باللوجه‌میرک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
باللوجه‌میرک
اطلاعات کلی
کشور ایران
استاناردبیل
شهرستانمشگین‌شهر
بخشمرکزی
دهستانمشگین شرقی
نام محلیبالجا
نام‌های دیگردر زمان اشکانیان کندیجه
نام‌های قدیمیبالجا
مردم
جمعیت۱۵۹۸ نفر (سرشماری ۹۵)
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانهدر فصل گرما تا 38درجه بالای صفر و در زمستان 8درجه و گاه تا 13درجه زیر صفر
روزهای یخبندان سالانهاز آبان ماه تا اوایل فروردین ماه
اطلاعات روستایی
کد آماری۰۳۲۷۴۷
پیش‌شمارهٔ تلفن0453250

باللوجه‌میرک روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشگین شرقی قرار دارد.

جمعیت[ویرایش]

بر اساس سرشماری سال 1395 جمعیت این روستا 1823 نفر با حدود 500 خانوار بوده‌است. برآورد میشود که حدود بیست هزار نفر از اهالی روستا به مناطق دیگر از جمله کرج،تهران،عسلویه،اراک،شمال،اردبیل و مشگین شهر مهاجرت کرده اند اهالی روستا بیشتر به شغل دامداری و کشاورزی مشغول هستند. دارای مردمان شاد و بذله‌گویی هستند. مراسم شبیه خوانی این روستا در منطقه زبان زد خاص و عام بوده و در روز تاسوعا و عاشورا تمامی اهالی ساکن روستا غذای نذری برای مهمانانی که از شهرها و روستاهای اطراف می‌آیند تهیه می‌کنند.


قدمت تاریخی[ویرایش]

روستای باللوجه از نظر قدمت تاریخی،احتمالاٌ دومین روستای تاریخی مشگین شهر است،به طوریکه در زمان اشکانیان(247ق.م-224م) اسم این روستا«کندیجه» نام داشت،وجود قلعه ی باستانی«سلاسیل» در بالای این روستا که دیگر آثاری از آن بجای نمانده ولی در سال 1387 ثبت ملی شده،نشان از تاریخی بودن این روستا است.

منطقه ی باستانی «پیر رسل(به زبان محلی:پیراسول)»که متطقه ای مذهبی میباشد،در زمانهایی قدیم شخصی در آنجا گندم کاشته و هنگام درو کردن گندم،از خوشه های گندم خون بیرون می آمده و امروزه در آنجا روضه برگزار میشه،از قدیم گفته اند که:یک پیامبر در آنجا دفن شده.

میسیو باغی،در زمان اوایل دودمان پهلوی،شخصی بنام:«میسیو کافکا» از اروپا،چندین منطقه از آذربایجان را برای پرورش زنبور عسل انتخاب کرد،که بهترین منتطقه روستای باللوجه میرک بود،او در پایین روستا درختانی از نوع بیدمشک کاشت و آنجا به کمک،مالک روستا«ماضدوله عدل»زنبور پرورش داد، اهالی روستا اسم آن متطقه را «میسیو باغی»گذاشتند

در سمت غرب روستای باللوجه،روستایی بنام «قارالار» وجود داشت که در زمان صفویه آنجا زندگی میکردند و از طوایف «ایل شاهسون»بودند،در زمان دودمان هوتکیان،آنجا را بخاطر درگیری با روستاهای اطراف رها کرده و از اهالی روستای باللوجه،اسب و الاغ گرفته و رفتند اهالی روستای باللوجه هم خانه های آنها را خراب کرده و به باغ تبدیل کردندو قبرستانهای آنها همچنان باقی است ولی متاسفانه مورد تجاوز حفاران غیر مجاز میباشد،در قارالار قلعه ای گلی است که به گفته ی یک نفر که از اهالی قارالار میباشد،این قلعه احتمالا حتی قبل از قارالار نیز وجود داشته،اهالی قارالار حدود 300 سال پیش روستای خود را ترک کرده اند،بین روستای باللوجه و قارالار دره ای بنام (مزدره سی) که آنزمان به آن (سد دره سی) میگفتند واقع شده است.

منابع[ویرایش]

  • «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.