بوانات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سوریان)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بوانات
کشور ایران
استانفارس
شهرستانبوانات
بخشمرکزی
نام(های) دیگرسوریان
مردم
جمعیت۹،۷۷۶ تن [۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا۱۳۶۵ متر

شهرستان بوانات از جمله شهرستان‌های استان فارس است که مرکز آن شهر سوریان است. جمعیت این شهر نزدیک به ۱۵۰۰۰ نفر می‌باشد این شهرستان در ۲۳۰ کیلومتری شمال شرق شهر شیراز، در ۱۴۲ کیلومتری جنوب خاوری آباده و در ۵۶ کیلومتری خاور راه اصفهان – شیراز قرار گرفته و آب و هوای آن سرد مدیترانه ای است. شغل اصلی و عمده مردم این منطقه کشاورزی و باغ‌داری است. همه مردم این شهر به زبان فارسی سخن می‌گویند و از دیدگاه دسته‌بندی قومی، فارس هستند. محله جیان (گیوان) بزرگترین محله شهر سوریان می‌باشد. گردوی بوانات شهرت جهانی دارد.

در کوه‌های بوانات معادن بسیاری از جمله معدن مس، و سنگ ایجاد شده‌است.

تاریخچه بوانات در بخش‌بندی‌های کشوری:

  • ۱)در سال ۱۳۱۶ بوانات دارای بخشداری شد و از همان هنگام سوریان مرکز بخش بوانات بود.
  • ۲)در سال ۱۳۴۳ سوریان دارای شهرداری شد.
  • ۳)در سال ۱۳۷۴ بخش بوانات به شهرستان فزونی یافت. از دیدگاه رسمی مرکز شهرستان بوانات شهر بوانات نامیده می‌شود.

ویژگی‌های جغرافیایی[ویرایش]

بوانات به وسیله باغ‌های سرسبز و انبوه و دو رشته کوه در میان گرفته شده‌است. کوه ختابون از رشته کوه‌های زاگرس و از کوه‌های شهرستان بوانات است که بلندترین قله این کوه‌ها در بخش جنوبی شهر سوریان جای دارد. همچنین یک رودخانه فصلی از این شهر می‌گذرد.

جاهای دیدنی[ویرایش]

بوانات طبیعتی سرسبز و پرآب دارد. تفرجگاه پیرکدو مزایجان و تفریح‌گاه و زیارتگاه محمد حنیفه که در دامنه کوه ختابون جای دارد در بهار و تابستان مردم را به سوی خود می‌کشاند همچنین باغ شهر مزایجان از دیدنی های این شهرستان هستند. این تفریح‌گاه چشمه پرآب و درختان تنومند و سالمند چنار و یک قدمگاه را در بر می‌گیرد. گفته می‌شود که این قدمگاه در زمان پیش از ورود اسلام به ایران، آتشکده بوده‌است. آبشار فصلی دربیده از جاهای دیدنی آن می‌باشد که ورودی آن از محله جیان (گیوان) است. رنگ خاک در تپه‌ها و کوه‌های شمالی آن (به دلیل وجود عناصر مختلف) سرخ و بنفش است و منظره‌های زیبایی را به وجود آورده‌است.

آثار تاریخی[ویرایش]

شهر سوریان چندین بنای تاریخی مانند مسجد جامع سوریان و پل آجری روی رودخانه اصلی که هر دو از بناهای دوره دیلمیان هستند را در خود به یادگار دارد. منبر معروف مسجد جامع سوریان در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود.

از دیگر جاهای دیدنی ان پیر کدویه است.

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». مرکز آمار ایران.