جنگ استقلال مکزیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ استقلال مکزیک
بخشی از جنگ‌های استقلال مستعمره‌های اسپانیائی آمریکای جنوبی
Collage Independencia.jpg
از چپ: میگل ایدالگو ی کوستییا، خوسه ماریا مورلوس، Embrace of Acatempan between اگوستین د ایتروبیده و Guerrero, در مکزیکوسیتی
تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۸۱۰ – ۲۷ سپتامبر ۱۸۲۱
(۱۱ سال، ۱ هفته و ۴ روز)
مکان مکزیک
نتیجه استقلال مکزیک
  • اولین امپراتوری مکزیک و استقلال از اسپانیا را بدست آورد
  • امضای بیانیه استقلال امپراتوری مکزیک
تغییرات
قلمرو
اسپانیا منطقه قاره ای از سرزمین اسپانیای جدید را از دست می‌دهد
طرفین درگیر
Guadalupano.jpg Bandera de José María Morelos en 1812.png Bandera Nacional de Guerra de Mexico en 1815.svg ارتش مکزیک
Flag of the Three Guarantees.svg ارتش استقلال طلب مکزیک (۱۸۲۱)
امپراتوری اسپانیا
فرماندهان و رهبران
Guadalupano.jpg میگل ایدالگو ی کوستییا اعدام‌شده (1810–11)
Guadalupano.jpg ایگناسیو آلنده  اعدام‌شده (1810–11)
Guadalupano.jpg ایگناسیولوپز   (1810–11)
Bandera de José María Morelos en 1812.png خوسه ماریا مورلوس اعدام‌شده (1810–15)
Bandera Nacional de Guerra de Mexico en 1815.svg ویسنته گوررو (۱۸۱۰–۲۱)
Bandera Nacional de Guerra de Mexico en 1815.svg ماریانو ماتاموراس اعدام‌شده (1811–14)
Bandera Nacional de Guerra de Mexico en 1815.svg گوادالوپ ویکتوری (۱۸۱۲–۲۱)
Bandera Nacional de Guerra de Mexico en 1815.svg فرانسیسکو خاویر مینا اعدام‌شده(۱۸۱۷)
Flag of the Three Guarantees.svg اگوستین د ایتروبیده (۱۸۲۱)
فردیناند هفتم اسپانیا
اسپانیا فرانسیسکو و نه گاس (۱۸۱۰–۱۳)
اسپانیا فلیکس ماریا (۱۸۱۳–۱۶)
اسپانیا خوان روییز (۱۸۱۶–۲۱)
اسپانیا فرانسیسکو نولا (۱۸۲۱)
اسپانیا خوان دو نوخو (۱۸۲۱)
قوا
۱۰۰٬۰۰۰ نیروی نامنظم

۲۳٬۱۰۰ نیروی ارتش

۱۷٬۰۰۰
تلفات
۲٬۰۰۰ کشته

جنگ استقلال مکزیک (اسپانیایی: Guerra de Independencia de México) یک درگیری مسلحانه و اوج فرایند سیاسی اجتماعی بود که طی آن در سال ۱۸۲۱ به حاکمیت اسپانیا در مکزیک پایان داد.

این جنگ به نام جنگ شبه‌جزیره در سال ۱۸۰۸ بعد از حمله ناپلئون به اسپانیا شروع شد و توسط پدر میگل ایدالگو ی کوستییا در ۱۶ سپتامبر ۱۸۱۰ و ادامه عملیات فریاد دولورس تا روز استقلال مکزیک در ۲۷ سپتامبر ۱۸۲۱ ادامه داشت. این روز همه ساله بعنوان روز استقلال مکزیک جشن گرفته می‌شود.

پیشینه[ویرایش]

جنبش استقلال طلبانه مکزیک از وقایعی مانند عصر روشنگری، انقلاب آمریکا و فرانسه الهام گرفت.

در آن زمان نخبگان تحصیل کرده اسپانیا شروع به تفکر دربارهٔ روابط اسپانیا و پادشاهی‌های مستعمرات خود کردند. تغییرات ساختار اجتماعی و سیاسی ناشی از اصلاحات بوربون‌ها و یک بحران اقتصادی عمیق در اسپانیا باعث نارضایتی نخبگان بومی شد. رویدادهای دراماتیک سیاسی در اروپا، جنگ‌های انقلاب فرانسه و فتوحات ناپلئون، رویدادهای اسپانیای نو را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد. در سال ۱۸۰۸، کارلوس چهارم اسپانیا و فردیناند هفتم مجبور شدند به نفع امپراتور فرانسه، که برادر بزرگترش ژوزف بناپارت را در منصب پادشاهی قرار داد، کنار بروند. در همان سال، شورای شهر مکزیکو سیتی، در غیاب شاه خود را حاکم مشروع این کشور می‌دانست. این امر باعث شد که علیه آنها کودتا شود. در این کودتا رهبران شورا دستگیر شدند.

جنبش استقلال طلبی پس از ۱۸۱۰[ویرایش]

با وجود شکست شورا در مکزیکو سیتی، گروه‌های کوچکی از شورشیان در شهرهای دیگر اسپانیای جدید با هم متحد شدند تا علیه حکومت استعماری قیام کنند. در ۱۶ سپتامبر ۱۸۱۰، دهقانان و ساکنان بومی دولورس تصمیم گرفتند به دعوت میگوئیل هیدالگو روحانی رادیکال سلاح به دست بگیرند.

پس از ۱۸۱۰، جنبش استقلال طلبی وارد مراحل دیگری شد. چرا که رهبران جنبش یا دستگیر یا اعدام شده بودند. در ابتدای حاکمیت فردیناند هفتم اسپانیا و مستعمره‌های آن را به رسمیت شناختند، اما بعدها رهبران جنبش موضوعات رادیکال تری مانند نظم اجتماعی و الغاء بردگی را مطرح کردند. خوسه ماریا مورلوس، کشیش سکولار، استان‌های جدایی طلب را به تشکیل کنگره فراخواند. این فراخوان به جنبش چهره‌ای قانونی می‌داد. پس از شکست مورلوس، این جنبش در شکل یک جنگ چریکی تحت رهبری ویسنته گوررووقیج ادامه یافت. تا سال ۱۸۲۰، تعداد زیادی از گروه‌های شورشی جان خود را از دست دادند. تعدیل قانون اساسی اسپانیا در سال ۱۸۲۰ باعث آن شد که اذهان گروه‌های نخبه که از حکومت اسپانیا حمایت می‌کردند تغییر کند. بومی‌ها که تحت تأثیر این رویداد قرار گرفته بودند تصمیم گرفتند تا از استقلال اسپانیای جدید حمایت کنند. آن‌ها خواستار پیوستن به جنبش مقاومت سابق شدند.

استقلال مکزیک[ویرایش]

اگوستین د ایتروبیده فرماندهی شورشیان را در دست گرفت و با ویسنته گوره رو که خواهان اتحاد گروه‌های استقلال طلب بود ملاقات کرد او خواهان حکومت سلطنتی در یک مکزیک مستقل بود. سرانجام در ۲۷ سپتامبر سال ۱۸۲۱ مکزیک استقلال را بدست آورد.

پس از این رویداد سرزمین‌های مستقل بعنوان امپراطوری مکزیک نام گذاری شد. سلطنت کاتولیک ائتلافی در سال ۱۸۲۳، به دلیل درگیری‌های داخلی و جدایی از آمریکای مرکزی از مکزیک، به یک جمهوری فدرال تبدیل شد. پس از چند بار تلاش اسپانیا برای باز پس گیری مکزیک، استقلال این کشور در سال ۱۸۳۶ به رسمیت شناخته شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]