فعل گذرا

فعل‌های گذرا (مُتَعَدّی) به مفعول، متمم، مسند، مفعول و متمم یا مفعول و مسند نیاز دارند. بنابراین، فعل‌های گذرا در پنج دسته جای می‌گیرند:

فعل‌های گذرا به مفعول: شناختن (او را شناخت)، آوردن (کتاب را آورد)، بردن، پوشیدن، کاشتن
فعل‌های گذرا به متمم که هرکدام حرف اضافهٔ ویژهٔ خود را دارد: رنجیدن از (از او رنجید)، جنگیدن با، نازیدن به، ترسیدن از، برخوردن به، چسبیدن به
فعل‌های گذرا به مفعول و متمم: بخشیدن (علی کتاب را به دوستش بخشید)، فرستادن، گفتن، شنیدن، ترساندن، گرفتن، پرسیدن، خریدن، فروختن
فعل‌های گذرا به مسند: بودن، شدن (گشتن، گردیدن)
فعل‌های گذرا به مفعول و مسند: کردن (نمودن، ساختن)، گردانیدن

فعل‌های گذرا به مفعول به وسیله حرف مفعولی (را) به مفعول مرتبط می‌شوند.

منبع [ویرایش]