عاصمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عاصمی
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان فارس
شهرستان بوانات
بخش بخش مرکزی
دهستان مزایجان
نام محلی صمی ها-
نام‌های دیگر اوده
مردم
جمعیت ۱۱۴ نفر
کد آماری ۰۷۰۷۳۶

عاصمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است. این روستا در سال 1392 به 30 خانوار تقلیل یافته است.

روستای عاصمی یکی از روستاهای فرهنگی شهر بوانات محسوب می گردد. بهترین دلیل، تعداد زیادی از معلمین دلسوز از این روستا برخاسته اند. قبل از انقلاب سطح سواد علمی و نوشتاری، مردم بسیار محدود بوده است. به گونه ای که اولین فردی که دیپلم را اخذ کرد؛ فردی به نام سید محمد رحمانی فرزند سید حمزه از سادات جلیل القدر؛ که در سال ۱۳۵۹ یعنی دو سال بعد از انقلاب به درجه دیپلم می رسد. و این یک حادثه فرهنگی بود که برای اولین بار در این روستا شاهد بودیم.

برای مردم بسیار جالب بود که یک فرد از این روستا به این حد از تحصیلات علمی و به درجه دیپلم رسیده است. برای همگان به خصوص مردم این روستا مثل آفتاب روشن بود که آقای سید محمد رحمانی فرزند سید حمزه بسیار با اخلاق، مومن، گشاده رو،با وقار، مردمی، یاور محرومان،انقلابی و یکی از فرهیختگان محسوب می گردد. که جایگاه ویژه ای در بین مردم روستا داشت.

شایان ذکر است بعد از انقلاب در چهار روستای معروف به "آباده مرشدی"(که شامل روستای عاصمی، قلعه آباده، اکبری و مرشدی) اولین شخصی بود که دیپلم گرفت.

اولین شخص مبارز و انقلابی بود که در تظاهرات تهران شرکت فعال داشت. اولین فردی بود که تصویر امام خمینی را در سر در حیاط و منزل پدری خویش نصب نمود به گونه ای که مردم روستا؛ به ویژه جوانانی که هنوز اسمی از امام خمینی نشنیده بودند یا فقط نامی از ایشان را شنیده بودند؛ برای دیدن عکس امام خمینی (ره)هر روز به تماشا می نشتند و با انگشت اشارت نشانه می رفتند که این همان مردی است که به زودی رهبر ایران خواهد شد.نهایت امر اینکه سید محمد رحمانی فرهنگی و فرهیخته این روستا به زودی به استخدام آموزش و پرورش در آمد. پس از چندی وارد جبهه جنگ گردید و در تاریخ ۵ خرداد ۶۳ در جزیره مجنون کشته شدند.

اولین شهید روستا و شهید آباده مرشدی گردید و مردم از کوچک و بزرگ در غم فراقش گریستند چرا که ایشان را معلمی دلسوز و فرهیخته ای که به دنبال حل مشکلات مردم بود و مردمی بود و مردم نیز او را بسیار دوست می داشتند. قبر مطهرش در روستای عاصمی محل زیارات عاشقان و رهروان و محل زیارت ارادتمندان به او می باشد. یادش گرامی و جاویدان باد.

عاصمی، آباده مرشدی، قلعه آباده، اکبری، مرشدی

روستای عاصمی در 25 کیلومتری شهر سوریان و در 7 کیلومتری بخش مزایجان قرار گرفته است. در اصطلاح و تقسیمات کشوری،چهار روستای مجاور به هم به دلیل همسایگی و بده و بستان بسیار نزدیک، به"آباده مرشدی" معروف است.

آباده مرشدی شامل چهار روستا به نام:

1- روستای عاصمی
2- قلعه آباده
3- روستای اکبری
4- روستای مرشدی

البته روستای "قدمگاه" در یک کیلومتری روستای عاصمی قرار گرفته است گرچه جزء چهار محل آباده مرشدی محسوب نمی‌شود ولی باز هم خارج از محدوده چهار محل نیست به گونه ای مسقل یا نیمه مستقل محسوب می شود. نا گفته نماند حال واحوال و شرایط اقلیمیِ چند ساله گذشته روستای"قدمگاه" به یک محله 5 ال 6 خانواری تبدیل کرده است و همه ساکنین به شیراز مهاجرت کرده اند گویا شورای رقابت آنها را به این وضع انداخته است. ناگفته پیداست "آباده مرشدی" یعنی چهار محل هم دست کمی از "قدمگاه" نداشته و روند مهاجرت اجباری به شیراز یا استان یزد را سرعت بخشیده است به ویژه روستای"عاصمی" که هیچ بنی بشر امروزی زندگی نمی‌کند و همه فرار را بر قرار ترجیح داده شاید هم به خاطر اینکه در شورای رقابت و چشم هم چشمی عقب نمانند گونی خالی خود بر دوش گرفته و آواره شهر شیراز یا استان یزد گشته اند.

مکان های دیدنی[ویرایش]

خواجه نصیر عاصمی: از وسط این قبرستان جاده آسفالته مزایجان قرار گرفته است. به گونه ای که قبرستان را به دو قسمت قبرستان قدیمی(شرقی) و قبرستان جدید(غربی) تقسیم کرده است. بر اساس شواهد موجود قبرستان قدیمی(شرقی پایین جاده) از سال 1363 به قسمت غربی منتقل گشت. جالب اینکه علت انتقال به قبرستان جدید، یا بهتر است تعبیر کنیم که مردم از سال 1363 شمسی مردگان خود را در قبرستان شرقی دفن نکردند. و علت این امر هم بسیار جالب است. بنابر گفته شاهدان و مردمان بومی؛ در سال 1363 که در که شاهد جنگ ایران و عراق بودیم؛ اولین شهید بسیجی "آباده مرشدی" - مربوط به روستای"عاصمی" به نام معلم شهید" سید محمد رحمانی"-به خاطر مقام شهید در بخش دیگری از قبرستان، که جدای از اموات باشد، دفن گردید. در واقع پیکر شهید والا مقام در بخش جدید قبرستان واقع در نیمه غربی قبرستان(بالای جاده) دفن گردید. از این تاریخ به بعد ساکنین محل نیز مردگان خود را در مجاور پیکر شهید یعنی در قبرستان غربی دفن می کردند. و از این تاریخ به بعد به جز یکی دو مورد، مرده ای در قبرستان قدیم بخش شرقی دفن نکردند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]