پرش به محتوا

عبدالباقی تبریزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک تابلوی خوشنویسی به امضای عبدالباقی مربوط به دوره صفوی

عبدالباقی تبریزی از کتیبه‌نویسان زبردست دوره صفوی و استادان مسلم خوشنویسی در قرن یازدهم[۱] به‌ویژه در خطوط ثلث، نسخ و رقاع است.

او از خوشنویسان صاحب نام دوره شاه عباس کبیر بود. او در خطوط ثلث، نسخ و رقاع از شاگردان علاءالدین تبریزی بود و از استادان مسلم به شمار می‌رود.[۲] همچنین او را از جمله شاگردان علیرضا عباسی دانسته‌اند.

عبدالباقی تبریزی بعضی از کتیبه‌های مسجد امام (مسجد شاه یا مسجد سلطانی) اصفهان را به امر شاه عباس نوشت[۲] که هنوز باقیست. گفته می‌شود شاه عباس به همین منظور او را از بغداد به اصفهان فراخواند.

عبدالباقی در سال ۱۰۳۹ هجری قمری بدرود حیات گفته است.[۲]

نگارخانه

[ویرایش]

== پانویس

[ویرایش]
  1. فضایلی ص۳۴۸ و۳۴۹
  2. 1 2 3 پیدایش و سیر تحول هنر خط، ص ۸۱

== منابع ==

  • فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش. ص ۲۴۴، ۳۴۸ و ۳۴۹
  • به‌کوشش: یساولی، جواد. پیدایش و سیر تحول هنر خط. انتشارت یساولی، چاپ دوم ۱۳۶۰ش. ص ۸۱ ==