باکلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
باکلان
Cormorant-20070224-034.jpg
باکلان ابلق کوچک
(Phalacrocorax melanoleucos)
آرایه‌شناسی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: مرغ‌سقاسانان
تیره: باکلانان
رایشن‌باخ، ۱۸۵۰
سرده: باکلان‌ها
بریسون، ۱۷۶۰
گونه‌ها

متن را ببینید.

مترادف

Australocorax
Compsohalieus
Euleucocarbo
Halietor
Hypoleucos
Leucocarbo
Microcarbo
Miocorax
Nannopterum
Nesocarbo
Notocarbo
Paracorax
Pliocarbo
Stictocarbo

باکلان یک واژۀ روسی است و نام‌های دیگر و فارسی قره‌قار[۱]، قره‌غاز، دارغاز[۲]، آب‌قُنبِل [۳] (و در افغانستان: آزمند) است. باکلان‌ها در سردۀ پرنده باکلان‌ها و خانوادهٔ باکلانان (Phalacrocoracidae) جای می‌گیرند.

پرندگان تیرۀ باکلانان دارای ۴۰ گونه است. جانوران این تیرۀ پرندگانی آبزی از راستهٔ مرغ‌سقاسانان هستند، به رنگ سیاه صیقلی و گردن بلند که میان همۀ انگشتان پاهایشان با پردهۀ کاملی به هم پیوسته است. باکلان‌ها به میزان زیادی از ماهی تغذیه می‌کنند. از گونه‌های بومی ایران می‌توان به باکلان بزرگ و باکلان کوچک اشاره کرد. باکلان‌ها از مرغان دریایی میان‌جثه تا بزرگ‌جثه هستند. اندازه آن‌ها از باکلان کوتوله که ۴۵ سانتیمتر طول و ۳۴۰ گرم وزن دارد، آغاز می‌شود تا باکلان بی‌پرواز که ۱۰۰ سانتیمتر طول و ۵ کیلوگرم وزن دارد. البته باکلان عینکی که به‌تازگی منقرض شده با میانگین وزن ۶٫۳ کیلوگرم از همه دیگر گونه‌ها بزرگ‌تر بود.

منابع

  1. جرویس رید، سایمون (۱۳۳۷). فهرست پیشنهادی اسامی پرندگان ایران. دانشگاه تهران، شماره ۴۶۵. ص. ۲۳.
  2. ادهمی، علی (۱۳۸۴). دانشنامه پرندگان. فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ص. ۲۲۹. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۵۵۱۵-۰۵-۶.
  3. حبیبی، طلعت؛ راعی، محمدمهدی (۱۳۷۳). جانورشناسی عمومی مهره‌داران. موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران. ص. ۶۵۱. شابک ۹۶۴-۰۳-۳۴۴۴-۸.
  • برابرها از: عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.

پانویس

  • ^ Phalacrocorax
  • ^ Phalacrocoracidae
  • ^ Pelecaniformes
  • ^ Phalacrocorax pygmaeus
  • ^ Phalacrocorax harrisi
  • ^ Phalacrocorax perspicillatus