عدد کوانتومی اصلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عدد کوانتومی اصلی (به انگلیسی: Principal quantum number) که با نماد اختصاری n نشان داده می‌شود، نخستین عدد کوانتومی در یک اوربیتال اتمی است. این عدد که همیشه عددی صحیح و مثبت است، بیانگر لایه‌ای است که الکترون در آن قرار دارد.

اهمیت[ویرایش]

عدد کوانتومی اصلی در بررسی انرژی یونش ، بار موثر هسته ، ترم‌های طیفی ، طیف‌بینی الکترونی ، الکترونگاتیویته ، آرایش الکترونی، تقارن مولکولی ، انتقالات الکترونی و ترازهای انرژی لازم است.

درک مفهومی[ویرایش]

هرچه مقدار n بزرگتر باشد ، اندازه اوربیتال بزرگتر خواهد بود و در نتیجه الکترون نسبت به هسته اتم در فاصله دورتری می‌تواند قرار گیرد. مقدار عدد کوانتومی اصلی نسبت مستقیم با انرژی پتانسیل نیز دارد. یعنی با افزایش مقدار n ، انرژی پتانسیل الکترون نیز فزونی می‌یابد. عدد کوانتومی اصلی تنها عدد کواتومی است که در مدل اتمی بور تعریف‌شده است.

مفهوم کوانتومی[ویرایش]

بر اساس اصل طرد پائولی هیچ دو الکترونی نمی‌توانند دارای عددهای چهارگانه کوانتومی یکسانی باشند. معادله موجی شرودینگر ، ویژه‌حالت‌های انرژی دارای عددهای واقعی متناظر با یک انرژی کل مطلق را که مقدار En را تعریف می‌کنند، توصیف می‌نماید:

 E_n = \frac {E_1}{n^2} = \frac {-13.6\text{ eV}}{n^2}, \quad n=1,2,3,\ldots

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]