شمس‌الدین اصفهانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از شمس الدین اصفهانی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شمس‌الدین ابوالثناء بن محمود عبدالرحمن الاصفهانی (۶۷۴–۷۴۹ هـ. ق) یکی از منطق‌دانان قرن هفتم و هشتم هجری قمری است.[۱]

او کتاب طوالع الانوار قاضی عبدالله بن عمر بیضاوی، از منطق‌دانان و متکلمان قرن هفتم را شرح کرده‌است. این کتاب که با عنوان مطالع الانظار معروف است دربارهٔ علم کلام تدوین یافته که بخش ابتدایی آن مختصری در علم منطق است. شمس الدین از استادان قطب رازی به‌شمار می‌آید.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. درآمدی بر تاریخ فلسفه اسلامی. صص. ۱۵۰.
  2. رسالتان فی التصور و التصدیق. صص. ۵۱ و ۵۲.

منابع[ویرایش]

  • درآمدی بر تاریخ فلسفه اسلامی.
  • رسالتان فی التصور و التصدیق، قطب الدین رازی.