آلبرتو لاتوادا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلبرتو لاتوادا
Alberto Lattuada.jpg
زاده ۱۳ نوامبر ۱۹۱۴(1914-11-13)
وپریو دادا،
درگذشته ۳ ژوئیه ۲۰۰۵ میلادی (۹۰ سال)
رم
ملیت ایتالیایی
زمینه فعالیت کارگردان فیلم، هنرپیشه، و فیلم‌نامه‌نویس
همسر کارلا دل‌پوجو

آلبرتو لاتوادا (ایتالیایی: Alberto Lattuada; ۱۳ نوامبر ۱۹۱۴(1914-11-13) – ۳ ژوئیه ۲۰۰۵(2005-07-03)) یک کارگردان، هنرپیشه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

لاتوادا در ۱۳ نوامبر ۱۹۱۴ در میلان متولد شد، پدر «فلیچه لاتوادا» (۱۹۶۲–۱۸۸۲) آهنگساز بود. او در ابتدا به ادبیات علاقه‌مند شد و در سال ۱۹۳۲ هنگامی که هنوز دانش‌آموز بود به عضویت هیئت تحریریه دو هفته‌نامه ضدفاشیستی درآمد و در سال ۱۹۳۸ عضوی از گروه هنرمندان Corrente di Vita شد.

وی در سال ۱۹۴۰ فعالیت سینمایی خویش را به عنوان فیلمنامه‌نویس و دستیار کارگردان با ماریو سولداتی در فیلم جهان کوچک باستان شروع کرد. در سال ۱۹۴۳ اولین فیلم خود را کارگردانی نمود.

لاتوادا بر اثر بیماری آلزایمر در ۳ ژوئیه ۲۰۰۵ در سن ۹۰ سالگی در رم درگذشت.

جوایز[ویرایش]

  • جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین کارگردان

فیلم‌شناسی[ویرایش]

  • جاکومو ایده‌آل گرا (۱۹۴۲)
  • فلش در سمت (۱۹۴۳) توسط ماریو کوستا در سال ۱۹۴۴ به پایان رسید
  • جنگ ما (۱۹۴۵) مستند
  • راهزنی (۱۹۴۶)
  • بدون ترحم(۱۹۴۸)
  • آسیاب در پو (۱۹۴۹)
  • روشنایی‌های واریته (۱۹۵۰) به علاوه بازیگر
  • آنا (۱۹۵۱)
  • شنل (۱۹۵۲)
  • گرگ (۱۹۵۳)
  • عشق در شهر (۱۹۵۳)
  • ساحل (۱۹۵۴)
  • قهرمان زمان ما (۱۹۵۵)
  • گوئندالینا (۱۹۵۷)
  • تندباد (۱۹۵۸)
  • نو دختران زیبا (۱۹۵۸)
  • نامه‌های دختر تازه‌کار (۱۹۵۸)
  • فریب شیرین(۱۹۶۰)
  • بدبختی (۱۹۶۰)
  • غیرمنتظره (۱۹۶۱)
  • جلگه (۱۹۶۲)
  • مافیایی (۱۹۶۲)
  • مهرگیاه (۱۹۶۵)
  • بی رقیب (۱۹۶۶)
  • دون جووانی در سیسیل (۱۹۶۷)
  • فرولاین دکتر (۱۹۶۸)
  • رفیقه (در تهران: لا میکا، ۱۹۶۹)
  • دعوت به قهوه (۱۹۷۰)
  • خواهر سفید (۱۹۷۲)
  • قلب سگ (۱۹۷۵)
  • وای سرافینا (۱۹۷۶)
  • التهاب عشق (۱۹۷۶)
  • همین‌گونه بمان (۱۹۷۸)
  • کریکت (۱۹۸۰)
  • تیغ در قلب(۱۹۸۶)

منابع[ویرایش]