بودو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Budo1.jpg

بودو (به ژاپنی: 武道) شیوه مبارزه‌ای است که دربرگیرندهٔ هنرهای رزمی امروزی کشور ژاپن می‌شود."بو" به معنی رزم یا جنگ و "دو" به معنی شیوه و روش است.بودو به معنی روش جنگیدن است.بودو شامل هنرهایی همچون کنجوتسو(تکنیک شمشیر)، جوجوتسو(تکنیک دست خالی یا با جنگ افزار کوچک)و کیوجوتسو(تکنیک تیراندازی )،جودو(Jodo یا تکنیک چوب،با کودوکان جودو اشتباه نشود.)، نینجوتسو(تکنیک نینجا) می‌شود.بوجوتسو نیز از دو بخش "بو" و "جوتسو" پدید آمده است."جوتسو" به معنی هنر یا دانش یا تکنیک است.بوجوتسو به معنی دانش نبرد است.بودو و بوجوتسو تفاوت هایی با هم دارند.بوجوتسو شکل واقع گرایانه و عملی هنر های رزمی است ولی بودو شکل فلسفی تر و صلح گرایانه تر آن است. بوجوتسو برای ارتش و نیرو های نظامی کاربرد دارد و بودو برای مردم عادی پدید آمده است. در میان هنر های رزمی ژاپنی معمولا هنرهایی که در نام خود جوتسو دارند برای نمونه جوجوتسو و آیکی جوجوتسو و کنجوتسو و نینجوتسو بیشتر جنبه ی واقع گرایانه و ارتشی تر و بوجوتسویی دارند. در دست دیگر هنر هایی که در نام خود "دو" دارند برای مردم عادی و در شرایط صلح و با تاکید بسیاری بر جنبه های پرورش روح ویژه شده اند. برای نمونه کودوکان جودو در برابر جوجوتسو، سرشار از جنبه های ورزشی و بودویی است. جوجوتسو هنر جنگیدن بدون جنگ افزار یا با جنگ افزار کوچک سامورای ها بود و سرشار از جنبه های "بوجوتسو"یی است. یا آیکیدو در برابر دایتوریو آیکی جوجوتسو که سرشار از جنبه های پرورش روحی است.کنجوتسو که هنر شمشیرزنی سامورای ها بود و در نبرد های راستین به کار بسته می شد همگی جنبه ی "بوجوتسو"ی دارد ولی کندو که نسخه ی "بودو"یی آن است، همگی بر جنبه های ورزشی استوار است و آن را در نبرد ها به کار نمی بندند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]