دامنه اینترنتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دامنه اینترنتی (به انگلیسی: Internet domain):

نام دامنه (Domain name) در واقع نامی است که وب سایت از طریق آن قابل دستیابی خواهد بود. به‌طور کلی یک آدرس اینترنتی، از دو بخش دامنه و پسوند تشکیل شده‌است. برای مثال در یک آدرس اینترنتی مثلاً example.ir دامنه همان کلمه‌ی example است و پسوند دامنه نیز همان .ir یا دیگر موارد مشابه مانند .com یا org.[۱]

دامنه سطح بالای عمومی و کد کشوری[ویرایش]

"آخرین جزء از سمت راست در یک آدرس اینترنتی، دامنهٔ سطح بالا Top Level Domain یا به اختصار TLD نام دارد. مثلاً در وب سایت example.com، دامنهٔ سطح بالا comاست. دامنه سطح بالا نیز خود به دو نوع تقسیم می‌شود: ۱. دامنهٔ سطح بالای عمومی مانند net, .org,.com که همهٔ افراد می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند. ۲. دامنهٔ سطح بالای کد کشوری که منحصر به کشورهاست و تنها برای شهروندان همان کشور ثبت می‌شود مانند: .ir .uk .fr و غیره."[۱] توضیح آنکه هریک از کشورهای جهان دارای «دامنه سطح‌بالای کد کشوری» هستند که برای سایت‌های منسوب به آن کشور استفاده می‌شوند. دامنه سطح‌بالای کد کشور ایران .ir است و کد بین‌المللی ایران نیز مراحل آزمایشی را می‌گذراند.

آیکان[ویرایش]

آیکان ICANN که به معنای «شرکت اینترنتی نام‌ها و اعداد واگذار شده» است، یک سازمان بین‌المللیغیرانتفاعی مستقر در کالیفرنیا است که مدیریت نام‌های دامنهٔ عمومی و کشوری را بر عهده دارد. ثبت نام‌های دامنه در دامنه‌های سطح بالای عمومی مانند .com در نمایندگی‌های آیکان در کشورهای مختلف انجام می‌شود. برای مثال ۱&۱ Internet AG به عنوان مرجع ثبت دامنه .com در آلمان فعالیت می‌کند. متولی ثبت نام‌های دامنه در ایران، ایرنیک است که تحت نظارت سازمان جهانی آیکان قرار دارد.[۱]

شرایط ثبت نام دامنه[ویرایش]

طبق سایت ایرنیک[۲] شرایط ثبت نام دامنه عبارتست از: . حداقل طول دامنه سه حرف و حداکثر ۶۳ حرف است.

  1. تنها حروف انگلیسی و ارقام و نشانه (-) مجاز است.
  2. به منظور ثبت نام‌های دامنه با مفهوم مذهبی خاص، مجوز کتبی وزارت ارشاد مورد نیاز است.
  3. ثبت نام‌های دامنهٔ تداعی‌کنندهٔ فعالیت‌های غیرقانونی و خلاف قانون ممنوع است.
  4. ثبت نام دامنه با نام ایران، استان‌ها، شهرها و کد آن‌ها ممنوع است.
  5. ثبت نام دامنه با اسامی ملّی مانند نام مشاهیر، اماکن عمومی و وقایع ملّی تنها با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجاز است.

تاریخچه پیدایش و گسترش[ویرایش]

در ۱۵ مارس ۱۹۸۵، اولین نام دامنه تجاری (.COM) به نام سیمبولیکس بوسیله یک شرکت سیستم‌های رایانه‌ای به نام Symbolics در کمبریج ماساچوست ثبت شد.

در ۱۹۹۲ کمتر از ۱۵۰۰۰ دامنه.COM ثبت شده بود.

در دسامبر ۲۰۰۹ حدود ۱۹۲ میلیون نام دامنه وجود داشت که بخش بزرگی از آن‌ها دامنه پرطرفدار.COM بود. تعداد آن‌ها در ۱۵ مارس ۲۰۱۰ به حدود ۸۴ میلیون رسید که شامل ۱۱٫۹ میلیون وب سایت کسب و کار آنلاین و تجارت الکترونیک، ۴٫۳ میلیون وب سایت تفریحی، ۳٫۱ میلیون وب سایت مرتبط با امور مالی، و ۱٫۸ میلیون وب سایت ورزشی می‌شد.[۳]

ماهانه حدود ۶۶۸ هزار دامنه.COM جدید ثبت می‌شود.[نیازمند منبع]

دامنه‌های اینترنتی در ایران[ویرایش]

بر اساس آمار منتشرشده تا آبان‌ماه سال ۱۳۹۳ بیش از ۵۶۶هزار دامنهٔ .ir توسط کاربران ایرانی به ثبت رسیده‌است و سالانه ۴۵ درصد به این تعداد افزوده می‌شود.[۴]

نمونه‌های از پسوندهای اینترنتی دامین‌ها:

,info , .biz , .ir , .org , .net , .com

.ws,.biz,.name,.in,.mn,.bz,.tl,in

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]