باکلان گلوسیاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
باکلان گلوسیاه
Socotra Cormorant.jpg
باکلان گلوسیاه در حال خشک کردن پرها
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: کودن‌سانان
تیره: باکلانیان
سرده: باکلان‌ها
گونه: P. nigrogularis
نام علمی
Phalacrocorax nigrogularis
(Ogilvie-Grant و Forbes، ۱۸۹۹)

باکلان گلوسیاه (نام علمی: Phalacrocorax nigrogularis) گونه‌ای باکلان از تیره آب‌قنبلان است. رنگ این پرنده سیاه با جلای سبز است و صورتش سفید. این پرنده اغلب از ماهی تغذیه می‌کند.

مشخصات[ویرایش]

باکلان گلوسیاه ۸۰ سانتیمتر طول دارد و آبزی است. جثهٔ آن اندکی کوچکتر از باکلان بزرگ است و منقارش اندکی بزرگتر از سایر باکلان‌هاست. در فصل تولید مثل در تعدادی از پرهای زیر چشم و گردن، خال‌های سفید پدیدار می‌شود. سر، در پرندهٔ بالغ به رنگ بنفش تیره است. در فصل تولید مثل، روتنه پرنده سبز تیرهٔ براق و منقار آن خاکستری تیره می‌شوند و در انتها و نیم‌نوک پایین به سبز متمایل می‌گردند. باکلان‌های گلوسیاه جوان‌تر اندکی قهوه‌ای‌رنگ هستند و به دلیل نداشتن خال‌هایی در سینه و شکم، با جوجه باکلان‌ها اشتباه می‌شوند.

زیستگاه[ویرایش]

باکلان گلوسیاه اغلب در مناطق نیمه‌گرمسیر و گرمسیر درون جزایر داخلی دریا زندگی می‌کند و به صورت گروهی دیده می‌شود. این پرنده روی ماسه‌های ساحلی تخم می‌گذارد. در ایران، در مناطق جنوبی کشور، بومی و به نسبت فراوان است و در جزایر خلیج فارس، همانند جزیره شیدور، تولید مثل می‌کند.

منابع[ویرایش]

  1. BirdLife International. Phalacrocorax nigrogularis. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2, 2012. Retrieved 3 May 2014. 

پیوند به بیرون[ویرایش]