اسفنداران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اسفنداران
نمای بادگیر قدیمی روستا,عکس:امیرحسین حسینی پور
نمای بادگیر قدیمی روستا,عکس:امیرحسین حسینی پور
اطلاعات کلی
کشور ایران
استاناصفهان
شهرستاناصفهان
بخشبخش جرقویه علیا
نام محلیاسفندارُِن
نام‌های دیگرندارد
نام‌های قدیمیکسی بیاد ندارد .
سال بنیاداز عهد باستان
مردم
جمعیت۸۷۲ نفر (سرشماری ۹۵)
رشد جمعیتبدلیل مهاجرت به شهرهای اطراف بویژه شهراصفهان و نیز به پایتخت(تهران)، رشد جمعیت درچند دهه گذشته تقریباً معادل صفر بوده است .
اطلاعات روستایی
کد آماری۱۷۳۸۸۶
پیش‌شمارهٔ تلفن.... 4655 031
وبگاه رسمیوبلاگ :اسفنداران ، sfandaranjavanan و کانون فرهنگی جوانان اسفنداران و ....
ابراهیم محمودی اسفندارانی،علیرضا دشت پیما،

اسفنداران، روستایی از توابع بخش جرقویه علیا شهرستان اصفهان در استان اصفهان ایران است و فاصله آن تا شهرستان ورزنه ٧۵ کیلومتر می‌باشد . این روستا دارای قدمت بسیار کهن میباشد در تعمیر مسجد آقا باقر سنگ نوشته ای پیدا شد که طبق شواهد موجود قدمت این مسجد به ۵۱۰ سال پیش بر میگردد. در قبرستان این روستا سنگ های قبری است که مربوط به دوران کهن میشود. در حدود ۴۰ سال پیش در محله قلعه این روستا در زیر دیواری که فرو ریخت شیری سنگی پیدا شد که به دلیل نا آگاهی شکسته و در سال های بعد از ناپدید شد در نزدیکی این روستا قلعه ای کهن به اسم قلی جان نزدیک به محل زراعت این روستا واقع شده است که اکنون ویرانه است و قلعه ای دیگر که ثبت در آثار تاریخی کشور نیز نشده است واقع شده است به اسم قلعه میر آباد که بسیار قدمت دار است. این روستا دارای قدمت بسیاری است و جایی دیدنی برای افراد علاقه مند به مکان های کهن است.

این روستا دارای اناری بسیار با کیفیت و مرغوب است

در سال های اخیر به دلیل کمبود کار و نا آگاهی نوجوانان و جوانان این روستا به استان تهران مهاجرت کرده اند اما با کمی آگاهی و تفکر میتوانند در همین روستا به کسب درامد مشغول شوند

حیات وحش[ویرایش]

نشانه های دیگری که بسیار برآن تکیه می شود وجود "گله های گور" در حوالی روستا درگذشته نزدیک وفاصله 50-60 سال به قبل است. این گله ها دربیابانهای اطراف به آسودگی می چرید ند و گاهاَ برای نوشیدن آب به دهانه های خروج آب از قنوات مزارع اسفنداران از جمله " سربند قلیجان " می آمده اند . گله های گور با شکار اصولی وحساب شده کم و بیش گوشت منطقه را نیز تامین می نموده اند تا اینکه پای ماشین بویژه موتور سیکلت ها به منطقه باز گردید و متاسفانه از این وسائل برای نابودی این پدیده های خدادادی ودیگر احشام ،استفاده گردید.

علاوه بر گله های گور " گله های آهو" و دیگراحشام حلال گوشت در منطقه بسیار بودند. گله های آهو گاه به مزارع اطراف می آمدند و محصولات کشاورزان را می چراندند. صحرای قلیجان ازجمله جولانگاه این حیوانات خوش سیما بود. هرزمان گله آهوان به مزرعه نزدیک می شد به دیگران اطلاع می دادند تا ضمن محافظت از محصولات خود ازنزدیک به تماشای آنها بنشینند

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان رامشه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۷۲ نفر (۲۸۹خانوار) بوده‌است که از روستاهای همجوار خود جمعیت بیشتری را داراست.علت کاهش جمعیت نسبت به سرشماری سال ۱۳۸۵،بدلیل مهاجرت به شهرهای اطراف بویژه شهراصفهان و نیز به پایتخت(تهران)، رشد جمعیت درچند دهه گذشته تقریباً معادل صفر بوده است .

منابع[ویرایش]

  • «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.