جئونگجو چوسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جئونگجو چوسان
جئونگجو چوسان
سلطنت ۲۷ آوریل ۱۷۷۶ – ۱۸ آگوست ۱۸۰۰
زاده ۲۸ اکتبر ۱۷۵۲
درگذشته ۱۸ اوت ۱۸۰۰ (۴۷ سال)
مدفن Geolleung، هواسئونگ، گیونگی-دو
بعد از یئونگجو چوسان
قبل از سانجو چوسان
همسر ملکه هیو یی
صیغه وون
صیغه هوابین
سئونگ اویی بین
سو بین باک
فرزندان شاهزاده مونهیو
سانجو چوسان
دودمان خاندان یی
پدر شاهزاده سادو
مادر بانو های گیونگ
فهرست پادشاهان کره
چوسان

۱- تائجو ۱۳۹۲–۱۳۹۸
۲- جونگ‌جونگ ۱۳۹۸–۱۴۰۰
۳- تائجونگ ۱۴۰۰–۱۴۱۸
۴- سجونگ کبیر ۱۴۱۸–۱۴۵۰
۵- مونجونگ ۱۴۵۰–۱۴۵۲
۶- دانجونگ ۱۴۵۲–۱۴۵۵
۷- سجو ۱۴۵۵–۱۴۶۸
۸- یجونگ ۱۴۶۸–۱۴۶۹
۹- سونگ‌جونگ ۱۴۶۹–۱۴۹۴
۱۰- یونسانگون ۱۴۹۴–۱۵۰۶
۱۱- چونگ‌جونگ ۱۵۰۶–۱۵۴۴
۱۲- اینجونگ ۱۵۴۴–۱۵۴۵
۱۳- میونگ‌جونگ ۱۵۴۵–۱۵۶۷
۱۴- سونجو ۱۵۶۷–۱۶۰۸
۱۵- گوانگ‌هیگون ۱۶۰۸–۱۶۲۳
۱۶- اینجو ۱۶۲۳–۱۶۴۹
۱۷- هیوجونگ ۱۶۴۹–۱۶۵۹
۱۸- هیونجونگ ۱۶۵۹–۱۶۷۴
۱۹- سوکجونگ ۱۶۷۴–۱۷۲۰
۲۰- گیونگ‌جونگ ۱۷۲۰–۱۷۲۴
۲۱- یونگجو ۱۷۲۴–۱۷۷۶
۲۲- جونگجو ۱۷۷۶–۱۸۰۰
۲۳- سونجو ۱۸۰۰–۱۸۳۴
۲۴- هونجونگ ۱۸۳۴–۱۸۴۹
۲۵- چولجونگ ۱۸۴۹–۱۸۶۳
۲۶- گوجونگ ۱۸۶۳–۱۹۰۷
۲۷- سونجونگ ۱۹۰۷–۱۹۱۰

جئونگجو چوسان (انگلیسی: Jeongjo of Joseon) (زاده ۲۸ اکتبر ۱۷۵۲ - درگذشته ۱۸ اوت ۱۸۰۰) بیست و دومین پادشاه سلسله چوسان بوده‌است.

وی که از سال ۱۷۷۶ تا ۱۸۰۰ حکومت کرده است، جانشین پدربزرگش یئونگجو چوسان شده بوده پس از مرگش فرزندش سانجو چوسان جانشین وی شده است.او تلاش های زیادی برای بهبود و اصلاح کشور کره انجام داد.از جئونگجو به عنوان یکی از موفق ترین و با بصیرت ترین پادشاهان چوسان نام برده می شود.

جانشینی[ویرایش]

او با نام ایسان متولد شد و پسر شاهزاده سادو (که توسط پدر خودش پادشاه یئونگجو به مرگ محکوم شد) و بانو هه گیونگ بود. زمانی که او ولیعهد بود با “هونگ گوک یونگ” که یک سیاستمدار بحث برانگیز بود؛ ملاقات کرد. هونگ ابتدا قاطعانه از جلوس جئونگجو بر تخت سلطنت حمایت می کرد و برای بهبود قدرت پادشاه سخت کار می کرد اما در انتها به دلیل طمع به قدرت اخراج شد.

پادشاهی[ویرایش]

جئونگجو بیشتر زمان حکومتش را صرف تطهیر نام پدرش کرد. او همچنین برای پیش برد اصلاحاتش دربار را به شهر سوون نزدیک مقبره پدرش منتقل کرد.او قلعه هواسئونگ را که اکنون جزو میراث جهانی یونسکو هست را ساخت و در ساخت این بنا پیشرفته ترین تکنولوژی های موجود در ساخت دیوارها را معرفی کرد و تصمیم داشت سوون را شهری خود کفا بکند. زمان قبل از حکومت وی به دلیل اینکه شاهزاده سادو با حکم سلطنتی پدرش کشته شده بود؛ مغشوش بود. تصمیم نهایی یئونگجو چوسان مبنی بر اعدام ولیعهد سادو به شدت توسط سیاستمدارانی که بر علیه ولیعهد بودند؛ تحت تاثیر قرار گرفته بود. بعد از فوت پادشاه یئونگجو و روزی که جئونگجو پادشاه چوسان شد؛ او در اتاق پادشاهی بر تخت نشسته و به هم نگاه کرد و گفت:”من پسر ولیعهد سادو هستم!”. این پیام روشن لرزه بر اندام سیاست مدارانی انداخت که در مرگ پدرش درگیر بودند. او به دلیل اینکه به پدرش عنوان افتخاری پادشاهی و به مادرش عنوان “ملکه دواگر” را داد؛ دوران های آشفته زیادی را تجربه کرد اما بر همه آنها به کمک هونگ گوک یونگ غلبه کرد.

اصلاحات[ویرایش]

او رنسانس جدیدی را در چوسان رهبری کرد و سعی نمود با کنترل سیاست کل کشور؛ باعث بهبود روند پیشرفت کشور شود. او اصلاحات زیادی در طول سلطنت خود انجام داد که از مهم ترین آنها می توان از تاسیس “کیو جانگ گاک” که یک کتاب خانه سلطنتی بود نام برد. هدف از تاسیس این کتاب خانه بهبود نگرش سیاسی و فرهنگی چوسان و به خدمت در آوردن افسران با استعداد برای کمک در اداره کشور بود. جئونگجو همچنین رهبری جنبش های اجتماعی نظیر باز کردن درب های مناصب دولتی به روی افرادی که قبلا به دلیل جایگاه اجتماعی شان از آن مناصب محروم شده بودند را بر عهده داشت. او بر اهمیت یادگیری زبان چینی و سایر زبان های خارجی تاکید می کرد و حتی سیستمی جهت یادگیری و آزمون زبان های خارجی دایر کرد. او یک کشتزار شخصی ساخت، برای آبرسانی یک قنات حفر کرد و روشهای جدید و پیشرفته کشاورزی را در آن امتحان کرد. جئونگجو همچنین از اساتید “انجمن سیلهاک” نظیر “جونگ یاک یونگ“(معمار کاخ هواسئونگ) که از قدرت سلطنتی جئونگجو حمایت می کردند؛ پشتیبانی کرد. علی رغم جایگاه سیاسی بالا در چوسان؛ پادشاه جئونگجو به عنوان شخصی نو آور شناخته می شود.

مرگ[ویرایش]

وی در سال ۱۸۰۰ و در سن چهل و هشت سالگی بدون دیدن آرزوهای عمرش که بعدها توسط پسرش سانجو منتشر شد؛ در شرایطی راز آلود در گذشت. کتاب های زیادی در مورد علت مرگ وی نوشته شده و هم اکنون این موضوع کانون بحث تاریخ دانان می باشد. او به همراه همسرش ”ملکه هیوی” در شهر هواسئونگ در مقبره سلطنتی به خاک سپرده شد.

خانواده[ویرایش]

  1. ملکه هیوی of the Cheongpung Gim clan (효의왕후 김씨, ۱۷۵۳–۱۸۲۱)[۳]
  2. Royal Noble Consort Won Bin of the Pyeongsan Hong clan (원빈 홍씨, ۱۷۶۶–۱۷۷۹)[۴]
    1. Prince Sang Gye (상계군, ۱۷۷۰–۱۷۸۶): Adoptive son following her death[۵]
  3. Royal Noble Consort Hwa Bin of the Yun clan (화빈 윤씨, ۱۷۶۵–۱۸۲۴)[۶]
  4. سئونگ اوی-بین (의빈 성씨, ۱۷۵۳–۱۷۸۶)[۷]
    1. Prince Successor Mun Hyo (문효세자, ۱۷۸۲–۱۷۸۶; Westernized name also spelled as Moon Hyo); birth name, Prince Yi Hyang
    2. Unnamed Princess (۱۷۸۴)[۸]
    3. Unborn child (۱۷۸۶); died in utero as a result of mother's death
  5. سو-بین باک (수빈 박씨, ۱۷۷۰–۱۸۲۲)[۹]
    1. Prince Yi Gong, and later سانجو چوسان the Royal Prince Successor (왕세자،۱۷۹۰–۱۸۳۴)
    2. Princess Suk Seon (숙선옹주, ۱۷۹۳–۱۸۳۶)-who created Kkakdugi alongside the wife of Hong Hyeon-ju

منابع[ویرایش]

  1. Daughter of Hong Bong-han (홍봉한) and Lady Yi of the Hansun Yi clan
  2. Queen Heongyeong is also called "بانو هیگیئونگ" (혜경궁)
  3. Daughter of Kim Si-muk (김시묵) and Lady Hong of the Namyang Hong clan
  4. Daughter of Hong Nak-chun (홍낙춘) and younger sister of Hong Guk-yeong (홍국영). She became Noble Royal Consort ۱77۸, but she died suddenly a year after receiving the title.
  5. Son of Jeongjo's half-brother, Prince Euneon. After the banishing and death of Hong Guk-yeong, he was also banished for treason and committed suicide by poison.
  6. Daughter of Yun Chang-yun (윤창윤). She became Noble Royal Consort in ۱۷۸۱; conceived, but the child was stillborn.
  7. Daughter of Seong Yun-u (성윤우) and Lady Im. She did not receive the title Noble Royal Consort until her son became Grand Prince in 1782. She died suddenly in 1786 (most likely from liver cancer), just months after the death of her son.
  8. Died after birth (۱۷۸۴)
  9. Daughter of Park Jun-won (박준원) and Lady Won. Also called Royal Noble Consort Hyeon(현빈). She became Noble Royal Consort in 1787.

پیوند به بیرون[ویرایش]