ریچارد مایر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ریچارد مایر
مایر در سال ۲۰۰۷
مایر در سال ۲۰۰۷
اطلاعات شخصی
نام ریچارد مایر
تاریخ تولد ۱۲ اکتبر ۱۹۳۴(۱۹۳۴-10-۱۲) ‏(۸۲ سال)
محل تولد نیوآرک، نیوجرسی
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
فعالیت
سبک(ها) نئو مدرن
پروژه‌های معروف موزه هنرهای معاصر بارسلونا
مرکز گتی لس آنجلس
جوایز جایزه معماری پریتزکر (۱۹۸۴)

ریچارد مایر (به انگلیسی: Richard Meier) زادهٔ (۱۲ اکتبر ۱۹۳۴)یک هنرمند انتزاعی و معمار است که در طراحی‌های هندسی او استفاده از رنگ سفید برجسته است.

برندهٔ جایزهٔ معماری پریتزکر در سال ۲۳۹۱ مایر ساختمانهای به یاد ماندنی متعددی را طراحی کرده است از جمله موزهٔ هنرهای معاصر بارسلونا و مرکزگتی در لس

انجلس.

زندگی‌نامه[ویرایش]

زندگی خصوصی[ویرایش]

مایر در یک خانوادهٔ یهودی به دنیا آمد. بزرگترین پسر از سه پسر جروم مایر عمده فروش شراب و فروشندهٔ مشروب و کرولاین کلتن بیچر در نیو ارک نیو جرسی. او در نزدیک

ترین مپل وود بزرگ شد و در دبیرستان کلمبیا تحصیل کرد. او مدرک لیسانس معماری از دانشگاه کورنل را در سال ۲۳۹۱ دریافت کرد.

بعد از فارغ‌التحصیلی مایر به اسرائیل، یونان، المان، فرانسه، دانمارک، فنلاند و ایتالیا و … برای ارتباط بامعماران دیگرسفر کرد. مایر همچنین دومین پسر خالهٔ پیتر آیزنمان معمار نظریه‌پرداز و عضو نیویورک فایو بود.

کار[ویرایش]

در نیویورک مایر برای شرکت اسکیدمور اوینگز و مریل مدت کوتاهی در سال ۱۹۵۹ کار کرد وبعد برای مارسل برور مدت سه سال قبل از شروع فعالت‌های شخصی خودش در سال

۱۹۶۳ .. در سال ۱۹۷۲ او به عنوان یکی از اعضای نیویورک فایو گروهی از معماران مدرن گرا مایر پیتر ایزنمن مایکل گریوز چارلز گواتمی و جان هجداک معرفی شد.

دراوایل کارش مایر با هنرمندانی مانند فرانک استلا که نقاش بود و ساختارهای مورد علاقه اش که سفید هندسی بودند کار کرد.

مایر در ابتدا به طور قابل توجهی برای طراحی عمارت‌های متنوع به علاوهٔ انجمن ادبی در نیو هارمونی ایندیانا(۱۹۷۹) و موزهٔ هنرهای زیبا در آتلانتا جورجیا(۱۹۸۳) شهرت یافت.

اگرچه که برای سالهای زیادی مایر یکه معمار تحسین شده بود طراحی او برای گتی سنتر یک مجموعه بزرگ در لس آنجلس، کالیفرنیا، که در سال ۱۹۹۷ افتتاح شد، شهرت او را افزایش داد. بعضی از مأموریت‌های قابل ذکر دیگر او شامل موزه‌هایی مانند موزهٔ هنرهای معاصر بارسلونا در اسپانیا(۱۹۵۹) و در پالی سنتر برای رسانه در بورلی هیلز، کالیفرنیا (۱۹۹۶)؛ ساختمان شهرداری در هاگو، لهستان(۱۹۹۵) وساختمان شهرداری سان جوزه (۲۰۰۷)؛ ساختمان‌های تجاری شامل نو سازی برج شهر یواگ جمهوری چک(۲۰۰۸) وساختمان‌های اقامتی به عنوان مثال ۱۷۳ و ۱۷۶ خیابان پری.

در دهکدهٔ غربی منهتن (۲۰۰۲) و Meier on Rothschild در در تل آوید، اسراییل (۲۰۱۵) امروزه ریچارد مایر و شرکای معمار دفاتری در نیویور و لس آنجلس با پروژه‌های کنونی گرفته از چین و تل

آویو تا پاریس و هامبورگ دارند.

اکثر کارهای مایر بر اساس آثار معماران اوایل تا اواسط قرن بیستم مخصوصاً لوکور بوزیه به ویژه دورهٔ اولیهٔ لوکوربوزیه. مایر بیشتر از همه حتی خود لوکور بوزیه از ایده‌های او برای ساخت استفاده کرده. مایر بسیاری از ایده‌های مشهود در کار لوکور بوزیه مخصوصاً ویلا ساوای و پاویون سوییس را گسترش داد. کاراوهمچنین تأثیرات طراحانی مانند میس ونده روهه و در بعضی نمونه‌ها فرانک لوید رایت و لویس باراگان) بدون رنگ (را بازتاب می‌کند. سفید در معماری بسیاری ازساختمان‌های شاخص در طول تاریخ استفاده شده است. ازجمله کلیساهای جامع و دهکده‌های سفید شسته منطقهٔ مدیترانه در اسپانیا، جنوب ایتالیا ویونان.

شهردار رم، جیانی آد ماننو در مبارزهٔ انتخاباتی خود سوگند خورد که دیوار بزرگ کراورتینی Ara Pacis را تخریب کند. شهردار آدرماننوموضع سیاسی ستیزگرانه خود دربرابرآن ساختمان تغییر داده است وبا مایر برای کاهش ارتفاع دیوار بین فضای باز بیرون موزه وجادهٔ شلوغ در امتداد رود تیبربا جدیت موافقت کرد. شهربرای ساختن یک فضای پیاده‌روی عریض درامتداد رود و در زیر و ادامهٔ جاده برنامه‌ریزی کرده است.

مایر می‌گوید: این یک پیشرفت است. درادامه:دلیل اینکه دیوار آن جا بوده که باید با ترافیک و سروصدا مقاومت می‌کرد.

وقتی که مشکل رفع شد، ایدهٔ بازکردن گذرگاه سرپوشیده به سمت رود، ایدهٔ خوبی بود.

دفترمایر گفته است:آله ماننو امیدوار است که پروژه را قبل از پایان دوره انتخابش درسال۲۰۱۳ کامل کند.

به رسمیت شناختگی و میراث[ویرایش]

درسال ۱۹۸۴، جایزهٔ پرتیزکر به مایر اهداشد. هییت ژوری اعلام کردند که مایر ساختارهایی را خلق کرده است که شخصی، نیرومند و اصیل هستند. در سال ۲۰۰۸، او مدال طلای معماری از طرف آکادمی هنری و ادبی را برد. کار او دهکدهٔ جسولو لیدو جایزهٔ بین‌المللی برای کمیسیون ساختمان را برد. مایر یک عضو قدیمی انجمن طراحی آینده است. جایزهٔ مدال طلای مدال طلای ای‌آی‌ای در سال ۱۹۹۷ به او اهدا شد.

در سال ۲۰۱۳ جایزهٔ دستاورد عمر به او تعلق گرفت. در سال ۲۰۱۰ کورنل یک مقام استادی جدید به مایر داد. به پاس احترام مایر برای پنجاهمین سالگرد تأسیس شرکتش، نمایشگاه ریچارد مایر:معماری و طراحی را در ایتالیا برپا کرد. در ۲۰۱۴، مایر نمایشگاهی میدانی به وسعت ۱۵۰۰۰ فوت مربع در Mana Contemporaryدر جرسی سیتی برگزار کرد. نمایشگاه بخشی زیاد، از زندگی کاری او زیر یک سقف گردآوری می‌کند و نمونهٔ خیلی کوچکتری را که در سال۲۰۰۷ در Long Island City, Queens افتتاح شده بود را که تا سال ۲۰۱۳ فقط برای دانشجویان و تورهای گروهی باز بود، جایگزین می‌کند. محل نمایشگاه فضاهایی را تأمین می‌کند برای نشان دادن مجسمه‌های خود، طراحی‌های معماری و کلاژها برای اولین بار؛ و برنامه‌ریزی شده تا شامل یک کتابخانهٔ تحقیقاتی باشد. از جمله آثار او از مهمترین آثار وی می‌توان بهموزه عالی هنری آتلانتا موزه هنرهای تزیینی آلمان، موزه هنرهای معاصر بارسلون، مرکز توانبخشی منرو، روچستر -نیویورک ۱۹۷۴–۱۹۶۹،موزه هنرهای مدرن در ویلا استروتزی، فلورانس۱۹۷۳، مجتمع مسکونی برای دانشگاه کرنل، ایتاکا، نیویورک۱۹۷۴،موژه آرپ، رولاندز ورث، آلمان


نگارخانه[ویرایش]

منبع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]