جواد اژه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

جواد اژه‌ای مشاور رهبری و رئیس هیئت امنای سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان از بدو تأسیس تا سال ۱۳۸۷ می‌باشد.

جواد اژه‌ای، فرزند علی‌محمد در ۵ فروردین ۱۳۲۷ در اصفهان به دنیا آمد. او به جز تحصیلات حوزوی، تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ روانشناسی تا دکترا و در کشور اتریش (دانشگاه دولتی وین) انجام داده و داماد و پسرخاله سید محمد بهشتی است.[۱] او دارای مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد روانشناسی از دانشگاه اصفهان (در سال ۱۳۵۰) و دکترای روانشناسی تجربی از دانشگاه دولتی وین (در سالهای پایانی دهه ۵۰) است. در سال ۱۳۶۰ که میرحسین موسوی وزیر امورخارجه شد او را مسئول گزینش در این وزارتخانه کرد و پس از رسیدن به نخست‌وزیری او را با خود به نخست‌وزیری برد. جواد اژه ای در شانزدهم آبان ۱۳۶۱ به عنوان وزیر مشاور و سرپرست سازمان بهزیستی به مجلس معرفی شد و در هجدهم آبان رأی اعتماد گرفت. بعد از آن، در سمت معاونت فرهنگی-اجتماعی نخست‌وزیر وقت یعنی میرحسین موسوی مشغول به کار شد که در همین فاصله یعنی در سال ۱۳۶۶ طرح تشکیل سازمان استعدادهای درخشان را به دولت ارائه داد.[۲]

وی در دی ۱۳۸۷ از سمت خود برکنار شد.[۳] در جریان آزمون مشکوک سال ۱۳۸۷ که سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان پس از اعلام نتایج، دو سؤال غلط گزارش شده را حذف کرد و این باعث شد تا بعضی از قبول شدگان، رد شوند که باعث اعتراضات زیادی شد. در نهایت ر. گ، طراح آزمون استعفا می‌دهد و هجمه عجیبی در سایت‌ها و رسانه‌ها علیه مسئولین سازمان و بخصوص جواد اژه‌ای شد. همین فضای رسانه ای که به عقیده عده‌ای، سناریویی از پیش برنامه‌ریزی شده بود، باعث استعفای اجباری جواد اژه‌ای شد. این سناریو در جهت تضعیف مراکز استعدادهای درخشان چیده شده بود.[۴]

در حال حاضر اژه‌ای نمایندهٔ ولی فقیه در امور دانشجویان ایرانی اروپا و آمریکا است.[۵]

نسب خانوادگی او از سمت پدری به فاضل هندی و آخوند ملا علی اکبر اژه‌ای (صاحب کتاب زبده‌المعارف) و از سمت مادری به سید محمدصادق خاتون آبادی و سید صدرالدین صدر می‌رسد.[نیازمند منبع]

وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه اول را در مدرسه ملی گلبهار گذراند. پس از آن در سال ۱۳۴۲ وارد حوزه علمیه اصفهان شد و همزمان به صورت متفرقه دیپلم ادبی (انسانی) اخذ کرد. در سال ۱۳۴۶ در رشته روانشناسی دانشگاه اصفهان پذیرفته شد و همزمان با تحصیل علوم حوزوی در کانون فرهنگی، علمی و تربیتی جهان اسلام و مسجد امام علی به فعالیت مشغول شد. [نیازمند منبع]

بعد از انقلاب ابتدا به استخدام وزارت امورخارجه درآمد (۱۳۶۰)، سه سال وزیر مشاور و رئیس سازمان بهزیستی کشور بود (۱۳۶۱–۱۳۶۳، آخرین وزیر بهزیستی) و از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۸ معاون فرهنگی اجتماعی نخست‌وزیر و از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۴ (به مدت ۱۶ سال) مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور بود.[نیازمند منبع]

همزمان سه سال ریاست دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی علامه طباطبایی را به عهده داشت (۱۳۶۴–۱۳۶۸) و ۱۵ سال نیز مدیر گروه تحصیلات تکمیلی رشته روانشناسی و بنیانگذار دوره دکترای روانشناسی در دانشگاه تربیت مدرس و در مجموع ۹ سال مدیر گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره دانشگاه تهران بود. همچنین یک دوره جزء هیئت امناء منطقه ۳ دانشگاه‌ها، چندین سال هیئت امناء بنیاد سینمایی فارابی و کتابخانه‌های عمومی کشور بود. او ۸ سال رئیس شورای انجمن‌های علمی کشور از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۰ بود.[نیازمند منبع]

وی پایه‌گذار سمپاد نوین و رئیس سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد) از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۸۷ بود. علاوه بر این از سال ۱۳۶۸ تا کنون نماینده رهبری در امور دانشجویان اروپاست، علاوه بر این تا کنون سالهاست جزء هیئت امناء دانشگاه سوره است.[نیازمند منبع]

جواد اژه‌ای استاد تمام رشته روانشناسی دانشگاه تهران و صاحب امتیاز یکی از معتبرترین مجلات علمی-پژوهشی به نام «مجله روانشناسی» است.

همچنین از سال ۱۳۷۴ تا کنون عضو حقیقی شورای هدایت استعدادهای درخشان در آموزش عالی کشور است.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. «روزنامه همشهری». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۴. دریافت‌شده در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۶.
  2. «ایشان ربطی به محسنی اژه ای ندارد». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۹.
  3. «پدر رفت … گروه نوشت سمپاد». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۵ مه ۲۰۱۰.
  4. «استعدادهای درخشان، از اغما تا مراسم ترحیم». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۳.
  5. «نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور دانشجویان ایرانی خارج از کشور». بایگانی‌شده از اصلی در ۲ ژانویه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۰.

پیوند به بیرون[ویرایش]