خارمیدس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خارمیدس (زبان یونانی: Χαρμίδης) یکی از مکالمات افلاطون است. خارمیدس در تعریف خویشتنداری می‌گوید:خویشتن داری نوعی متانت و آهستگی است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مجموعه آثار افلاطون، محمد حسن لطفی – رضا کاویانی، خوارزمی