آسیه‌خانم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آرامگاه آسیه‌خانم و پسرش غُصنِ اَطهَر در مرکز جهانی بهایی.

آسیه‌خانم (۱۸۲۰ م. در یال‌رود - ۱۸۸۶ م. در عکا) ملقب به نواب، همسر اول بهاءالله و مادر عبدُالبهاء، ورقهٔ عُلیا و غُصنِ اَطهَر بود. وی دختر اسماعیل وزیر یال‌رودی بود. آسیه خانم در سال ۱۸۸۶ میلادی در عکا درگذشت و در باغ‌های بهایی در کوه کرمل دفن شد.[۱]

سوزان استایلزمنک و ارویند شارما از آسیه‌خانم، دخترش بهیه‌خانم و طاهره قرةالعین به عنوان «سه زن مهم در آئین بهایی» یاد کرده‌اند.[۲][۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ترجمه از "Transfer of the Remains of the Brother and Mother of ‘Abdu’l-Bahá to Mt. Carmel," The Bahá’í World, vol. ۸: ۱۹۳۸–۴۰ (Wilmette, IL, USA: Bahá’í Publishing Committee, ۱۹۴۲) ۲۵۶
  2. Susan Stiles Maneck، Táhirih.
  3. Arvind Sharma، ۲۳۸.