عبدالباقی تبریزی
ظاهر

عبدالباقی تبریزی از کتیبهنویسان زبردست دوره صفوی و استادان مسلم خوشنویسی در قرن یازدهم[۱] بهویژه در خطوط ثلث، نسخ و رقاع است.
او از خوشنویسان صاحب نام دوره شاه عباس کبیر بود. او در خطوط ثلث، نسخ و رقاع از شاگردان علاءالدین تبریزی بود و از استادان مسلم به شمار میرود.[۲] همچنین او را از جمله شاگردان علیرضا عباسی دانستهاند.
عبدالباقی تبریزی بعضی از کتیبههای مسجد امام (مسجد شاه یا مسجد سلطانی) اصفهان را به امر شاه عباس نوشت[۲] که هنوز باقیست. گفته میشود شاه عباس به همین منظور او را از بغداد به اصفهان فراخواند.
عبدالباقی در سال ۱۰۳۹ هجری قمری بدرود حیات گفته است.[۲]
نگارخانه
[ویرایش]- کتیبهٔ درون گنبد مسجد شاه اصفهان، به رقم عبدالباقی تبریزی در سال ۱۰۳۶ ه.ق.
== پانویس
[ویرایش]== منابع ==
- فضایلی، حبیبالله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش. ص ۲۴۴، ۳۴۸ و ۳۴۹
- بهکوشش: یساولی، جواد. پیدایش و سیر تحول هنر خط. انتشارت یساولی، چاپ دوم ۱۳۶۰ش. ص ۸۱ ==