جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰
Taça de África das Nações de 2010
2010 Africa Cup of Nations logo.svg
نشان رسمی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰
جزئیات مسابقات
کشور میزبان آنگولا
تاریخ برگزاری۱۰–۳۱ ژانویه
شمار تیم‌ها۱۵ (از ۱ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها۴ (در ۴ شهر)
رده‌بندی نهایی
 مصر (هفتمین عنوان)
نایب‌قهرمان غنا
جایگاه سوم نیجریه
جایگاه چهارم الجزایر
آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده۲۹
گل‌های زده شده۷۱ (۲٫۴۵ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران۵۴۳٬۵۰۰ (۱۸٬۷۴۱ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان)مصر جدّو (۵ گل)
بهترین بازیکن(ـان)مصر احمد حسن
بهترین دروازه‌بانمصر عصام الحضری

جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰ (انگلیسی: 2010 Africa Cup of Nations) بیست و هفتمین دوره از رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور آنگولا برگزار شد. ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی به رقابت پرداختند. تیم ملی فوتبال مصر در این دوره از رقابت‌ها برای هفتمین بار در جام ملت‌های آفریقا به مقام قهرمانی رسید.

انتخاب میزبان[ویرایش]

کشورهای متقاضی:

کشورهایی که میزبانی آن‌ها به تأیید اولیه نرسید :

در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۰۶ کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) پس از رد درخواست میزبانی نیجریه، از سایر کشورهای متقاضی درخواست کرد که برای میزبانی جام ملت‌های آفریقا باهم به توافق برسند. بدین ترتیب در رای‌گیری نشست کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آفریقا در قاهره مصر، موافقت شد که سه دوره بعدی جام ملت‌های آفریقا به ترتیب در سال ۲۰۱۰ به میزبانی کشور آنگولا، در سال ۲۰۱۲ به میزبانی مشترک کشورهای گینه استوایی و گابن و در سال ۲۰۱۴ به میزبانی کشور لیبی برگزار شود.

میزبانی سال ۲۰۱۰ به دلیل حضور این کشور در مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، زمینه‌سازی میزبانی برای کشورهای جدید، و نیز حرکت در مسیر صلح پس از جنگ داخلی آنگولا اعطا شد.

کشور نیجریه به دلیل این که دو بار سابقه میزبانی داشت درخواست میزبانی اش رد شد و مقرر شد که به عنوان میزبان ذخیره جام ملت‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ باشد تا در صورتی است که هر یک از کشورهای میزبان نتواند شرایط مورد نیاز CAF را برآورده سازد، جایگزین آن گردد.

بازی‌های مقدماتی[ویرایش]

کنفدراسیون فوتبال آفریقا اعلام کرد که مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در قاره آفریقا همزمان به عنوان مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰ محسوب می‌شود؛ بنابراین با وجود این که آنگولا میزبان جام ملت‌های آفریقا در سال ۲۰۱۰ بود، آن‌ها مجبور به شرکت در مسابقات مقدماتی بودند تا بتوانند سهمیه حضور در جام جهانی ۲۰۱۰ را کسب کنند. وضعیت مشابهی برای آفریقای جنوبی وجود داشت. اگر چه آن‌ها میزبان جام جهانی ۲۰۱۰ بودند، ولی آن‌ها هم باید در مسابقات مقدماتی شرکت می‌کردند تا بتوانند حائز شرایط حضور در رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰ شوند.[۱][۲]

تیم‌های راه یافته به مرحله نهایی[ویرایش]

تیم‌های راه یافته به جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰

ورزشگاه‌ها[ویرایش]

لوآندا


کابیندا
Estádio 11 de Novembro Estádio Nacional do Chiazi
Estadio-11Nov-Luanda 05 linke-Seite-Totale LWS-2011-08-NC 1001.jpg
ظرفیت: ۵۰٬۰۰۰ ظرفیت: ۲۰٬۰۰۰
بنگوئلا لوبنگو
Estádio Nacional de Ombaka Estádio Nacional da Tundavala
Estádio Nacional de Ombaka (19151153514).jpg
ظرفیت: ۳۵٬۰۰۰ ظرفیت: ۲۰٬۰۰۰

سیدبندی و قرعه کشی مسابقات[ویرایش]

۱۶ تیم به ۴ گلدان تقسیم شدند که در گلدان شماره ۱، تیم ملی فوتبال آنگولا میزبان مسابقات، تیم ملی فوتبال مصر به دلیل بیشترین قهرمانی در مسابقات، تیم ملی فوتبال کامرون و تیم ملی فوتبال ساحل عاج به عنوان دو تیم برتر ۳ دوره اخیر رقابت‌ها قرار گرفتند. سایر تیم‌ها بر اساس سوابق خود در سه دوره اخیر رقابت‌ها رده‌بندی و در گلدان مربوطه قرار داده شدند. قرعه کشی مسابقات نهایی در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹ در لواندا پایتخت جمهوری آنگولا صورت گرفت و ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی قرار گرفتند.

گلدان ۱ گلدان ۲ گلدان ۳ گلدان ۴

 آنگولا
 مصر
 کامرون
 ساحل عاج

 غنا
 نیجریه
 تونس
 مالی

 زامبیا
 بنین
 الجزایر
 توگو (انصراف)

 بورکینافاسو
 موزامبیک
 گابن
 مالاوی

اسامی داوران مسابقات[ویرایش]

داوران کمک داوران

الجزایر Mohamed Benouza
آنگولا Hélder Martins de Carvalho
بنین Coffi Codjia
ساحل عاج نوماندیز دوئه
مصر آسام عبدالفتاح
مالی کومان کولیبالی
موریس Rajindraparsad Seechurn
عربستان سعودی خلیل الغمدی
سنگال Badara Diatta
سیشل ادی مایلت
آفریقای جنوبی Daniel Bennett
آفریقای جنوبی جرومه دامون
سودان Khalid Abdel Rahman
توگو Kokou Djaoupe
تونس Kacem Bennaceur
اوگاندا Muhmed Ssegonga

آنگولا Inácio Manuel Candido
بوروندی Desire Gahungu
کامرون Evarist Menkouande
مصر Nasser Sadek Abdel Nabi
اریتره Angesom Ogbamariam
غنا Ayuba Haruna
ایران حسن کامرانی‌فر[۳][۴]
لیبی Fooad El Maghrabi
مالاوی Moffat Champiti
مراکش Redouane Achik
نیجریه Peter Edibe
عربستان سعودی Mohammed Al Ghamdi
آفریقای جنوبی Enock Molefe
رواندا Celestin Ntagungira
تونس Bechir Hassani
زامبیا Kenneth Chichenga

مرحله گروهی[ویرایش]

قوانین صعود به دور بعد[ویرایش]

جایی که دو یا چند تیم واجد امتیاز مساوی در مرحله گروهی باشند رتبه‌بندی آن‌ها با معیارهای زیر تعیین می‌شود:[۵]

  1. امتیاز بدست آمده در مسابقات بین تیم‌های مربوطه؛
  2. تفاضل گل در مسابقات بین تیم‌های مربوطه؛
  3. تعداد گلهایی که در مسابقات گروهی بین تیم‌های مربوطه به ثمر رساند؛
  4. تعداد گلهای دور در مسابقات بین تیم‌های مورد نظر؛
  5. تفاوت گل در تمام مسابقات گروهی؛
  6. تعداد گلها در تمام مسابقات گروهی؛
  7. تصمیم‌گیری کمیته سازماندهی مسابقات.
راهنمای رنگ‌های جدول
تیم‌های راه یافته به مرحله یک چهارم نهایی

گروه A[ویرایش]

تیم بازی برد مساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز
 آنگولا ۳ ۱ ۲ ۰ ۶ ۴ ۵
 الجزایر ۳ ۱ ۱ ۱ ۱ ۳ −۲ ۴
 مالی ۳ ۱ ۱ ۱ ۷ ۶ ۴
 مالاوی ۳ ۱ ۰ ۲ ۴ ۵ −۱ ۳


آنگولا ۴–۴ مالی
فلاویو گل '۳۶، '۴۲
Gilberto گل '۶۷ (پنالتی)
Manucho گل '۷۴ (پنالتی)
Report کیتا گل '۷۹، '۹۰+۳
کانوته گل '۸۸
Yatabaré گل '۹۰+۴
تماشاگران: ۴۵٬۰۰۰

مالاوی ۳–۰ الجزایر
Mwafulirwa گل '۱۷
Kafoteka گل '۳۵
Banda گل '۴۸
Report
تماشاگران: ۱٬۰۰۰

مالی ۰–۱ الجزایر
Report حلیش گل '۴۳
تماشاگران: ۴٬۰۰۰

آنگولا ۲–۰ مالاوی
فلاویو گل '۴۹
Manucho گل '۵۵
Report

آنگولا ۰–۰ الجزایر
Report

مالی ۳–۱ مالاوی
کانوته گل 
کیتا گل 
Bagayoko گل '۸۵
Report Mwafulirwa گل '۵۸
تماشاگران: ۲۱٬۰۰۰

گروه B[ویرایش]

تیم بازی برد مساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز
 ساحل عاج ۲ ۱ ۱ ۰ ۳ ۱ ۴
 غنا ۲ ۱ ۰ ۱ ۲ ۳ −۱ ۳
 بورکینافاسو ۲ ۰ ۱ ۱ ۰ ۱ −۱ ۱
 توگو انصراف، رد صلاحیت رسمی


ساحل عاج ۰–۰ بورکینافاسو
Report
تماشاگران: ۵٬۰۰۰

غنا برگزار نشد توگو

بورکینافاسو برگزار نشد توگو

ساحل عاج ۳–۱ غنا
جروینیو گل '۲۳
تینی گل '۶۶
دروگبا گل '۹۰
Report جیان گل '۹۰+۳ (پنالتی)

بورکینافاسو ۰–۱ غنا
Report آ. آیو گل '۳۰
تماشاگران: ۸٬۰۰۰

ساحل عاج برگزار نشد توگو

گروه C[ویرایش]

تیم بازی برد مساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز
 مصر ۳ ۳ ۰ ۰ ۷ ۱ ۹
 نیجریه ۳ ۲ ۰ ۱ ۵ ۳ ۶
 بنین ۳ ۰ ۱ ۲ ۲ ۵ −۳ ۱
 موزامبیک ۳ ۰ ۱ ۲ ۲ ۷ −۵ ۱


مصر ۳–۱ نیجریه
متعب گل '۳۴
حسن گل '۵۴
جدّو‎ گل '۸۷
Report اوباسی گل '۱۲

موزامبیک ۲–۲ بنین
Miro گل '۲۹
Fumo گل '۵۴
Report Omotoyossi گل '۱۴ (پنالتی)
Khan گل '۲۰ (گل به خودی)
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰

نیجریه ۱–۰ بنین
یاکوبو گل '۴۲ (پنالتی) Report

مصر ۲–۰ موزامبیک
Khan گل '۴۷ (گل به خودی)
جدّو‎ گل '۸۱
Report
تماشاگران: ۱۶٬۰۰۰

مصر ۲–۰ بنین
المحمدی گل 
متعب گل '۲۳
Report

نیجریه ۳–۰ موزامبیک
اودموینگی گل '۴۵، '۴۷
مارتینس گل '۸۶
Report

گروه D[ویرایش]

  • بر اساس قوانین صعود به دور بعد، در صورت مساوی شدن امتیازات تیم‌ها، تنها نتایج مسابقات بین همین تیم‌ها در نظر گرفته شد (در این صورت، نتایج آن‌ها در برابر تونس حذف و جدول جدید شامل ۳ تیم تشکیل شد که در بالا نشان داده شده‌است). هر سه تیم از لحاظ امتیازات کسب شده و تفاضل گل، یکسان بودند و بر اساس گلهایی که به ثمر رسانده بودند یعنی زامبیا ۴ گل، کامرون ۳ گل و گابن ۲ گل رده‌بندی شدند. بدین ترتیب تیم‌های ملی فوتبال زامبیا و کامرون به دور بعد راه یافتند.


کامرون ۰–۱ گابن
Report Cousin گل '۱۷

زامبیا ۱–۱ تونس
J. Mulenga گل '۱۹ Report الذوادی گل '۴۰

گابن ۰–۰ تونس
Report
تماشاگران: ۱۶٬۰۰۰

کامرون ۳–۲ زامبیا
جرمی گل '۶۸
اتوئو گل '۷۲
ادریسو گل '۸۶
Report J. Mulenga گل 
C. Katongo گل '۸۱ (پنالتی)

گابن ۱–۲ زامبیا
F. Do Marcolino گل '۸۳ Report Kalaba گل '۲۸
Chamanga گل '۶۲
تماشاگران: ۱۱٬۰۶۵

کامرون ۲–۲ تونس
اتوئو گل '۴۷
انگیمو گل '۶۴
Report Chermiti گل 
چدجو گل '۶۳ (o٫g٫)

مرحله حذفی[ویرایش]

تمامی زمان‌ها به وقت محلی است. (یوتی‌سی ۱:۰۰+)

یک‌چهارم نهایی نیمه‌نهایی‌ نهایی
                   
۲۴ ژانویه – لوآندا        
  آنگولا  ۰
۲۸ ژانویه – لوآندا
  غنا  ۱  
  غنا  ۱
۲۵ ژانویه – لوبنگو، آنگولا
    نیجریه  ۰  
  زامبیا  ۰ (۴)
۳۱ ژانویه – لوآندا
  نیجریه (ضربات پنالتی)  ۰ (۵)  
  غنا  ۰
۲۴ ژانویه – Cabinda
    مصر  ۱
  ساحل عاج  ۲
۲۸ ژانویه – بنگوئلا
  الجزایر (وقت اضافه)  ۳  
  الجزایر  ۰ مکان سوم
۲۵ ژانویه – بنگوئلا
    مصر  ۴  
  مصر (وقت اضافه)  ۳   نیجریه  ۱
  کامرون  ۱     الجزایر  ۰
۳۰ ژانویه – بنگوئلا

یک چهارم نهایی[ویرایش]

آنگولا ۰–۱ غنا
Report جیان گل '۱۵
تماشاگران: ۵۰٬۰۰۰

ساحل عاج ۲–۳ (و.ا.) الجزایر
کالو گل 
کیتا گل '۸۹
Report متمور گل '۳۹
بوقره گل '۹۰+۲
Bouazza گل '۹۲
تماشاگران: ۱۰٬۰۰۰

مصر ۳–۱ (و.ا.) کامرون
حسن گل '۳۷، '۱۰۴
جدّو‎ گل '۹۲
Report امانا گل '۲۵

نیمه نهایی[ویرایش]

غنا ۱–۰ نیجریه
جیان گل '۲۱ Report

الجزایر ۰–۴ مصر
Report عبد ربه گل '۳۸ (پنالتی)
زیدان گل '۶۵
عبدالشافی گل '۸۰
جدّو‎ گل '۹۰+۲
تماشاگران: ۲۵٬۰۰۰

رده‌بندی[ویرایش]

نیجریه ۱–۰ الجزایر
اوبینا گل '۵۶ Report
تماشاگران: ۱۲٬۰۰۰

دیدار پایانی[ویرایش]

غنا ۱-۰ مصر
Report گل '۸۵ ناجی

قهرمان[ویرایش]

 قهرمان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰ 

مصر
هفتمین عنوان

جوایز[ویرایش]

یازده بازیکن منتخب جام[ویرایش]

تیم منتخب جام براساس تأثیرگذاری بازیکنان توسط کمیته علمی مسابقات (TSG) انتخاب شد.[۸]

دروازه‌بان مدافعان هافبک‌ها مهاجمان

مصر عصام الحضری

الجزایر مجید بوقره
مصر وائل جمعه
آنگولا Mabiná

مصر احمد فتحی
نیجریه پیتر اودموینگی
کامرون الکس سانگ
مصر احمد حسن

غنا آساموا جیان
مصر محمد زیدان
آنگولا فلاویو

ذخیره‌ها

گلزنان[ویرایش]

توپ مسابقات[ویرایش]

توپ رسمی مسابقات، Adidas Jabulani آنگولا نام داشت که یک نسخه اصلاح شده از Adidas Jabulani بود که در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی استفاده شده بود با این تفاوت که براساس رنگ پرچم آنگولا طراحی شده بود.

حمله به اتوبوس تیم ملی فوتبال توگو[ویرایش]

در تاریخ ۸ ژانویه ۲۰۱۰، اتوبوس تیم ملی فوتبال توگو توسط افراد مسلح در کابیندا، آنگولا که به مسابقات قهرمانی جام ملت‌های آفریقا سفر کرده بود، مورد حمله قرار گرفت. به دنبال این حمله سخنگوی فدراسیون فوتبال توگو اعلام کرد در این حادثه، کمک مربی تیم Améleté Abalo، نماینده مطبوعاتی Stanislaud Ocloo و همچنین راننده تیم جان باختند. گروه جدایی طلبان جبهه آزادی کابیندا (FLEC-PM) مسئولیت حمله را بر عهده گرفت. تیم توگو در روز بعد وارد رقابت‌ها شد و بازیکنان در ابتدا تصمیم گرفتند به این ترتیب یاد قربانیان را گرامی دارند، اما بلافاصله توسط دولت توگو به آن‌ها دستور بازگشت داده شد.[۹]

پس از خروج آن‌ها از آنگولا، توگو به دلیل شرکت نکردن در بازی نخست خود در گروه B در برابر غنا در تاریخ ۱۱ ژانویه، به‌طور رسمی از این مسابقات محروم شد.

در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۰، کنفدراسیون فوتبال آفریقا حضور توگو را در دو دوره بعدی جام ملت‌های آفریقا ممنوع اعلام کرد و این تیم را ۵۰٬۰۰۰ دلار به دلیل «دخالت دولت در خروج از مسابقات» جریمه کرد.[۱۰] به این ترتیب توگو قادر به حضور در جام ملت‌های آفریقا تا مسابقات سال ۲۰۱۵ نبود، اما این ممنوعیت در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۱۰ توسط دادگاه عالی داوری برای ورزش لغو شد. .[۱۱]

منابع[ویرایش]

  1. https://en.wikipedia.org/wiki/2010_FIFA_World_Cup_qualification_(CAF)
  2. «Hosts South Africa to play in 2010 World Cup qualifiers». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷.
  3. https://www.mehrnews.com/news/997889
  4. http://www.tabnak.ir/fa/news/76592
  5. Article 5, paragraph 13 in the Regulations of the XXVth Africa Cup of Nations guide.
  6. "Togo officially disqualified from Africa Cup of Nations". BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 11 January 2010. Retrieved 11 January 2010.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ ۷٫۴ "Orange CAN 2010 awards". cafonline.com. کنفدراسیون فوتبال آفریقا. 31 January 2010. Retrieved 6 January 2011.
  8. "CAF Releases top 11 of Orange CAN". cafonline.com. Confederation of African Football. 31 January 2010. Archived from the original on 4 February 2010. Retrieved 1 February 2010.
  9. "Togo head home as Africa Cup of Nations gets under way". BBC Sport. 10 January 2010. Archived from the original on 14 January 2010. Retrieved 6 February 2010.
  10. "Togo handed two-tournament Nations Cup suspension". ESPN Soccernet. 30 January 2010. Archived from the original on 3 February 2010. Retrieved 6 February 2010.
  11. "Togo's African Cup ban is lifted". bbc.co.uk. BBC. 14 May 2010. Retrieved 15 June 2015.

پیوند به بیرون[ویرایش]