باللوجه‌میرک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
باللوجه‌میرک
اطلاعات کلی
کشور ایران
استاناردبیل
شهرستانمشگین‌شهر
بخشمرکزی
دهستانمشگین شرقی
نام محلیبالجا
نام‌های دیگرکندیجه - آسالون - اوجاکند - بالجا
نام‌های قدیمیکندیجه - آسالون - اوجاکند
مردم
جمعیت۱۵۹۸ نفر (سرشماری ۹۵)
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانهدر فصل گرما تا 38درجه بالای صفر و در زمستان 8درجه و گاه تا 13درجه زیر صفر
روزهای یخبندان سالانهاز آبان ماه تا اوایل فروردین ماه
اطلاعات روستایی
کد آماری۰۳۲۷۴۷
پیش‌شمارهٔ تلفن0453250

باللوجه‌میرک روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشگین شرقی قرار دارد.

جمعیت[ویرایش]

بر اساس سرشماری سال 1395 جمعیت این روستا 1823 نفر با حدود 500 خانوار بوده‌است. برآورد میشود که حدود بیست هزار نفر از اهالی روستا به مناطق دیگر از جمله کرج، تهران، عسلویه، اراک، شمال، اردبیل و مشگین شهر مهاجرت کرده اند اهالی روستا بیشتر به شغل دامداری و کشاورزی و زنبورداری مشغول هستند. اهالی این روستا مردمان شاد و بذله‌گویی هستند. مراسم شبیه خوانی این روستا در منطقه زبان‌زد خاص و عام بوده و در روز تاسوعا و عاشورا تمامی اهالی ساکن روستا غذای نذری برای مهمانانی که از شهرها و روستاهای اطراف می‌آیند تهیه می‌کنند.

قدمت تاریخی[ویرایش]

روستای باللوجه قدمت تاریخی بسیار زیادی دارد و از روستاهای تاریخی مشگین شهر است؛ به طوریکه در زمان اشکانیان(247ق.م-224م) اسم این روستا «کندیجه» نام داشت. وجود قلعه‌ی باستانی «سلاسیل» در بالای این روستا نشان از تاریخی بودن این روستا دارد. این قلعه در سال 1387 ثبت ملی شده اما اکنون از آن آثاری بجای نمانده است.

تپه میر قلعه سی مربوط به عصر آهن - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

منطقه‌ی باستانی «پیر رسل» (به زبان محلی: پیراسول) منطقه‌ای مذهبی می‌باشد. نقل است در زمان‌های قدیم شخصی در آنجا گندم کاشته و هنگام درو کردن گندم، از خوشه های گندم خون بیرون می آمده و امروزه در آنجا روضه برگزار میشه، از قدیم گفته اند که: یک پیامبر در آنجا دفن شده؛ در زمانهای گذشته یک سنگ صاف به رنگ سیاه بود که وسط این سنگ،نقش نعل اسب بود به طوری که انگار یک اسب پایش را بانعل روی سنگ گذاشته، که این سنگ را هم از این مکان برده اند.

میسیو باغی،در زمان اوایل دودمان پهلوی،شخصی بنام:«میسیو کافکا» از اروپا،چندین منطقه از آذربایجان را برای پرورش زنبور عسل انتخاب کرد،که بهترین منتطقه روستای باللوجه میرک بود،او در پایین روستا درختانی از نوع بیدمشک کاشت و آنجا به کمک،مالک روستا«ماضدوله عدل»زنبور پرورش داد، اهالی روستا اسم آن متطقه را «میسیو باغی»گذاشتند.

در سمت غرب روستای باللوجه،روستایی بنام «قارالار» وجود داشت که در زمان صفویه آنجا زندگی میکردند و از طوایف «ایل شاهسون»بودند،در زمان دودمان هوتکیان،آنجا را بخاطر درگیری با روستاهای اطراف رها کرده و از اهالی روستای باللوجه،اسب و الاغ گرفته و رفتند اهالی روستای باللوجه هم خانه های آنها را خراب کرده و به باغ تبدیل کردندو قبرستانهای آنها همچنان باقی است ولی متأسفانه مورد تجاوز حفاران غیر مجاز میباشد،در قارالار قلعه ای گلی است که به گفته ی یک نفر که از اهالی قارالار میباشد،این قلعه احتمالاً حتی قبل از قارالار نیز وجود داشته، در زبان محلی به این قلعه "قالا دیبی" میگویند اهالی قارالار حدود 300 سال پیش روستای خود را ترک کرده اند،بین روستای باللوجه و قارالار دره ای بنام (مزدره سی) که آنزمان به آن (سد دره سی) میگفتند واقع شده است.

چشمه ها[ویرایش]

در این روستا چشمه های طبیعی زیادی وجود دارد ولی متأسفانه بعضی از این چشمه ها خشک شده اند؛چشمه ی آق بلاغ(سفید چشمه) که آب آشامیدنی روستا از این چشمه هستش و در نزدیکی قلعه ی سلاسیل و منطقه ی پیررسل میباشد،در گذشته آب خیلی زیادی از این چشمه خارج میشد ولی بعدها به دلیل خرد کردن سنگها و صخره های این چشمه به امید اینکه آب آن بیشتر میشود و یا احتمالاً به امید وجود گنج سنگ و صخره ها را خرد کردند و بعدها آب آن کمتر از قبل شد.

چشمه ی قوزی بلاغی در نزدیکی چشمه ی آق بلاغ و روستا میباشد؛از جمله چشمه های روستا:چشمه ی کهلی بلاغی(که در زمانهای گذشته سنگی به شکل کبک در کنار این چشمه بود که متأسفانه آنرا از بین برده اند،آب این چشمه در فصل بهار از دل چند سنگ بیرون می آید ولی در بقیه ی فصل ها خشک میباشد.) ؛ چشمه شاهبلاغ-چشمه ی داشدی بلاغ-جواد بلاغی-چشمه های طبیعی واقع در کوه"مدد"-کوربلاغ

تالاب[ویرایش]

تالاب طاووس گولی به زبان محلی طووس که در جنوب شرقی روستای باللوجه و شرق روستای موئیل و جنوب روستای قلچقلو و روبروی کوه زیبای سبلان واقع شده که حدود کمتر از سه ساعت با پای پیاده با روستاها فاصله دارد و بخاطر مشاهده ی عظمت کوه سبلان و وجود چندین چشمه که آب تالاب هم از این چشمه ها تامین میشه و رودهایی که از آب شدن یخ و برف در ارتفاعات کوه جاری شده و به این تالاب منتهی میشوند و وجود انواع ماهی های کپور و قزل آلا در این تالاب و آلاچیق های برافراشته با آب و هوایی ییلاقی، انواع پرنده های مهاجر و بومی اطراف دریاچه،منطقه ای گردشگری و طبیعت گردی برای گردشگران و مسافران و طبیعت گردان محسوب میشود.

سوغات[ویرایش]

1-عسل:عسل روستای باللوجه از بهترین عسل های کشور ایران و آسیا است. 2-گردو 3-نان پنجه کش(به زبان محلی پِنجَییش) 4-فطیر سنتی تنوری 5-کره ی طبیعی و پنیرطبیعی(موتال پنیری) 6-روغن زرد حیوانی(ساری یاغ) و .....

گیاهان دارویی[ویرایش]

روستای باللوجه میرک،یکی از روستاهایی است که علاوه بر طبیعتی زیبا و دل انگیز،گیاهان دارویی فراوانی دارد،اکثر افراد قدیمی و مُسن این گیاهان دارویی را جمع آوری کرده و از آن برای درمان برخی بیماری ها نظیر: سرماخوردگی-عفونت بدن-چربی و قند خون-ناراحتی معده و ... استفاده میکنند،برخی از گیاهان دارویی روستای باللوجه: پونه(یارپز) - کهلی اوتی - نعناع - آویشن - بومادران - گزنه(گیجی تیکان) - نسترن وحشی(گیلدیک) - کاسنی(چیرتدغ) - بوقنان(چغارتیکانی) - خارمریم - مریم گلی(قارا یارپاغ) - پنیرک(اَمَن کومَنجه) - خاکشیر(شووَرَن) - بولاغ اوتی - بارهنگ(باغا یارپاغی) - گلپر(بالدیرقان) - بابونه(بابانَی) - بنفشه - تمشک(بویی تیکانی) - ترشک - چای کوهی(توکلوجه) - خردل وحشی(تورپَی) - خارشتر(دَوَه تیکانی) - گلرنگ وحشی(ساری تیکان) - نسترن معطر - اسفناج چهاردانه ای(شومون) - زالزالک(یمیشان) - قیاق(قان قورودان) - غازپا(قاز ایاغی) - تاج ریزی(قوش اوزومی) - زبنق وحشی(نوروز گولی) - شنگ(یملیک) - مرغ(چاییر) - مرزنگوش(چای آلاغی) - شبدر(اوچ قولاغ) - کنگر صحرایی(آلا قانقال) - زنیان - شوکران - توق - سریش و ....

منابع[ویرایش]

  • «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.