برادران تاویانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برادران تاویانی
Paolo Taviani and Vittorio Storaro.jpg
پائولو تاویانی (چپ) و ویتوریو استورارو
زاده پائولو ۸ نوامبر ۱۹۳۱(۱۹۳۱-11-0۸) ‏(۸۶ سال)
ویتوریو ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۹(۱۹۲۹-09-۲۰) ‏(۸۸ سال)
سان مینیاتو، توسکانی
درگذشته ویتوریو

۱۵ آوریل ۲۰۱۸ میلادی (۸۸ سال)

ملیت  ایتالیا
زمینه فعالیت کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس
جشنواره کن
نخل طلا

برادران تاویانی (ایتالیایی: Paolo e Vittorio Taviani ,انگلیسی: Paolo and Vittorio Taviani؛ ویتوریو تاویانی (به ایتالیایی: Vittorio Taviani) (زاده ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۹ - درگذشته ۱۵ آوریل ۲۰۱۸) و پائولو تاویانی (زاده ۱۹۳۱)، دو برادر کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایتالیایی هستند که مشترکاً فیلم می‌سازند.

این دو، از کارگردانان برجستهٔ نسل میانیِ سینمای ایتالیا محسوب می‌شوند. برادران تاویانی در دهه ۶۰ میلادی کار خود را در عرصه سینمای موج نوی ایتالیا آغاز کردند. آخرین فیلم مشترک آنها «یک سؤال خصوصی» بود که در سال ۲۰۱۷ ساخته شد.

ویتوریو تاویانی به همراه برادرش فیلم‌های کوتاه و بلند بسیاری تولید کردند. نزدیکی این دو برادر به یکدیگر به حدی بود که مارچلو ماستریانی، بازیگر مشهور ایتالیایی هر کدام را با نام هر دو صدا می‌زد و آنها را «پائولوویتوریو» می‌خواند.[۱]

جوایز[ویرایش]

این دو برادر برای فیلم‌ پدرسالار (۱۹۷۷) برنده نخل طلای جشنواره کن و همچنین برای فیلم «سزار باید بمیرد» خرس طلای جشنوره برلین را در سال ۲۰۱۲ از آن خود کردند.[۲]

«سن میکله یک خروس داشت» درام به یاد ماندنی این دو برادر بر اساس رمانی از تولستوی است که در سال ۱۹۷۲ اکران شد. این فیلم در جشنواره کن همان سال بعنوان فیلم برگزیده «دو هفته کارگردانان» معرفی شد.

درگذشت[ویرایش]

ویتوریو تاویانی روز ۱۵ آوریل ۲۰۱۸ در سن ۸۸ سالگی در اثر بیماری درگذشت.

فیلمشناسی[ویرایش]

  1. تعداد زیادی فیلم مستند با همکاری والنتینو اورسینی: "سان مینیاتو"، "ژوئیه ۴۴"، "کورتاتونه و مونتانارا" ,"کارلو پیسکاله"، "نقاش‌ها در شهر"، "موراویا"، "سنگ کاران"، "کارونارا"، "ولترا"، "یک شهر جنوبی"، "دیوانهٔ یکشنبه (۵۹–۱۹۵۴)"
  2. ایتالیا یک کشور فقیر نیست (۱۹۶۰)
  3. مردی برای سوختن (۶۲–۱۹۶۱)
  4. یاغیان ازدواج (۶۴–۱۹۶۳)
  5. خرابکاران (۱۹۶۷)
  6. زیر علامت عقرب (۶۹–۱۹۶۸)
  7. سن‌میکله یک خروس داشت (۱۹۷۲)
  8. آلونسانفان (۷۴–۱۹۷۳)
  9. پدرسالار (۷۷–۱۹۷۶)
  10. شب سن لورنزو (۱۹۸۱)
  11. کائوس {هرج و مرج} (۱۹۸۴)
  12. سزار باید بمیرد (۲۰۱۲)

منابع[ویرایش]

  1. «تاویانی، کارگردان «سزار باید بمیرد» درگذشت»(fa)‎. به کوشش euronews. 2018-04-15. بازبینی‌شده در 2018-04-18. 
  2. محمد عبدی. «گفتگو با برادران تاویانی؛ برندگان خرس طلایی برلین». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۰ فوریه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۵ نوامبر ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۸. 

پیوند به بیرون[ویرایش]