زوزن (روستا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۴°۲۰′۳۷″ شمالی ۵۹°۵۲′۱۳″ شرقی / ۳۴٫۳۴۳۶۱°شمالی ۵۹٫۸۷۰۲۸°شرقی / 34.34361; 59.87028[۱]

زوزن
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان خراسان رضوی
شهرستان خواف
بخش بخش جلگه زوزن
دهستان زوزن
نام محلی زوزَ
مردم
جمعیت ۲٬677نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۷۶۴ متر

زوزن، روستایی است از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان زوزن قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳95 جمعیت آن (744خانوار) ۲٬677نفر بوده‌است.[۲]

وجه تسمیه[ویرایش]

نام زوزن مرکب از کلمه زو (زهو=زه) و ذان (دان) است یعنی جای دارای آب جوی و نهر سر پوشیده. روستای فعلی زوزن که بر جایگاه شهر تاریخی زوزن بنا شده‌است.

مشاهیر[ویرایش]

زوزن دارای اندیشمندان بزرگی در دوره‌های مختلف تاریخ طولانی خود بوده‌است.

کتب برخی از اندیشمندان این دیار اکنون در دانشگاه‌های معتبر تدریس می‌شود که از جمله آن‌ها می‌توان کتاب المصادر را نام برد که در مورد نحو عربی است.

آثار تاریخی[ویرایش]

  • .[نیازمند منبع]
    مسجد تاریخی زوزن مربوط به سال ۶۱۶هجری قمری است. از ساختمان اصلی این مسجد چند پایه و دو دیوار و سردری باقی‌مانده‌است و در کتیبه آن نیز تاریخ ۶۰۰ و ۶۱۰ هجری قمری قید شده‌است این مسجد از لحاظ تزیینات و نگاره‌های خط کوفی جالب توجه‌است آثار باقی‌مانده این مسجد معرف معماری و تزیینات قرن هفتم هجری قمری می‌باشند ساختمان ایوان و تاق‌ها و سایر ریزه کاری‌های هنری این بنا موجب شده‌است که مسجد زوزن در شمار زیباترین مساجد تاریخی قرن هفتم هجری قمری محسوب شود این مسجد تحت شماره ۳۴۰ در شمار آثار تاریخی به ثبت رسیده‌است. در این بنا از کاشیهای لاجوردی و فیروزه‌ای به وفوراستفاده شده و از قدیمیترین بناه‌های ایرانی است که در تزیین نمای خارجی آن ازکاشیهای دورنگ استفاده شده‌است.
    آبشارها و طبیعت بکر این کوه خستگی کویر را از تن هر بیننده‌ای می‌زداید نظیر دره (بازه) و علی‌آباد، بیشه و خوخو

ثبت شهر تاریخی زوزن[ویرایش]

آثار بدست آمده در شهر ویران شده زوزن مربوط به سدهٔ ۴ تا ۷ ه‍.ق است. این شهر در ۳۰ شهریور ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۳]

این شهر در سال ۲۰۰۷ درخواست ثبت در میراث جهانی یونسکو را به ثبت رسانده‌است ولی هنوز این درخواست مورد موافقت قرار نگرفته‌است.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. : کمیته تخصصی نام نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران :
  2. درگاه ملی آمار
  3. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  4. Zozan - UNESCO World Heritage Centre