حسین داوودی پناه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حسین داوودی پناه ملقب به داداشی بنیان‌گذار ووشو در ایران و از پیشکسوتان کونگ فو توآ در ایران بود.

زندگی[ویرایش]

حسین داوودی پناه ملقب به داداشی در سال ۱۳۱۹ در روستای ملاپیری از توابع زنجان چشم به جهان گشود. ایشان از سال ۱۳۳۴ فعالیت ورزشی خود را در رشته کشتی و از محله جوادیه تهران آغاز کرد و سپس در رشته‌های مختلفی همچون ژیمناستیک، بوکس، کشتی کج، کاراته گوجوریو که بعداً به کونگفو توآ تبدیل شد، به تمرین پرداخت.[۱]

فعالیت آموزشی[ویرایش]

شروع فعالیت آموزشی[ویرایش]

داداشی که شاگرد ارشد پروفسور میرزائی بود از سال ۱۳۵۴ آموزش کونگفو توآ را در دانشگاه تهران آغاز نمود و در همین ایام به‌واسطه آشنایی با یک دانشجوی چینی، مطالعه کونگفوی چینی یا ووشو را آغاز نمود. با تاسیس" فرهنگستان تن و روان " در سال ۱۳۵۵ توسط او، هزاران هنرجو و صدها مربی کونگفو توآ به فراگیری هنرهای رزمی نزد ایشان پرداختند. آشنایی او با دبیر اول و دبیر دوم سفارت چین، امکان دسترسی به منابع معتبری از ووشو را برایش فراهم کرد.

آموزش ووشو[ویرایش]

در سال ۱۳۶۶ مسئول تربیت بدنی سازمان گوشت شد و در اولین گام با تاسیس باشگاه سازمان گوشت، اقدام به راه‌اندازی ورزش‌های مختلفی از جمله تای چی چوان-ووشو کرد. با پیگیری‌های فراوان ایشان، در سال ۱۳۶۶اولین بار در کشور مجوز فعالیت تای چی چوان و دفاع شخصی به مربیگری استاد حسین داودی پناه از طرف اداره کل تربیت بدنی استان تهران صادر شد. در همین سال استاد، انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی ایران را تاسیس نمود تا فعالیت‌های این ورزش را سازماندهی کند. تلاش‌های او در ۱۳۶۸ منجر به تاسیس انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی، تحت پوشش معاونت فرهنگی- آموزشی (دفتر جهاد تربیت بدنی) سازمان تربیت بدنی به مسئولیت خود او شد و در سال ۱۳۶۹ مجوز فعالیت ووشو در سراسر کشور برای آقایان و در سال ۱۳۷۰ مجوز فعالیت بانوان صادر گردید.

عضویت فدراسیون جهانی ووشو[ویرایش]

مکاتبات و پیگیری‌های او از سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک موجب شد تا انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی ایران به عضویت فدراسیون جهانی ووشو در آید. اجرای مراسم نمایشی از سبک‌های مختلف ووشو در حضور هیئت عالی رتبه وزارت ورزش چین، موجبات شگفتی هیئت چینی را فراهم آورده و آنان ضمن ابراز خرسندی از ترویج ورزش سنتی کشورشان در ایران، از تیم ووشوی ایران جهت شرکت در مسابقات بین‌المللی ووشو دعوت به‌عمل آوردند. در سال ۱۳۷۰ اولین دوره مربیگری علمی درجه ۳ ووشو به همت داداشی برگزار شد و با تلاش مستمر او، انجمن تای چی چوان و دفاع شخصی که به انجمن ووشو- تای چی چوان تغییر نام یافته بود، در سال ۱۳۷۱ به عضویت فدراسیون ووشوی آسیا درآمد.

مدال آوری[ویرایش]

در سال ۱۳۷۱ بنا به دعوت کمیته برگزاری فستیوال جهانی ووشوی شانگهای و پس از هماهنگی و تایید سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک، اولین تیم ملی ووشوی جمهوری اسلامی ایران به مدیریت داداشی عازم این فستیوال شد و طی آن، استاد داداشی موفق به کسب مدال طلا در اجرای فرم استاندارد تای چی چوان شد.

کمیته ورزشهای چینی[ویرایش]

با تصمیم سازمان تربیت بدنی در سال ۱۳۷۲ کمیته ورزشهای چینی در حوزه معاونت فنی و امور فدراسیونها تاسیس و سه انجمن رزمی (ووشو ـ کونگفو ـ رزم آوران) را تحت پوشش قرار داد. در این کمیته استاد داداشی مسئولیت انجمن ووشو ونیز مسئولیت کمیته فنی ووشو را برعهده داشتند.

حکم مدرس ووشو و رئیس کمیته فنی[ویرایش]

سازمان تربیت بدنی ضمن تقدیر از فعالیت‌های استاد در زمینه بسط و گسترش ووشو در کشور، اولین و تنها حکم مدرس تخصصی ووشو را به استاد بزرگ حسین داودی پناه (داداشی) اعطا نمود. برگزاری مسابقات ووشوی قهرمانی کشور در سال ۱۳۷۲ به همت کمیته ورزش‌های چینی و مسئولیت استاد داداشی و جمعی از پیشکسوتان ووشو باعث شد که با نظر مساعد سازمان، کمیته ورزش‌های چینی به فدراسیون هنرهای رزمی چینی تبدیل شده و داداشی به سمت رئیس کمیته فنی فدراسیون منصوب شود.

مسابقات جهانی و تاسیس فدراسیون ووشو[ویرایش]

فعالیتهای او در تمامی مقاطع مهم و حساس تاریخچه بنیانگذاری ووشو دیده می‌شود و این فعالیت‌ها با اعزام تیمهای ملی ووشو به مسابقات و تورنمنت‌های مختلفی همچون مسابقات آسیایی ۱۹۹۶ فیلیپین، مسابقات جهانی ۱۹۹۷ ایتالیا و کسب مقام سوم در بخش مبارزه آزاد (سان شو) و مقام ششم تیمی، تورنمنت ووشوی ترکیه ۱۹۹۸، مسابقات آسیایی بانکوک ۱۹۹۸، و… ادامه یافته و در سال ۱۳۸۳ با تاسیس فدراسیون ووشوی جمهوری اسلامی ایران آرزوی دیرینه او و علاقه‌مندان ووشو به حقیقت پیوست.

مرگ[ویرایش]

استاد حسین داوودی پناه در روز سه شنبه ۷ دی‌ماه ۱۳۹۵ در سن 77 سالگی دار فانی را وداع گفت و پیکر ایشان طی مراسم باشکوهی توسط اساتید و علاقمندان هنرهای رزمی از سبکهای کاراته، تکواندو ، جودو ، کشتی ، کونگفو ، و نیز ووشو تشییع و در قطعه نام آوران و پیشکسوتان ورزش به خاک سپرده شد. روحش شاد، یادش گرامی و راهش پر رهرو باد .[۲][۳][۴][۵]

پانویس[ویرایش]