پرش به محتوا

درخت قطاب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

درخت قطاب
میوه درخت قطاب
رده‌بندی علمی
فرمانرو:
گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):
گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):
دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):
آستریدها
راسته:
خلنگ سانان
تیره:
خلنگیان
سرده:
بج
گونه:
A. unedo
نام دوبخشی
Arbutus unedo

درخت قطاب یا مادرونیو یا آربوس (نام علمی: Arbutus unedo)، یک درخت نسبتاً کوچک یا در اصل یک بوته همیشه سبز از خانواده خلنگیان سرده بج است که بومی نواحی مدیترانه و شمال غرب اروپا تا غرب فرانسه و ایرلند است. از آنجا که این درخت در جنوب غربی ایرلند نیز پیدا می‌شود گاه به آن درخت توت‌فرنگی ایرلندی هم می‌گویند. با وجود این که مادرونیو یا همان درخت قطاب در فهرست سرخ اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی در رده حداقل نگرانی قرار دارد.

این گیاه یک درختچه همیشه سبز از تیره خلنگیان (Ericaceae)، بومی حوضه مدیترانه و اروپای غربی است. این درخت به خاطر میوه‌هایش، توت آربوتوس (arbutus berry)، به خوبی شناخته شده است که شباهت‌هایی به توت‌فرنگی (strawberry) دارد و به همین دلیل نام رایج درخت توت‌فرنگی به آن داده شده است.[۱][۲][۳] با این حال، این گیاه رابطه نزدیکی با توت‌فرنگی‌های (strawberries) واقعی از سرده فرگاریا (Fragaria) ندارد.

درخت توت‌فرنگی به دلیل برگ‌های سبز، گل‌های سفید و توت‌های قرمزش، که رنگ‌های پرچم ایتالیا را تداعی می‌کنند، درخت ملی کشور ایتالیا است.[۴] گل درخت توت‌فرنگی، در ضمن نماد گل ملی ایتالیا است.[۵]

آرایه‌شناسی

[ویرایش]

آربوتوس اونیدو یکی از گونه‌های متعددی بود که توسط کارل لینه (Carl Linnaeus) در جلد اول اثر برجسته‌اش در سال ۱۷۵۳ با نام گونه‌های گیاهان (Species Plantarum) توصیف شد و نامی را که هنوز امروز بر خود دارد به آن داد.[۶]

مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد و دی‌ان‌ای ریبوزومی (ribosomal DNA) را از آربوتوس و سرده‌های مرتبط تجزیه و تحلیل کرد، نشان داد که آربوتوس پارافیلتیک (paraphyletic) است و A. unedo رابطه نزدیکی با سایر گونه‌های حوضه مدیترانه (Mediterranean Basin) مانند آربوتوس آندراکن (A. andrachne) و آربوتوس قناری (A. canariensis) دارد و نه با اعضای این سرده در غرب آمریکای شمالی.[۷]

آربوتوس اونیدو و A. andrachne در جایی که محدوده‌هایشان همپوشانی دارد به‌طور طبیعی پیوند می‌خورند؛ این هیبرید با نام Arbutus × andrachnoides (مترادف A. × hybrida یا A. andrachne × unedo) نام‌گذاری شده است،[۸] که ویژگی‌های هر دو گونه والد را به ارث می‌برد، اگرچه میوه‌ها معمولاً به فراوانی تولید نمی‌شوند و به عنوان یک هیبرید بعید است که از دانه به‌صورت خالص تکثیر شود.

این گیاه در کالیفرنیا با نام Arbutus x Marina فروخته می‌شود که نام آن از منطقه‌ای در سان‌فرانسیسکو گرفته شده است که در آنجا هیبرید شده است.[نیازمند منبع]

توصیف

[ویرایش]
میوه
میوه
میوه‌های رسیده و نارس و گل‌ها
میوه‌های رسیده و نارس و گل‌ها
گل‌ها
گل‌ها
میوه برش خورده
میوه برش خورده
سطح مقطع چوب
سطح مقطع چوب

آربوتوس اونیدو تا ارتفاع ۴–۷ متر (۱۳–۲۳ فوت) رشد می‌کند،[۹] به ندرت تا ۱۵ متر (۴۹ فوت)* می‌رسد، و قطر تنه آن تا ۸۰ سانتیمتر (۳۱ اینچ) است. این گیاه در مناطق مقاومت ۷–۱۰ رشد می‌کند.

برگ‌ها در سطح رویی سبز و براق و در سطح زیرین کدر هستند، ۸–۱۰ سانتیمتر (۳٫۱–۳٫۹ اینچ)* طول و ۳–۴ سانتیمتر (۱–۱ ۱⁄۲ اینچ) عرض دارند، شبیه برگ‌بو (laurel-like) هستند و حاشیه‌ای دندانه‌دار یا دندانک‌دار (serrulated) دارند.[۹]

گل‌های نرماگی (hermaphrodite) سفید (زرد هنگام خشک شدن)، زنگوله‌ای شکل، با قطر ۷–۸ میلیمتر (۱⁄۴–۵⁄۱۶ اینچ) هستند و در پاییز از یک خوشه (panicle) آویزان قرمز رنگ شکوفا می‌شوند.[۹] آن‌ها توسط زنبورها گرده‌افشانی می‌شوند و رایحه شیرین ملایمی دارند.

شاخه‌ها قرمز مایل به قهوه‌ای و پربرگ هستند و اغلب دارای موهای کوچک می‌باشند.[۹]

میوه یک سته (berry) قرمز رنگ، با قطر ۷–۲۰ میلیمتر (۱⁄۴–۱۳⁄۱۶ اینچ)، به شکل کروی (spherical) با سطحی زبر است.[۹] در حدود ۱۲ ماه، در پاییز، همزمان با گلدهی بعدی بالغ می‌شود. خوراکی است؛ میوه وقتی مایل به قرمز است شیرین می‌باشد. دانه‌ها کوچک، قهوه‌ای و زاویه‌دار هستند[۹] و اغلب توسط پرندگان میوه‌خوار (frugivorous) پراکنده می‌شوند.[۱۰]

نام unedo به پلینی بزرگ (Pliny the Elder) نسبت داده می‌شود که گفته می‌شود ادعا کرده است "unum tantum edo"، به این معنی که "من فقط یکی می‌خورم".[۱۱] مشخص نیست که آیا منظور او این بوده که میوه آنقدر خوب است که فقط می‌توانست یکی بخورد، یا اینکه میوه غیرجذاب بود، بنابراین او فقط یکی خورد.[۱۲]

پراکندگی

[ویرایش]

آربوتوس اونیدو در منطقه مدیترانه گسترده است: در پرتغال (Portugal)، اسپانیا (Spain) و جنوب شرقی فرانسه (France)؛ به سمت جنوب در الجزایر (Algeria)، مراکش (Morocco)، لیبی (Libya) و تونس (Tunisia)، و به سمت شرق در ایتالیا (Italy)، مالت (Malta)، اسلوونی (Slovenia)، کرواسی (Croatia)، مونته‌نگرو (Montenegro)، یونان (Greece)، ترکیه (Turkey)، اسرائیل (Israel)، فلسطین (Palestine)، اردن (Jordan)، لبنان (Lebanon) و سوریه (Syria). همچنین در غرب فرانسه، آلبانی (Albania)، بلغارستان (Bulgaria) و جنوب غربی ایرلند (Ireland) یافت می‌شود.[۱۳] آربوتوس اونیدو به خاطر توزیع گسسته (disjunct distribution) خود، با جمعیت‌های باقیمانده منزوی در جنوب و غرب ایرلند علاوه بر گستره مدیترانه‌ای‌اش، مورد توجه قرار گرفته است. از این گیاه معمولاً به عنوان نمونه‌ای از گیاگان لوزیتانیایی (Lusitanian flora) یاد می‌شود، مجموعه‌ای کوچک از گیاهان بومی شبه‌جزیره ایبری و جنوب غربی ایرلند که به‌طور کلی در بریتانیا وجود ندارند. مطالعات ژنتیکی اخیر نشان داده‌اند که A. unedo ممکن است واقعاً بومی ایرلند نباشد، بلکه در دوره مس‌سنگی (Chalcolithic) معرفی شده باشد.[۱۴]

گونه‌ای با گل‌های قرمز، که توسط ویلیام آیتون (William Aiton) در سال ۱۷۸۵ با نام A. unedo rubra نام‌گذاری شد، در سال ۱۸۳۵ به‌صورت وحشی در ایرلند کشف گردید.[نیازمند منبع]

کشت

[ویرایش]

کشت آربوتوس اونیدو نسبتاً آسان است و با اقلیم‌های بسیاری سازگاری دارد. پس از استقرار، نسبتاً به خشکی مقاوم، به سرما مقاوم، سایه‌دوست و شورپسند (salt tolerant) است.[۱۵]

با این حال، تولید کمتر توده میوه در صورت خشکسالی‌های تابستانی گزارش شده است، و مشاهده شده که یخبندان در زمان گلدهی باعث کاهش تعداد میوه‌ها می‌شود.[۱۶]

آربوتوس اونیدو به‌طور طبیعی با آب و هوای تابستانی خشک سازگار است و به یک گیاه زینتی بسیار محبوب در کالیفرنیا و سایر نقاط ساحل غربی آمریکای شمالی تبدیل شده است. این گیاه می‌تواند به راحتی در منطقه مقاومت (hardiness zone) ۷ وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) یا گرم‌تر رشد کند.[۱۷]

این گیاه همچنین در تابستان‌های خنک و مرطوب غرب ایرلند و انگلستان و مناطق معتدل اروپا و آسیا به خوبی رشد می‌کند. آفات آن شامل شپشک‌ها (scales) و تریپس‌ها (thrips) هستند و بیماری‌ها شامل آنتراکنوز (anthracnose)، فیتوفتورا (Phytophthora)، پوسیدگی ریشه و زنگ (rust) می‌باشند.[نیازمند منبع]

برخلاف اکثر گیاهان تیره خلنگیان، A. unedo در خاک‌های با پی‌اچ (pH soil) بازی (آهکی) به خوبی رشد می‌کند، اگرچه در خاک‌های اسیدی‌تر عملکرد بهتری دارد.

تولید میوه خیلی بالا نیست و به شدت به آب و هوا وابسته است، و این ممکن است بخشی از دلیلی باشد که این گیاه به ندرت کشت می‌شود. میانگین عملکرد در یک مطالعه دو ساله حدود ۴۶ کیلوگرم (kg) در هکتار (hectare) و ۱۸۰ گرم در هر متر مکعب از تاج درخت است.[۱۸] با این حال، تاکنون کار بسیار کمی در زمینه انتخاب ژنوتیپ انجام شده است.[۱۹]

مشاهده شده است که آربوتوس اونیدو یک رابطه قارچ‌ریشه‌ای (mycorrhizal) تشکیل می‌دهد. تلقیح با پیزولیتوس تینکتوریوس (Pisolithus tinctorius) نشان داده است که توده ریشه، اندازه، تحمل به خشکی و وضعیت تغذیه‌ای گیاه را به شدت بهبود می‌بخشد.[۲۰][۲۱]

در کشت در بریتانیا، فرم A. unedo f. rubra[۲۲] و رقم (cultivar) «آتلانتیک»[۲۳] موفق به کسب جایزه شایستگی باغبانی (Award of Garden Merit) از انجمن سلطنتی باغبانی (Royal Horticultural Society) شده‌اند.

تکثیر

[ویرایش]

تکثیر می‌تواند از طریق دانه (seed),[۲۴] خوابانیدن (layering)، یا قلمه (cutting) انجام شود.

دانه باید تحت یک دوره یک‌ماهه چینه سرمایی قرار گیرد،[۲۵] سپس به مدت ۵ تا ۶ روز در آب گرم خیسانده شود تا موفقیت جوانه‌زنی بهبود یابد. نهال‌ها مستعد رطوبت زیاد هستند و باید در سال اول مراقبت شوند.

نرخ جوانه‌زنی پایین است و به ندرت بیش از ۲۰٪ می‌باشد.[۲۶]

خوابانیدن ممکن است تا دو سال طول بکشد، اما نرخ موفقیت خوبی دارد، در حالی که قلمه‌زنی با چوب بالغ به طول ۱۵–۲۰ سانتیمتر (۶–۸ اینچ)، ترجیحاً پاشنه‌دار، در نوامبر تا دسامبر انجام می‌شود. با این حال، نرخ موفقیت آن خیلی بالا نیست.[۲۷]

کاربردها

[ویرایش]

کاربردهای آشپزی

[ویرایش]
کیک کرامبل (Crumble cake)

توت‌های آربوتوس دارای محتوای بالایی از قندها (sugars) (۴۰٪)، و ویتامین‌های آنتی‌اکسیدان (antioxidant)[۲۸] مانند ویتامین سی (vitamin C)، بتاکاروتن (beta-carotene)، نیاسین (niacin)، توکوفرول‌ها (tocopherols) و اسیدهای آلی هستند که پیش‌سازهای امگا ۳ (omega-3) و اسیدهای چرب امگا ۶ (omega-6 fatty acids) می‌باشند (نزدیک به ۹٪).[۲۹][۳۰] آن‌ها به صورت تازه خوراکی هستند، اما به ندرت در آن حالت مصرف می‌شوند - که کمترین دلیل آن این است که میوه رسیده تمایل دارد خیلی راحت له شود (کبود شود)، که حمل و نقل آن را دشوار می‌کند.

آن‌ها عمدتاً برای مربا، مارمالاد، ماست و نوشیدنی‌های الکلی (alcoholic beverages) استفاده می‌شوند،[۳۱][۲۹] مانند «مدرونیو (medronho)» پرتغالی، که نوعی برندی (brandy) قوی است. بسیاری از مناطق آلبانی (Albania) نوشیدنی سنتی راکیا (rakia) را از میوه‌های این گیاه (mare یا kocimare در آلبانیایی (Albanian)) تهیه می‌کنند، که نام نوشیدنی از آن گرفته شده است: raki kocimarje.

گل‌ها توسط زنبورها (bees) گرده‌افشانی می‌شوند و عسل (honey) حاصل مزه‌ای تلخ دارد اما همچنان به عنوان یک خوراک لذیذ در نظر گرفته می‌شود.[۳۲]

طب گیاهی

[ویرایش]

برگ‌های آربوتوس اونیدو در پزشکی سنتی و طب عامیانه (folk medicine) به شکل جوشانده (decoction) استفاده شده‌اند که گفته می‌شود دارای خواص زیر است: قابض، ادرارآور، ضدعفونی‌کننده ادراری، ضدعفونی‌کننده، مست‌کننده، درمان روماتیسم، مقوی، و اخیراً در درمان فشار خون بالا و دیابت.[۳۱][۳۳][۳۴]

گزارش شده است که برگ‌ها دارای غلظت بالایی از آنتی‌اکسیدان‌های فلاونول (flavonol)، به‌ویژه کوئرستین (quercetin) هستند که به بهترین وجه با جوشانده استخراج می‌شوند و همراه با میوه‌ها منبعی از آنتی‌اکسیدان‌ها می‌باشند.[۳۵][۳۶]

شهد گیاه حاوی ایزوپرنوئید اونیدون (2-(1,2-dihydroxypropyl)-4,4,8-trimethyl-1-oxaspiro[2.5]oct-7-en-6-one) است که از نظر بیولوژیکی علیه یک انگل رایج و ناتوان‌کننده زنبورهای گرده (bumble bees) به نام کریثیدیا بومبی (Crithidia bombi) فعال است، بنابراین می‌تواند راهی طبیعی برای زنبورها جهت مقاومت در برابر بار بیماری فراهم کند که به عنوان یکی از عوامل دخیل در کاهش گرده‌افشان‌ها گزارش شده است. این ترکیب پس از مصرف توسط زنبور به شکل غیرفعال unedone-8-O-glycoside گلیکوزیله می‌شود (شاید برای کاهش هرگونه اثر سمی علیه زنبور) و سپس توسط میکروبیوم زنبور در روده پسین، جایی که انگل بیشترین شیوع و آسیب‌رسانی را دارد، دوباره به آگلیکون فعال تبدیل می‌شود - که نشان می‌دهد میکروبیوم در فرایند ضد انگلی کمک می‌کند.[۳۷]

طراحی بوم‌شناختی

[ویرایش]

در طراحی منظر (landscape design)، بازسازی بوم‌سازگان (ecosystem restoration) یا طرح‌های مبتنی بر پرما کالچر (permaculture), A. unedo می‌تواند اهداف بسیاری داشته باشد. در حالی که کاربرد زینتی رایج‌ترین است، این گیاه می‌تواند برای احیای اکوسیستم‌های تخریب‌شده و جلوگیری از بیابان‌زایی (desertification) نیز ارزشمند باشد. به عنوان یک گیاه پیشگام و با رشد خوب در خاک‌های فقیر، می‌تواند در طیف وسیعی از موقعیت‌ها استفاده شود.

  • گل‌ها (flowers) منبع مهمی از شهد و گرده برای زنبورها هستند، در حالی که میوه‌ها غذای پرندگان می‌باشند.
  • تحمل شوری آن، همراه با همیشه‌سبز (evergreen) بودن، آن را به انتخابی خوب برای بادشکن در زمین‌های نزدیک به دریا تبدیل می‌کند.
  • A. unedo مقاوم در برابر آتش (fire resistant) است (می‌تواند پس از آتش‌سوزی دوباره رشد کند)، و به عنوان یک گیاه پیشگام می‌تواند به ناپیوستگی توده زیستی جنگلی ناشی از تک‌کشت‌های کاج و اکالیپتوس کمک کند؛[۳۸] به همین دلایل، کاندیدای خوبی برای جنگل‌کاری مجدد در مناطق مدیترانه‌ای است.[۳۹]
  • شاخ و برگ متراکم در طول سال می‌تواند پناهگاهی برای حشرات و حیوانات کوچک در طول زمستان (winter) باشد.
  • سیستم ریشه‌ای (root system) گسترده آن می‌تواند در فرایند تثبیت خاک کمک کند.[۴۰]

سایر کاربردها

[ویرایش]
  • چوب (wood) آن بسیار سخت است و برای کاربردهای مختلفی مانند هیزم (fire wood) و ساخت پیپ (pipes) مناسب است. از آنجایی که معمولاً صاف رشد نمی‌کند، برای ساخت‌وساز یا کاربردهای مشابه مناسب نیست.
  • این درخت همچنین به عنوان یک گیاه زینتی (ornamental plant) پرورش داده می‌شود، زیرا گل‌ها و میوه‌های خوش‌منظر و خوش‌بویی دارد که حضور همزمان آن‌ها روی گیاه جالب توجه است، و همچنین به دلیل اینکه یک همیشه‌سبز (evergreen) است. این گیاه به عنوان یک درخت زینتی (ornamental tree) تک‌تنه یا چندتنه، و به عنوان یک نمونه یا درختچه (shrub) پرچین (hedge) در باغ‌ها و مناظر عمومی استفاده می‌شود.

تاریخچه

[ویرایش]
Tree
نمونه‌های وحشی دارای میوه، اسپانیا
نمونه کشت‌شده با میوه‌دهی فراوان در یک باغ اسکاتلندی

زیستگاه مدیترانه‌ای، جزئیات ظریف برگ و عادت رشد، و نمایش چشمگیر میوه همراه با گل، آربوتوس اونیدو را در دوران باستان کلاسیک قابل توجه کرد، زمانی که به آن «آندراکن» (Andrachne) می‌گفتند و تئوفراستوس (Theophrastus) (قرن چهارم پیش از میلاد) دربارهٔ آن نوشت، همچنین گیاه‌شناس پزشکی ارتش باستان پدانیوس دیوسکوریدس (Pedanius Dioscorides) [در کتاب د ماتریا مدیکا، کتاب دوم-۱۵۰]؛ علاوه بر این، پلینی (Pliny) معتقد بود که نباید آن را در جایی که زنبورها نگهداری می‌شوند کاشت، به خاطر تلخی که به عسل می‌دهد.[نیازمند منبع]

اولین شواهد واردات آن به باغ‌های اروپای شمالی مربوط به قرن شانزدهم از ایرلند به انگلستان است. در سال ۱۵۸۶، یک مکاتبه‌کننده در ایرلند گیاهانی را برای درباریان الیزابت، لرد لستر (Lord Leicester) و سر فرانسیس والسینگهام (Sir Francis Walsingham) فرستاد.[۴۱] توصیف قبلی توسط کشیش ویلیام ترنر (Rev. William Turner) (نام‌های گیاهان، ۱۵۴۸) احتمالاً بر اساس شنیده‌ها بود. ارتباط ایرلندی آربوتوس در باغ‌های انگلیسی در موجودی‌برداری سال ۱۶۴۹ از ویمبلدون (Wimbledon) متعلق به هنریتا ماریا (Henrietta Maria) منعکس شده است: «یک درخت بسیار زیبا، به نام آربوتیس ایرلندی که در قسمت میانی باغ آشپزخانه مذکور ایستاده است، بسیار دوست‌داشتنی برای تماشا»[۴۱] تا قرن هجدهم، آربوتوس اونیدو در باغ‌های انگلیسی به اندازه کافی شناخته شده بود که بتی لانگلی (Batty Langley) پیشنهاد جسورانه و غیرعملی داد که ممکن است برای پرچین‌ها استفاده شود، اگرچه «مانند سایر گیاهان همیشه‌سبز قابلیت هرس شدن را ندارد».[۴۱]

در ایالات متحده، توماس جفرسون (Thomas Jefferson) این گیاه را در سال ۱۷۷۸ در باغ‌های مانتیسلو (Monticello) فهرست می‌کند.[۴۲]

فرم A. unedo f. rubra[۴۳] و هیبرید A. × andrachnoides,[۴۴] موفق به کسب جایزه شایستگی باغبانی (Award of Garden Merit) از انجمن سلطنتی باغبانی (Royal Horticultural Society) شده‌اند.

کاربردهای نمادین

[ویرایش]

تاریخ باستان

[ویرایش]
کوه کونرو (Mount Conero)، ایتالیا، که نام آن از واژه یونانی (Greek) κόμαρος (komaròs) گرفته شده و اشاره به درخت توت‌فرنگی دارد که در دامنه‌های کوه رایج است

این درخت توسط شاعر رومی اووید (Ovid)، در کتاب اول: ۸۹–۱۱۲ «عصر طلایی» از اثرش دگردیسی‌ها (Metamorphoses) ذکر شده است: «راضی به غذایی که بدون کشت می‌رویید، آن‌ها توت‌های کوهی و میوه درخت توت‌فرنگی، گیلاس‌های وحشی، تمشک‌های چسبیده به بوته‌های خاردار سخت، و بلوط‌های افتاده از درخت بلوط گسترده ژوپیتر را جمع‌آوری می‌کردند.»[۴۵] در اثرش توصیف یونان (Description of Greece)، پاوسانیاس (Pausanias) درخت را با ایزد هرمس (Hermes) مرتبط دانست.[۴۶]

نام دماغه ایتالیایی کوه کونرو (Mount Conero)، واقع در جنوب بندر آنکونا (Ancona) در دریای آدریاتیک (Adriatic Sea)، از نام یونانی κόμαρος (komaròs) گرفته شده است که نشان‌دهنده درخت توت‌فرنگی است که در دامنه‌های کوه رایج است.[۴۷] کوه کونرو، تنها نقطه مرتفع ساحلی در دریای آدریاتیک بین تریسته (Trieste) و توده کوهستانی گارگانو (Gargano) در منطقه آپولیا (Apulia)، از دوران باستان به دریانوردان در عبور از دریای آدریاتیک کمک کرده است.[۴۸]

ایتالیا

[ویرایش]

درخت توت‌فرنگی (ایتالیایی: corbezzolo [korˈbettsolo]) در قرن نوزدهم، در طول وحدت ایتالیا (Italian unification)، به عنوان یکی از نمادهای ملی ایتالیا (national symbols of Italy) در نظر گرفته شد، زیرا با رنگ‌های پاییزی خود یادآور پرچم ایتالیا (flag of Italy) است (سبز برای برگ‌هایش، سفید برای گل‌هایش و قرمز برای توت‌هایش).[۴۹][۴]

به همین دلیل شاعر جووانی پاسکولی (Giovanni Pascoli) شعری را به درخت توت‌فرنگی تقدیم کرد. او به قطعه‌ای از انئید (Aeneid) اشاره می‌کند که در آن پالاس (Pallas)، که توسط تورنوس (Turnus) کشته شد، روی شاخه‌های یک درخت توت‌فرنگی قرار داده شد. او در رنگ‌های آن گیاه پیش‌نمایشی از پرچم ایتالیا (flag of Italy) را دید و پالاس را اولین «شهید آرمان ملی» دانست.[۵۰] قصیده پاسکولی می‌گوید:

جووانی پاسکولی (Giovanni Pascoli)، چهره‌ای نمادین در ادبیات ایتالیا (Italian literature) در اواخر قرن نوزدهم.[۵۱] در کنار گابریله دانونزیو (Gabriele D'Annunzio)، او یکی از بزرگ‌ترین شاعران انحطاط‌گرای ایتالیا بود.

(به ایتالیایی)

O verde albero italico, il tuo maggio
è nella bruma: s'anche tutto muora,
tu il giovanile gonfalon selvaggio
spieghi alla bora

— Giovanni Pascoli


ای درخت سبز ایتالیایی،
ماهِ میِ تو در مه است: اگر همه‌چیز هم بمیرد،
تو درفشِ وحشیِ جوان را
در برابر باد شمالی می‌گشایی

پنل مرکزی باغ لذت‌های دنیوی (The Garden of Earthly Delights) اثر هیرونیموس بوش (Hieronymus Bosch)، که توسط خوزه د سیگوئنزا (José de Sigüenza) به عنوان «تابلوی درخت توت‌فرنگی» توصیف شده است.
یک خرس و یک مادرونیو (درخت توت‌فرنگی) نماد نشان مادرید (Coat of arms of Madrid) هستند.

اسپانیا

[ویرایش]

باغ لذت‌های دنیوی (The Garden of Earthly Delights)، نقاشی اثر هیرونیموس بوش (Hieronymus Bosch)، در ابتدا توسط خوزه د سیگوئنزا (José de Sigüenza)، در فهرست اموال تاج‌وتخت اسپانیا (Spanish Crown) به عنوان La Pintura del Madroño – «نقاشی درخت توت‌فرنگی» ثبت شده بود.[۵۲]

این درخت بخشی از نشان مادرید (Coat of arms of Madrid) (El oso y el madroño، خرس و درخت توت‌فرنگی) شهر مادرید (Madrid)، اسپانیا (Spain) را تشکیل می‌دهد.

در مرکز شهر (پوئرتا دل سول (Puerta del Sol)) مجسمه‌ای از یک خرس وجود دارد که در حال خوردن میوه درخت مادرونیو است. این تصویر روی تاج‌های شهر، تاکسی‌ها، دریچه‌های منهول و دیگر زیرساخت‌های شهری ظاهر می‌شود. میوه درخت مادرونیو اگر برای رسیدن روی درخت رها شود، تخمیر می‌شود، بنابراین برخی از خرس‌ها از خوردن میوه‌ها مست می‌شوند.[نیازمند منبع]

جستارهای وابست

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Rydelek, Jared (2014). "Fruits & Vegetables: Strawberry Tree Fruit". Atlas Obscura. Retrieved 23 July 2021.
  2. ↑ "Arbutus unedo | strawberry tree". RHS Gardening. The Royal Horticultural Society. Retrieved 23 July 2021.
  3. ↑ "Arbutus unedo". Plant Finder. Missouri Botanical Garden. Retrieved 23 July 2021.
  4. 1 2 "Il corbezzolo simbolo dell'Unità d'Italia. Una specie che resiste agli incendi". Altovastese (به ایتالیایی). 3 October 2011. Archived from the original on 24 April 2013. Retrieved 25 January 2016.
  5. ↑ "Il fiore nazionale dell'Italia (e quello degli altri Paesi del mondo)". ام‌اس‌ان (MSN) (به ایتالیایی). Retrieved 26 August 2024.
  6. ↑ Linnaeus, Carl (1753). Species Plantarum (به لاتین). Vol. Tomus I. Holmiae (Stockholm), Sweden: Laurentii Salvii. p. 395. caule erecto, foliis glabris serratis, baccis polyspermis
  7. ↑ Hileman, Lena C.; Vasey, Michael C.; Parker, V. Thomas (2001). "Phylogeny and Biogeography of the Arbutoideae (Ericaceae): Implications for the Madrean-Tethyan Hypothesis" (PDF). Systematic Botany. 26 (1): 131–143. doi:10.1043/0363-6445-26.1.131 (inactive 11 July 2025). JSTOR 2666660. S2CID 44225779. Archived from the original (PDF) on 14 July 2020.{{cite journal}}: تمیزکاری شیوه یادکرد ۱: شناساگر شیء دیجیتال غیرفعال از ژوئیه ۲۰۲۵ (link)
  8. ↑ Bertsouklis, Konstantinos Fotios; Papafotiou, Maria (2016-12-14). "Morphometric and Molecular Analysis of the Three Arbutus Species of Greece". Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca. 44 (2): 423–430. doi:10.15835/nbha44210572. ISSN 1842-4309.
  9. 1 2 3 4 5 6 "A. unedo" (PDF). فلورا ایبریکا (Flora Iberica). Retrieved 27 November 2021.
  10. ↑ Molina, M.; Pardo-De-Santayana, M.; Aceituno, L.; Morales, R.; Tardio, J. (1 October 2011). "Fruit production of strawberry tree (Arbutus unedo L.) in two Spanish forests". Forestry. 84 (4): 419–429. doi:10.1093/forestry/cpr031. ISSN 0015-752X. Many frugivorous birds and several mammals feed on its fleshy fruits
  11. ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis Historia  (به لاتین), Liber XV. XXVIII, 99 – via Wikisource
    Pliny The Elder, Natural History , vol. XV, XXVIII, 99 – via Wikisource
  12. ↑ "Strawberry Tree Curse". Eat The Weeds and other things, too. 31 August 2011.
  13. ↑ "Arbutus unedo", شبکه اطلاعاتی منابع ژرم‌پلاسم (GRIN), سرویس تحقیقات کشاورزی آمریکا (ARS), وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا (USDA), retrieved 11 December 2017
  14. ↑ Sheehy Skeffington, Micheline; Scott, Nick (30 December 2021). "Is the Strawberry Tree, Arbutus unedo (Ericaceae), native to Ireland, or was it brought by the first copper miners?". British & Irish Botany. 3 (4). doi:10.33928/bib.2021.03.385 – via britishandirishbotany.org.
  15. ↑ Richins Myers, Vanessa. "Strawberry tree-Arbutus unedo". The Spruce. Retrieved 17 September 2017. As long as you have made sure that it has regular watering for the first year so that the tree can form a strong root, it will be drought resistant. It can also grow in salty areas.
  16. ↑ Molina, María; Pardo-De-Santayana, Manuel; Aceituno, Laura; Morales, Ramón; Tardío, Javier (1 October 2011). "Fruit production of strawberry tree (Arbutus unedo L.) in two Spanish forests". Forestry. 84 (4): 419–429. doi:10.1093/forestry/cpr031. ISSN 0015-752X. The number of fruits per branch appeared to be affected by frost risk at flowering time. [...] The number of fruits per branch appeared to be affected by frost risk at flowering time.
  17. ↑ "Arbutus unedo - L." Plants For a Future. Retrieved 17 September 2017.
  18. ↑ Molina, María; Pardo-De-Santayana, Manuel; Aceituno, Laura; Morales, Ramón; Tardío, Javier (1 October 2011). "Fruit production of strawberry tree (Arbutus unedo L.) in two Spanish forests". Forestry. 84 (4): 419–429, tables 1–4. doi:10.1093/forestry/cpr031. ISSN 0015-752X.
  19. ↑ Celikel, Gulay; Demirsoy, Leyla; Demirsoy, Husnu (16 September 2008). "The strawberry tree (Arbutus unedo L.) selection in Turkey". Scientia Horticulturae. 118 (2): 115–119. Bibcode:2008ScHor.118..115C. doi:10.1016/j.scienta.2008.05.028.
  20. ↑ Navarro, A.; Sánchez-Blanco, M. J.; Morte, A.; Bañón, S. (1 September 2009). "The influence of mycorrhizal inoculation and paclobutrazol on water and nutritional status of Arbutus unedo L." Environmental and Experimental Botany. 66 (3): 362–371. Bibcode:2009EnvEB..66..362N. doi:10.1016/j.envexpbot.2009.04.005.
  21. ↑ Navarro García, Alejandra; Del Pilar Bañón Árias, Sebastián; Morte, Asunción; Sánchez-Blanco, María Jesús (2010). "Effects of nursery preconditioning through mycorrhizal inoculation and drought in Arbutus unedo L. plants". Mycorrhiza. 21 (1): 53–64. doi:10.1007/s00572-010-0310-x. ISSN 1432-1890. PMID 20405149. S2CID 20470083.
  22. ↑ "Arbutus unedo f. rubra". Royal Horticultural Society. Retrieved 13 January 2018.
  23. ↑ "RHS Plantfinder - Arbutus unedo 'Atlantic'". Royal Horticultural Society. Retrieved 12 January 2018.
  24. ↑ Bertsouklis, Konstantinos F.; Papafotiou, Maria (2013-03-01). "Seed Germination of Arbutus unedo, A. andrachne and Their Natural Hybrid A. andrachnoides in Relation to Temperature and Period of Storage". HortScience. 48 (3): 347–351. doi:10.21273/HORTSCI.48.3.347. ISSN 0018-5345.
  25. ↑ Pipinis, Elias; Stampoulidis, Athanasios; Milios, Elias; Kitikidou, Kyriaki; Radoglou, Kalliopi (2017). "Effects of Cold Stratification and Ga3 on Germination Ofarbutus Unedoseeds of Three Provenances". African Journal of Traditional, Complementary and Alternative Medicines. 14 (1): 318–323. doi:10.21010/ajtcam.v14i1.34. ISSN 2505-0044. PMC 5411884. PMID 28480410. in all three provenances seed germinability was significantly improved by a one-month period of CS or treatment
  26. ↑ Hammami, I.; Jellal, M.; Ksontini, M.; Rejeb, M.N. (2005). "Propagation of the Strawberry Tree Through Seed (Arbutus unedo)". International Journal of Agriculture & Biology. 7: 457–459. Retrieved 17 September 2017. In the case of A. unedo, most prior studies found very low germination percentages, varying between 0 and 5 % (Smiris et al. 2006: 0 %; Demirsoy et al. 2010:1–3 %; Tilki 2004: 4 %; Ertekın and Kırdar 2010: 5 %). Hammami et al. (2005), however, obtained a considerably better result (19 %).
  27. ↑ "Arbutus unedo, The Strawberry Tree". Plants For a Future.
  28. ↑ Bertsouklis, Konstantinos F.; Daskalakis, Ioannis; Biniari, Katerina; Papafotiou, Maria (2021-02-15). "Comparative study of polyphenolic content and antioxidant capacity in fruits of Arbutus unedo, A. andrachne and their natural hybrid A. × andrachnoides". Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca. 49 (1). doi:10.15835/nbha49112165. ISSN 1842-4309.
  29. 1 2 Alarcão-E-Silva, M. L. C. M. M.; Leitão, A. E. B.; Azinheira, H. G.; Leitão, M. C. A. (1 February 2001). "The Arbutus Berry: Studies on its Color and Chemical Characteristics at Two Mature Stages". Journal of Food Composition and Analysis. 14 (1): 27–35. doi:10.1006/jfca.2000.0962. Arbutus berry appears to be a good source of vitamins, namely niacin, ascorbic acid and β -carotene (content of 9.1, 346.3 and 70.9 mg/100 g, respectively), organic acids (nearly 9%), total sugars (c. 42%) and tannins (1.75 mg g−1).
  30. ↑ Barros, Lillian; Carvalho, Ana Maria; Morais, Jorge Sá; Ferreira, Isabel C. F. R. (1 May 2010). "Strawberry-tree, blackthorn and rose fruits: Detailed characterisation in nutrients and phytochemicals with antioxidant properties". Food Chemistry. 120 (1): 247–254. doi:10.1016/j.foodchem.2009.10.016. hdl:10198/2713. The analysed fruits contain very useful bioactive phytochemicals such as phenolics, vitamins (ascorbic acid and tocopherols) and carotenoids [..] The combination of bioactive compounds and rich nutritional composition (high contents in carbohydrates, low contents in fat with the precious contribution of polyunsaturated fatty acids, precursors of omega-3 and omega-6 fatty acids) of the studied wild fruits make them a very special food.
  31. 1 2 Bonet, M. Angels; Vallès, Joan (2002). "Use of non-crop food vascular plants in Montseny biosphere reserve (Catalonia, Iberian Peninsula)". International Journal of Food Sciences and Nutrition. 53 (3): 225–248. doi:10.1080/09637480220132841. ISSN 0963-7486. PMID 11951586. S2CID 30114836.
  32. ↑ Tuberoso, CI; Bifulco, E; Caboni, P; Cottiglia, F; Cabras, P; Floris, I (2010). "Floral markers of strawberry tree (Arbutus unedo L.) honey". J Agric Food Chem. 58 (1): 384–9. Bibcode:2010JAFC...58..384T. doi:10.1021/jf9024147. PMID 19919097.
  33. ↑ Mariotto, S.; Ciampa, A. R.; de Prati, A. Carcereri; Darra, E.; Vincenzi, S.; Sega, M.; Cavalieri, E.; Shoji, K.; Suzuki, H. (2008). "Aqueous extract of Arbutus unedo inhibits STAT1 activation in human breast cancer cell line MDA-MB-231 and human fibroblasts through SHP2 activation". Medicinal Chemistry. 4 (3): 219–228. doi:10.2174/157340608784325179. ISSN 1573-4064. PMID 18473914.
  34. ↑ Dr. Duke's Phytochemical and Ethnobotanical Databases: Ethnobotanical uses of Arbutus unedo.
  35. ↑ Ioannis Erkekoglou; Nikolaos Nenadis; Efrosini Samara; Fani Th. Mantzouridou (June 2017). "Functional Teas from the Leaves of Arbutus unedo: Phenolic Content, Antioxidant Activity, and Detection of Efficient Radical Scavengers". Plant Foods for Human Nutrition. 72 (2): 176–183. doi:10.1007/s11130-017-0607-4. PMID 28421300. S2CID 403426.
  36. ↑ Mendes, Lídia; de Freitas, Victor; Baptista, Paula; Carvalho, Márcia (2011). "Comparative antihemolytic and radical scavenging activities of strawberry tree (Arbutus unedo L.) leaf and fruit". Food and Chemical Toxicology. 49 (9): 2285–2291. doi:10.1016/j.fct.2011.06.028. ISSN 1873-6351. PMID 21703325.
  37. ↑ Koch, H; Welcome, V; Kendal-Smith, A; Thursfield, L; Farrell, IW; Langat, MK; Brown, MJF; Stevenson, PC (2022). "Host and gut microbiome modulate the antiparasitic activity of nectar metabolites in a bumblebee pollinator". Philosophical Transactions of the Royal Society B. 377 (1853): 20210164. doi:10.1098/rstb.2021.0162. PMC 9058528. PMID 35491601.
  38. ↑ Maria Filomena Figueiredo Nazaré Gomes (2011). Strategies for the improvement of Arbutus unedo L. (strawberry tree): in vitro propagation, mycorrhization and diversity analysis. Departamento de Ciências da Vida Universidade de Coimbra. Retrieved July 30, 2020. A. unedo may contribute to the discontinuity of the forest biomass due to monocultures of pines and eucalyptus, particularly in the centre and north regions of Portugal, a situation responsible for the high number of fires and high fire intensity that all summers occur in these areas of the country
  39. ↑ Maria Filomena Figueiredo Nazaré Gomes (2011). Strategies for the improvement of Arbutus unedo L. (strawberry tree): in vitro propagation, mycorrhization and diversity analysis. Departamento de Ciências da Vida Universidade de Coimbra. Retrieved July 30, 2020. The species is drought tolerant and able to regenerate following forestry fires making it quite interesting for forestation programs in Mediterranean regions.
  40. ↑ Maria Filomena Figueiredo Nazaré Gomes (2011). Strategies for the improvement of Arbutus unedo L. (strawberry tree): in vitro propagation, mycorrhization and diversity analysis (PDF). Departamento de Ciências da Vida Universidade de Coimbra. Retrieved 19 September 2017. [A. unedo] contributes to maintain biodiversity, helps to stabilize soils and survives well in marginal lands
  41. 1 2 3 Quoted in Alice M. Coats, Garden Shrubs and Their Histories (1964) 1992, s.v. "Arbutus".
  42. ↑ Ann Leighton, American Gardens in the Eighteenth Century: 'For Use or Delight' , 1976:395.
  43. ↑ "RHS Plant Selector - Arbutus unedo f. rubra". Retrieved 30 May 2013.
  44. ↑ "RHS Plant Selector - Arbutus x andrachnoides". Retrieved 30 May 2013.
  45. ↑ Ovid. The Metamorphoses. Poetry in Translation. Vol. Book I. Translated by A. S. Kline. Retrieved 7 December 2022.
  46. ↑ "Pausanias, Description of Greece, 9.22.2". Archived from the original on 26 November 2021. Retrieved 20 February 2021.
  47. ↑ S. Pignatti, Flora d'Italia, volume II, p. 261, Edagricole, 1982. شابک ‎۹۷۸۸۸۲۰۶۲۳۱۲۸
  48. ↑ Braccesi L. , & Luni M. (Eds.). I greci in Adriatico, 2 (Hesperìa, Vol. 18). L'Erma Di Bretschneider, 2004, p.54 شابک ‎۸۸۸۲۶۵۲۶۶۱.
  49. ↑ (به ایتالیایی) various authors - Guida pratica agli alberi e arbusti in Italia; Biblioteca per chi ama la natura - Selezione dal Reader's Digest Milano 1983, 1991.
  50. ↑ Giovanni Pascoli, in the autograph note to his poem "Il corbezzolo" ("The strawberry tree"), compared the virgilian, deposed after death on branches of a strawberry tree, to the Italian martyrs wrapped up, during the burial ceremonies, in the Italian flag.
  51. ↑ "Giovanni Pascoll, Poet, Dead". The New York Times. 7 April 1912. p. 15. Retrieved 22 March 2022.
  52. ↑ Warner, Marion. Fantastic metamorphoses, other worlds: ways of telling the self. Oxford University Press, 2002. 70.

پیوند به بیرون

[ویرایش]

الگو:Arbutoideae الگو:National symbols of Italy الگو:Italy topics

منابع

[ویرایش]

    پیوند به بیرون

    [ویرایش]
    برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=درخت_قطاب&oldid=43337676»