تعالی (فلسفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تعالی (فلسفه)[ویرایش]

Transcendence

تعالی (به انگلیسی: Transcendence) معادل، علوّ، علاء و استعلاء است.

پس خداوند متعالی و عالی و علی و اعلی و دارای علاء است که بالاتر از او چیزی نیست.

در فلسفه تعالی، قول بر این است که در بالای پدیدارهای محسوس متغیر، جواهر ثابت یا حقایق مطلق قائم به ذات خود، وجود دارد.

و بر جهان یک نظام تصاعدی حاکم است که در آن، پدیدارها تابع تصورات و تصورات تابع مبادی و اصول است.

کانت گوید:

مبادی‌ای که انطباق آنها منحصر به حدود تجربه است، مبادی وجودی نامیده می‌شود، اما مبادی‌ای که توسط عقل از حدود تجربه درمی‌گذرد، مبادی عالی (یا استعلایی یا برتر یا برین) نامیده می‌شود.

منابع

  • محمدرضایی محمد، فولادی عقیل، واژه استعلایی در فلسفه کانت، فصلنامه، فلسفه دین: بهار ۱۳۸۸ , دوره ۶ , شماره ۱ ; از صفحه ۸۱ تا صفحه ۹۳.
  • دیتر ه‍ن‍ری‍ش، مجید اب‍وال‍ق‍اس‍م زاده، تصویر اخلاقی از جهان (تحلیلی نو از فلسفه کانت) فصلنامه: معرفت ۱۳۸۴ شماره ۸۸