احمد زنجانی معصومی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عکسی از احمد نجفی زنجانی، پیش از ۱۹۶۸م

احمد نجفی زنجانی معصومی(بابائی)(۱۲۸۷ ش - ۱۳۶۱ ش) فرزند مرحوم حسین زنجانی در سال ۱۲۸۷ شمسی در نجف متولد شد و بیشتر عمر را در تهران سکونت داشت. او در انواع خطوط نسخ، ثلث، رقاع، کوفی، نستعلیق، شکسته و طغرا دست داشت.[۱]

فرزندان:یحیی،محمدرضا، محمدتقی،فاطمه،بتول،راضیه

او شاگرد هاشم‌محمد بغدادی و حامدالامدی محسوب می‌شود و شاگردانی چون غلام‌رضا خلج و امیر میرراضی را تربیت کرد و کتابت بسیاری از کتاب‌های مذهبی را به‌انجام رساند.[۲]

این روحانی هنرمند پنج بار به کتابت کلام وحی پرداخت که از جمله آنها قرآن رحلی مذّهب چاپ هفت رنگ تهران و تحریر جزوه قرآن برای مدارس است. همچنین از آثار درخورتوجه وی چهار بار نگارش سوره اخلاص روی چهار دانه برنج با امضا و تاریخ است. این دانه‌ها دو دانه در کتابخانه حضرت امیر در نجف و دو دانه دیگر در تهران است. از دیگر آثار کتیبهنگاری آیات قرآنی در اماکن متبرکه عتبات عالیات، سوریه و ایران است.[۳]

احمد زنجانی معصومی (بابائی)کتیبه آرامگاه ابوعلی سینا در همدان، کتیبه مسجد آینه قم، خطوط ضریح امام رضا، و خطوط ضریح حضرت رقیه در سوریه را به خط ثلث نوشته است.[۴]



پانویس[ویرایش]

  1. فضایلی
  2. قلیچ‌خانی
  3. پایگاه حوزه
  4. دایرةالمعارف کتابداری

منابع[ویرایش]