سنگ سماق

سنگ پورفیری گونه‌ای از سنگ‌های آذرین است که دارای بلورهای بزرگ و کوچک از کوارتز و پیروکسن و آمفیبول و میکا می‌باشد.

سنگ سماق سنگی است سخت و متمایل به صورتی یا سبز است (رنگش بسته به عناصر سازنده‌اش گوناگون است)، و چون استقامت و سختی و خشونت درخوری دارد در پی ساختمان‌ها و ستون‌های سنگی و همچنین ساختن سنگ آسیا به کار می‌رود. از این سنگ بیشترین استفاده در ساختن سردیس ها و تابوت ها در بیزانس شده است.

سنگ پورفیری از جمله سنگ‌های نادر معدنی است که تنها در معدود مناطقی از جهان یافت می‌شود. این سنگ آذرین ارزشمند از انجماد تدریجی گدازه‌های آتشفشانی در اعماق پوسته زمین شکل می‌گیرد. فرآیند سرد شدن آرام و طولانی‌مدت ماگما، زمینه را برای تشکیل کریستال‌های درشت در ماتریسی ریزدانه فراهم می‌آورد که به سنگ بافت متمایز و منحصربه‌فردی می‌بخشد. طی میلیون‌ها سال، فرآیندهای زمین‌شناختی پیچیده، این ذخایر معدنی گرانبها را به سطح زمین انتقال داده و آنها را برای بهره‌برداری در کاربردهای مختلف در دسترس قرار داده است. این ویژگی‌های استثنایی، پورفیری را به سنگی بی‌نظیر برای مصارف معماری و تزئینی تبدیل کرده است.^[۱]

تاریخچه پورفیری

"پورفیری" ریشه در واژه یونانی "پرفیرا" به معنای "بنفش" دارد که اشاره به رنگ بنفش متمایز برخی از انواع این سنگ دارد. این سنگ معدنی از دوران باستان مورد استفاده تمدن‌های بزرگی همچون مصریان و رومیان بوده که زیبایی منحصربه‌فرد و دوام استثنایی آن را می‌ستودند. از امپراتوری روم به بعد، پورفیری همواره به عنوان یکی از گران‌بهاترین سنگ‌های قاره اروپا شناخته می‌شده است. این سنگ که تحت حرارت و فشار فوق‌العاده زیاد تشکیل می‌شود، از چگالی بیشتری نسبت به گرانیت برخوردار است و همین ویژگی آن را برای احداث جاده‌های با دوام، از جمله مسیرهای مشهور رومی که از کوه‌های آلپ می‌گذشتند و همچنین سنگ فرش‌های ماندگار پاریس، به مصالحی ایده‌آل تبدیل کرده است.^[۱]