استان‌های اندونزی

استان‌های اندونزی Provinsi di Indonesia
رده‌ها	سطح نخست تقسیمات کشوری برای تمرکززدایی از حکومت یکپارچه
مکان	جمهوری اندونزی
ایجاد	۱۸ اوت ۱۹۴۵
تعداد	۳۸
جمعیت	پاپوآی جنوبی (۵۴۲،۱۰۰) – جاوه غربی (۵۰,۳۴۵,۲۰۰) در میانه سال ۲۰۲۴
مساحت	جاکارتا ۶۶۱ کیلومتر مربع (۲۵۵ مایل مربع) – کالیمانتان مرکزی ۱۵۳٬۴۴۴ کیلومتر مربع (۵۹٬۲۴۵ مایل مربع)
دولت	فرمانداری
زیربخش‌ها	ریجنسی (شهرستان) و شهر

استان (اندونزیایی: provinsi یا propinsi) بالاترین نهاد دولتی محلی در اندونزی است. هریک از استان‌های این کشور، دارای دولتی محلی به ریاست فرماندار و نیز قوهٔ مقننه هستند. فرماندار و نمایندگان محلی با رأی مردم به مدت ۵ سال انتخاب می‌شوند. هرکدام از استان‌های اندونزی به چند منطقه و شهر تقسیم شده‌اند. این استان‌ها در ۷ گروه مختلف جغرافیایی قرار گرفته‌اند.

در حال حاضر کشور اندونزی از ۳۸ استان تشکیل یافته که ۷ عدد آن‌ها در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده‌اند. ۵ عدد از استان‌های این کشور دارای وضعیت ویژه‌ای هستند؛ به گونه‌ای که استان آچه از قانون شریعت به‌عنوان قانون منطقه‌ای خود استفاده می‌کند؛ استان یوگیاکارتا مانند حکومت‌های باستانی، دارای نظام سلطنتی است؛ استان پاپوآ روش‌های مختلف توسعه را پیاده‌سازی می‌کند؛ استان پاپوآی غربی به اجرای توسعهٔ مستمر کمک می‌کند و استان جاکارتا منطقهٔ ویژهٔ پایتختی محسوب می‌شود.

آچه

سوماترای شمالی

سوماترای
غربی

ریائو

جزایر ریائو

جزایر بانگکا-بلیتونگ

جامبی

سوماترای جنوبی

بنگکولو

لامپونگ

بانتن

جاکارتا

جاوه غربی

جاوه مرکزی

منطقه ویژه یوگیاکارتا

جاوه شرقی

بالی

سوندای غربی

سوندای شرقی

کالیمانتان غربی

کالیمانتان مرکزی

کالیمانتان شرقی

کالیمانتان جنوبی

سولاوسی شمالی

ملوک شمالی

سولاوسی مرکزی

گورونتالو

سولاوسی
غربی

سولاوسی جنوبی

سولاوسی جنوب شرقی

ملوک

پاپوآی غربی

پاپوآ

شماره	پرچم	استان	مرکز	مساحت km2	جمعیت (۲۰۱۰)	تراکم جمعیت
۱		آچه	باندا آسه	۵۸٬۳۷۵٫۸۳	۴٬۴۸۶٬۵۷۰	۷۶٫۹
۲		بالی	دنپاسار	۵٬۶۳۲٫۸۶	۳٬۸۹۱٬۴۲۸	۶۹۰٫۸
۳		جزایر بانگکا-بلیتونگ	پانگکال پینانگ	۱۸٬۷۲۴٫۷۴	۱٬۲۲۳٬۰۴۸	۶۵٫۳
۴		بانتن	سرانگ	۹٬۱۶۰٫۷	۱۰٬۶۰۰٬۰۰۰	۱٬۱۵۷٫۱
۵		بنگکولو	بنگکولو	۲۱٬۱۶۸	۱٬۷۱۳٬۳۹۳	۸۰٫۹
۶		جاوه مرکزی	سمارانگ	۴۰٬۵۴۸٫۲	۳۲٬۸۶۴٬۰۰۰	۸۱۰٫۵
۷		کالیمانتان مرکزی	پالانگ‌کارایا	۱۵۳٬۵۶۴	۲٬۲۰۲٬۵۹۹	۱۴٫۳
۸		سولاوسی مرکزی	پالو	۶۸٬۰۸۹٫۸۳	۲٬۶۳۳٬۴۰۲	۳۸٫۷
۹		جاوه شرقی	سورابایا	۴۷٬۹۲۲	۳۷٬۴۷۶٬۰۱۱	۷۸۲
۱۰		کالیمانتان شرقی	ساماریندا	۲۴۵٬۲۳۷٫۸۰	۳٬۵۵۰٬۵۸۶	۱۴٫۵
۱۱		سوندای شرقی	کوپانگ	۴۷٬۸۷۶	۴٬۶۷۹٬۳۱۶	۹۷٫۷
۱۲		گورونتالو	گورونتالو	۱۲٬۲۱۵٫۴۴	۱٬۰۳۸٬۵۹۰	۸۵
۱۳		جاکارتا	جاکارتا	664	9,607,787	12,786
۱۴		جمبی	جمبی	50,058.16	3,088,618	62
۱۵		لامپونگ	بندر لامپونگ	۳۵٬۳۷۶	۷٬۵۹۶٬۱۱۵	۲۱۴٫۷
۱۶		ملوک	آمبون	۵۴٬۱۸۵	۱٬۵۳۱٬۴۰۲	۲۸٫۳
۱۷		کالیمانتان شمالی	تانجونگ سلور	71,176.72	738,163	10
۱۸		ملوک شمالی	سوفیفی	۳۹٬۹۵۹٫۹۹	۱٬۰۳۵٬۴۷۸	۲۵٫۹
۱۹		سولاوسی شمالی	مانادو	۱۵٬۳۵۹	۲٬۲۶۵٬۹۳۷	۱۴۷٫۵
۲۰		سوماترای شمالی	مدان	۷۲٬۹۸۱٫۲۳	۱۳٬۷۱۲٬۶۶۰	۱۸۷٫۹
۲۱		پاپوآ	جایا پورا	۴۲۱٬۹۸۱	۲٬۹۰۰٬۰۰۰	۶٫۹
۲۲		ریائو	پکانبارو	۷۲٬۵۶۹	۵٬۵۴۳٬۰۳۱	۷۶٫۴
۲۳		جزایر ریائو	تانجونگ پینانگ	۲۱٬۹۹۲	۱٬۶۸۵٬۶۹۸	۷۶٫۷
۲۴		سولاوسی جنوب شرقی	کندری	۳۸٬۱۴۰	۲٬۲۳۰٬۵۶۹	۵۸٫۵
۲۵		کالیمانتان جنوبی	بانجارماسین	۳۶٬۹۸۵	۳٬۶۲۶٬۱۱۹	۹۸
۲۶		سولاوسی جنوبی	ماکاسار	۷۲٬۷۸۱	۸٬۰۳۲٬۵۵۱	۱۱۰٫۴
۲۷		سوماترای جنوبی	پالم‌بانگ	۸۷٬۲۴۰	۷٬۸۰۹٬۲۴۸	۸۹٫۵
۲۸		جاوه غربی	باندونگ	۳۴٬۸۱۶٫۹۶	۴۳٬۰۲۱٬۸۲۶	۱٬۲۳۵٫۷
۲۹		کالیمانتان غربی	پونتیانک	۱۴۶٬۸۰۷	۴٬۳۹۳٬۲۳۹	۲۹٫۹
۳۰		سوندای غربی	ماتارام	۱۹٬۷۰۸٫۷۹	۴٬۴۹۶٬۸۵۵	۲۲۸٫۲
۳۱		پاپوآی غربی	مانوکواری	۱۹۴٬۹۳۷	۷۴۱٬۸۴۱	۳٫۸
۳۲		سولاوسی غربی	ماموجو	۱۶٬۷۹۶٫۱۹	۱٬۱۵۸٬۳۳۶	۶۹
۳۳		سوماترای غربی	پادنگ	۴۲٬۱۳۰٫۸۲	۴٬۸۴۵٬۹۹۸	۱۱۵
۳۴		منطقه ویژه یوگیاکارتا	یوگیاکارتا	۳٬۱۸۵٫۸۰	۳٬۱۲۱٬۰۰۰	۹۷۹٫۷
۳۵		پاپوآی جنوبی
۳۶		پاپوآی مرکزی
۳۷		پاپوآی جنوب‌غربی	سورنگ
۳۸		پاپوآی کوهستانی

ویژگی‌های استان‌های اندونزی

ویژگی‌های استان‌های گوناگون اندونزی به تفکیک جزایر اصلی بزرگ:

سوماترا

آچه: مذهبی‌ترین استان اندونزی و تنها استانی است که قوانین شریعت را به‌طور کامل اجرا می‌کند.

سوماترای شمالی: میزبان دریاچه توبا، بزرگترین دریاچه کشور و بزرگترین دریاچه آتشفشانی جهان است.

ریائو: به خاطر صنعت نفت و گاز مشهور است.

جزایر ریائو: به دلیل باتام و منطقهٔ آزاد تجاری آن، از نظر اقتصادی اهمیت دارد.

سوماترای غربی: محل زندگی مردم مینانگ‌کابائو که بزرگترین جامعهٔ ماتری‌لینئال (تبار مادری) جهان را تشکیل می‌دهند. غذای معروف رندانگ نیز از این منطقه است.

جامبی: بهترین مکان برای دیدن ببر سوماترایی و کرگدن سوماترایی است.

سوماترای جنوبی: به دلیل خانه‌های کپر و روی آب، به «ونیز سوماترا» شهرت یافته است.

جزایر بانگکا بلیتونگ: در گذشته یکی از بزرگترین تولیدکنندگان قلع در جهان بود.

بنگکولو: بیشترین تأثیر و بقایای بریتانیایی را در اندونزی دارد.

لامپونگ: مرکز حفاظت از فیل سوماترایی و محل قرارگیری کراکاتوا است.

جاوه

بانتن: جدیدترین استان در جزیرهٔ جاوه که به خاطر زبان جاوه‌ایِ در حال انقراض خود شناخته می‌شود.

جاکارتا: پایتخت اندونزی و بزرگترین شهر کشور است.

جاوه غربی: پرجمعیت‌ترین استان و زادگاه مردم سوندانی است.

جاوه مرکزی: مرکز فرهنگ و مردم جاوه‌ای به شمار می‌رود.

یوگیاکارتا: به عنوان «قلب» فرهنگ جاوه شناخته می‌شود.

جاوه شرقی: مرکز آن سورابایا، دومین شهر بزرگ اندونزی است.

کالیمانتان

کالیمانتان غربی: شهر پونتیاناک روی خط استوا قرار دارد.

کالیمانتان مرکزی: بزرگترین استان اندونزی از نظر مساحت است.

کالیمانتان جنوبی: کوچکترین استان کالیمانتان که زمین‌های آن بیشتر صاف و باتلاقی است.

کالیمانتان شرقی: از ثروتمندترین استان‌ها و محل نوسانتارا، پایتخت آیندهٔ اندونزی است.

کالیمانتان شمالی: با مالزی هم‌مرز بوده و جزیرهٔ سباتی را با آن کشور تقسیم کرده است.

نوسا تنگارا (جزایر سوندای کوچک)

بالی: معروف‌ترین مقصد گردشگری و تنها استان با اکثریت هندو در اندونزی است.

نوسا تنگارای غربی: شامل دو جزیرهٔ اصلی لومبوک و سومباوا است.

نوسا تنگارای شرقی: جنوبی‌ترین استان اندونزی و تنها استانی که در آن کاتولیک‌ها اکثریت دارند.

سولاوسی

سولاوسی غربی: تنها استانی که شبه‌جزیرهٔ بلند ندارد.

سولاوسی جنوبی: مردم بوگی به‌عنوان بهترین دریانوردان اندونزی شناخته می‌شوند.

سولاوسی جنوب شرقی: در گذشته بخشی از سلطنت بوتون بوده است.

سولاوسی مرکزی: دارای گسترده‌ترین تنوع گروه‌های قومی در سولاوسی است.

گورونتالو: تنها استان در سولاوسی که نام «سولاوسی» در نام آن وجود ندارد.

سولاوسی شمالی: در گذشته مرکز بزرگ تجارت ادویه، برنج و طلا بود.

جزایر مالوکو

مالوکو: نخستین تعامل اروپایی‌ها با جزایر اندونزی در این منطقه ثبت شده است.

مالوکو شمالی: مرکز چهار سلطان‌نشین بزرگ اسلامی در مجمع‌الجزایر شرقی اندونزی بوده است.

پاپوآ

پاپوآی جنوب غربی: بر روی شبه‌جزیره سر پرنده جزیرهٔ پاپوآ قرار دارد.

پاپوآی غربی: در سال ۲۰۲۲ از استان اصلی جدا شد.

پاپوآی مرکزی: میزبان معدن گراسبرگ، یکی از بزرگترین ذخایر طلا و مس در جهان است.

پاپوآ: مرکز اصلی استان پیش از تقسیم آن بود.

پاپوآی ارتفاعات: تنها استان بدون دسترسی به دریا در اندونزی است.

پاپوآی جنوبی: کم‌جمعیت‌ترین استان اندونزی به‌شمار می‌رود.