فعال‌کننده بافتی پلاسمینوژن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فعال‌کننده بافتی پلاسمینوژن (به انگلیسی: Tissue plasminogen activator) موجب تولید پلاسمین و حل شدن لخته خون می‌شود.

پروتئین پلاسمینوژن به عنوان پیش آنزیم (زیموژن) توسط کبد ساخته و در خون آزاد می‌شود. این پروتئین توسط مولکولهایی مانند فعال‌کننده بافتی پلاسمینوژن(tPA) و استرپتوکیناز به آنزیمی پروتئولیتیک به نام پلاسمین تبدیل می‌شود.

کاربرد درمانی[ویرایش]

tPA نوترکیب داروی درمان سکته قلبی محسوب می‌شود. این دارو برای درمان سکته‌های مغزی و قلبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. چنانچه این دارو بلافاصله پس از ایجاد سکته به انسان تزریق شود، موجب از بین رفتن سریع لخته‌هاشده و بافت‌های اطراف آن بر اثر نارسایی تغذیه از بین نخواهد رفت و جریان خون به حالت عادی باز خواهد گشت.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. . بی‌بی‌سی فارسی. ۳۰ ژانویه ۲۰۱۰ http://www.bbc.co.uk/persian/science/2010/01/100130_l07_shangoolmangool_shangul_mangul.shtml. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)