تست تحمل گلوکز خوراکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تست تحمل گلوکز خوراکی (به انگلیسی: glucose tolerance test)  یک آزمون پزشکی است که در آن گلوکز به بیمار داده می‌شود، و سپس نمونه خون گرفته می‌شود. و سرعت پاک سازی آن از خون در آن بررسی می‌شود.[۱] از این تست معمولاً برای تشخیص دیابت، مقاومت به انسولین و اختلال سلول‌های بتا استفاده می‌شود.[۲][۳] 

منابع[ویرایش]

  1. Glucose Tolerance Test در سرعنوان‌های موضوعی پزشکی (MeSH) در کتابخانهٔ ملی پزشکی ایالات متحدهٔ آمریکا
  2. DeFronzo RA, Abdul-Ghani M (2011). "Assessment and treatment of cardiovascular risk in prediabetes: impaired glucose tolerance and impaired fasting glucose". American Journal of Cardiology. 108 (3&nbsp, Suppl): 3B–24B. doi:10.1016/j.amjcard.2011.03.013. PMID 21802577.
  3. Institute for Quality and Efficiency in Health Care. "Glucose tolerance test: how does it work exactly?". Informed Health Online. Institute for Quality and Efficiency in Health Care. Retrieved 22 June 2013.