrieved 2 April 2021. Archived 16 February 2019.