امپراتریس کوگیوکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امپراتریس کوگیوکو
امپراتریس کوگیوکو
Empress Kogyoku-Saimei.jpg
سلطنت ۶۵۵–۶۶۱ و ۶۴۲–۶۴۴
مکان مرگ میای آساکورا
مدفن Ochi-no-Okanoe no misasagi (نارا)
بعد از Jomei
قبل از امپراتور کوتوکو
  (after Kōgyoku in 645)
Tenji
  (after Seimei in 661)
همسر Jomei
فرزندان Tenji
تمو
Princess Hashihito
پدر Prince Chinu
مادر Princess Kibitsu-hime

امپراتریس کوگیوکو یا امپراتریس سایمی (انگلیسی: Empress Kōgyoku؛ زاده ۵۹۴ یا ۵۹۵، درگذشته ۶۶۱ میلادی)، سی و پنجمین و سی و هفتمین امپراتور ژاپن بود. نام اصلی او «هیتاراشی-هیمه» بود. او برای نخستین بار میان سال‌های ۶۴۲ تا ۶۴۴ میلادی با نام کوگیوکو-تنّو فرمانروایی داشت و پس از مرگ برادرش امپراتور کوتوکو برای بار دوم در سن ۶۲ سالگی امپراتور شد و میان سال‌های ۶۵۵ تا ۶۶۱ میلادی فرمانروایی کرد. او ننگو یا شیوهٔ نامگذاری خاص برای سال‌ها و دوره‌های چند ساله را که سلفش به تقلید از چین آورده بود، برانداخت. کاخی در اوکاموتو (یاماتو) ساخت که نخستین کاخی بود که بام آن از سفال ساخته شده بود. در دوران فرمانروایی او بود که برای نخستین بار جشن اموات یا ابن گرفته شد.[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ایموتو، یه‌ایجی. «نگاهی به رسم ژاپنی اورابون از دیدگاه فرهنگ ایران». ایران شناسی (تهران)، ش. ۴ (۱۳۶۸). 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Empress Kōgyoku». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ فوریه ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]