پرش به محتوا

طلال بن عبدالله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
طلال ابن عبدالله
پادشاه اردن
سلطنت۱۹۵۱–۱۹۵۲
پیشینملک عبدالله یکم
جانشینملک حسین
زاده۲۶ فوریه ۱۹۰۹
مکه، امپراتوری عثمانی
درگذشته۷ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ (۶۳ سال)
استانبول، ترکیه
آرامگاه
همسر(ان)ملکه زین‌الشرف طلال
فرزند(ان)ملک حسین بن طلال
شاهزاده محمد
شاهزاده حسن
شاهدخت بسمه
دودمانهاشمی
پدرعبدالله یکم اردن
مادرمصباح بنت ناصر

ملک طلال ابن عبدالله (زاده ۲۶ فوریه ۱۹۰۹ میلادی در مکه – درگذشته ۷ ژوئیه ۱۹۷۲ میلادی) دومین پادشاه کشور اردن بود.[۱]

تحصیلات او در مدرسه نظامی سلطنتی سندهرست انگلستان بود. پس از اینکه پدرش عبدالله بن الحسین (عبدالله یکم) در بیت المقدس به دست یک فلسطینی کشته شد از ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۱ جانشین او شد. ملک طلال در سال ۱۹۵۲ به علت روان‌پریشی از پادشاهی کنار گذاشته شد و در سال ۱۹۷۲ درگذشت.[۲]

منابع

[ویرایش]
  1. "Ex-King Talal of Jordan Dies; Abdicated in '52 in Favor of Son". The New York Times. Associated Press. 9 July 1972. p. 51. Retrieved 11 April 2017.
  2. Corboz, Elvire (2015). Guardians of Shi'ism: Sacred Authority and Transnational Family Networks (به انگلیسی). Edinburgh University Press. p. 271. ISBN 978-0-7486-9144-9.