خارپشت ایرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خارپشت ایرانی
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: خارپشت‌شکلان
تیره: خارپشت‌سانان
سرده: خارپشت‌های بیابانی
گونه: P. hypomelas
نام علمی
Paraechinus hypomelas
(برانت، ۱۸۳۶)

خارپشت ایرانی یا خارپشت برانت (نام علمی: Paraechinus hypomelas) گونه‌ای خارپشت از سرده خارپشت‌های بیابانی است که در بیشتر مناطق کویری ایران و نیز افغانستان و آسیای مرکزی زندگی می‌کند. این جانور در استان بوشهر با نام «زوزو» خوانده می‌شود.

تنها خانواده راسته خارپشتان در ایران، خانواده خارپشت ها هستند که ویژگی های عمومی آن ها به شرح زیر است:

  • سطح پشتی بدن از خار پوشیده شده است.
  • خواب زمستانی دارند.
  • بدن آنها به سموم مقاوم است.
  • حس بویایی و شنوایی بسیار قوی دارند.
  • از حشرات، بی مهرگان، مارمولک ها، موشها و مارهای کوچک تغذیه می کنند.
  • دشمن طبیعی آنها پرندگان شکاری، روباه ها، و سمور هستند.[۲]

بدن این خارپشت به نسبت گرد است و سطح پشتی آن پوشیده از خارهای انبوه و تیز است. گوش‌های آن مثلثی‌شکل هستند و از خارهای پشت سر بلندتر. در وسط سر بخشی لخت و ۸ شکل دارد. رنگ کلی بدن سیاه دیده می‌شود و رنگ موهای صورت و زیر بدن به رنگ پشت هستند.[۳]

طول سر و تنه این پستاندار ۱۴۰ تا ۲۴۰ میلی‌متر است و اندازه دم میان ۱۰ تا ۴۰ میلی‌متر. وزن آن نیز به گونه معمول میان ۴۰۰ تا ۷۰۰ گرم است.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Bhattacharyya, T. , Srinivasulu, C. & Molur, S.. Paraechinus hypomelas. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2, 2008. Retrieved 12 December 2013. 
  2. «خارپشت های ایران». وبگاه جلودار (شبکه اجتماعی کوهنوردان و طبیعت گردان). بهمن 95. 
  3. عبدلی، اصغر، بهرام کیابی، حسین مصطفوی، بابک موسوی، فراهم احمدزاده، پونه رسولی، حسین دلشب و دیگران. اطلس حیات وحش (مهره‌داران) استان بوشهر. انتشارات معارف، ۱۳۸۸. ۱۸۷. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۲۶۷۶-۲۴-۸. 
  4. «خارپشت برانت (خارپشت ایرانی)». وب‌گاه کویرها و بیابان‌های ایران. بازبینی‌شده در ۱۹ آذر ۱۳۹۲.