اسرار خودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسرار خودی (۱۹۱۵) نام اثری منظوم به زبان فارسی از اقبال لاهوری است. این منظومه که در قالب مثنوی و بر وزن مثنوی معنویِ مولانا سروده‌شده، نخستین اثر فارسی لاهوری است. لاهوری بیش از آن که در اسرار خودی، قطره‌بودن وجود انسان در برابر اقیانوسِ خداوند (=هدف غایی انسان) را به تصویر بکشد، مخاطب را به تقویت شخصیت، شجاعت و کارهای خود دعوت می‌کند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Schimmel, Annemarie. “IQBAL, MUHAMMAD”. In Vol. XIII, Fasc. 2. online ed. Encyclopædia Iranica, Originally Published December 15, 2004, Last Updated March 29, 2012. pp. 197-200.