آغاز تاریخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آغاز تاریخ (انگلیسی: Protohistory) دوره‌ای بین پیشاتاریخ و تاریخ است که در آن یک فرهنگ و تمدن هنوز نوشتن را اختراع نکرده اما دیگر فرهنگ‌ها از آن در گزارش‌های خود یاد کرده‌اند. در طی این جوامعِ دارای نوشتار در نزدیکی یک جامعهٔ نانویسا قرار می‌گیرند و راجع به وقایع و تاریخ آن جامعه اطلاعاتی بر جا می‌گذارند.[۱] خیلی از باستان شناسان اولین حکومتی که خط را برای اولین بار اختراع کرد را تمدن سومریان می شناسد اما اولین حکومتی که خط را اختراع کرد حکومت ناشناخته جیرفت در ایران بود که با آثار های بجامانده این موضوع تصویب شده است

جستارهای وابسته[ویرایش]

کتاب تاریخ جهان

منابع[ویرایش]

  1. «آغاز تاریخ» [باستان‌شناسی] هم‌ارزِ «protohistory, protohistoric period»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر ششم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶ (ذیل سرواژهٔ آغاز تاریخ)