رابط شماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رابط‌های شماری در دستور زبان به واژه‌های میانجی میان شماره و شمرده (عدد و معدود) اطلاق می‌شود. این رابطها در زبان نوشتاری همان نقشی را دارند که واحدها در علم فیزیک دارند. برای تعیین واحدهای مقدار یا تعداد و نوع و اندازهٔ شمرده دبیران و نویسندگان و حسابداران دیوانی سده‌های اخیر واژه‌های قراردادی مناسبی را برگزیده و بکار برده‌اند که امروزه در دستور زبان به آنها رابط شماری گفته می‌شود.

فهرست رابط‌های شماری در فارسی[ویرایش]

  • ارابه: واحد شمارش توپ و تانک، اسلحه سنگین چرخ‌دار
  • استکان: برای مایعات، چای، قهوه، شیر و غیره بکار می‌رود.
  • اصله: برای درخت، چوب، تیر، سنبه.
  • انبار: حبوبات انباشته شده (مثل یک انبار گندم)، کالا
  • باب: خانه، مِلک، چادر، ساختمان از قبیل دکان، حجره، رستوران، مسجد، فروشگاه، حمام، تصفیه‌خانه، کاروانسرا
  • بار: کالاهایی که به مقیاس معینی بسته‌بندی می‌شوند، وزن، نمونه (یک بار هندوانه، سه بار سبزی)
  • بارخانه: صندوق جواهر (یک بارخانه فیروزه)
  • بته، بوته: درخت بی‌تنه مانند گل و گیاهان زینتی (مثل یک بوته نعنا)
  • بدره: بسته نقدینه‌ها (یک بدره اشرفی)، اشرفی، سکه‌های زر.
  • بُرش: برای چیزهایی که یک واحد کامل آن بدون برش مصرف نمی‌شود، مثل یک برش کیک، یک برش نان، و مانند این‌ها
  • برگ: کاغذهای جلدنشده، ورق.
  • بسته: سیگار، سبزی و غیره
  • بطانه: خز، سنجاب، پوست بخارایی.
  • بطری: نوشیدنیها، مشروب
  • بغل: حجم و وزن (یک بغل سبزی، یک بغل آجیل و شیرینی)
  • بقچه: نخ، بسته نخ، رخت، شال
  • بند: یک دسته کاغذ و مقوا به مقدار معین (معمولاً ۵۰۰ برگ)، (سه بند کاغذ)
  • بوکس: سیگار
  • بَهله: پرنده‌های شکاری (بهله در اصل به معنی دستکشی است که بازدارها به دست می‌کنند.[۱])
  • پارچه: آبادی
  • پاره: ده، روستا
  • پرده: تابلو نقاشی، (سه پرده تابلو)
  • پیمانه: مایعات و گاه چیزهای دیگر.
  • پُرس: چلوکباب، غذا و مانند آن.
  • تا: اکثر چیزها، مطلق اشیاء شمارشی مانند «پنج تا اتاق»، مطلق عدد مانند "سه تاً.
  • تار: مو
  • تازیانه: افعی، مارهای سمی
  • تخته: مفروشات (فرش، قالی، قالیچه، گلیم، زیلو، پتو، جاجیم)، پارچه، لحاف، تشک، لوح، برات.
  • توپ: پارچه ندوخته، (بیست متر پارچه بسته‌بندی‌شده لباس را یک توپ می‌گویند).
  • تَن: انسان
  • تُن: واحد وزن.
  • ثوب: لباس دوخته
  • جام: شیشه پنجره، آیینه، شراب
  • جرعه: آب، شراب
  • جریب: واحد مساحت برای زمین و ملک.
  • جعبه: عتیقه‌جات، جواهرات
  • جفت: کفش، جوراب، دستکش
  • جلد: کتاب، مجله
  • جین: قرقره، دکمه، مداد (معادل شش عدد)
  • حب: قند، آب نبات، قرص
  • حبه: انگور
  • حلقه: اشیا ء گرد، چاه، فیلم عکاسی، فیلم سینمایی، لاستیک، انگشتر، مار
  • خلال: برای چیزهای مثل دانه کبریت
  • خوشه: انگور، خرما
  • دانه: تخم مرغ، گردو، برای غله و حبوب و بسیاری از میوه‌ها، مداد ودیگر اشیاء قابل شمارش
  • درجه: زاویه
  • دست: قاشق و چنگال، رخت‌خواب
  • دستگاه: ماشین‌آلات، خودرو، آپارتمان، رادیو، تلویزیون و...
  • دسته: گل و گیاه
  • دهنه: دکان و مغازه
  • دوجین: بسته‌های دوازده‌تایی (کمربند، گردنبند، جوراب)، قنات
  • راًس: گوسفند، گاو
  • رشته: قنات (کاریز)، چاه، گردن‌بند و دست‌بند و همچنین برای کارهایی که در مدتی از زمان انجام می‌گیرد و در موردهایی با یک اسم جمع، مثل عملیات و تظاهرات
  • سر: گاو، گوسفند، گله، افراد خانواده (چند سر عائله)
  • سکه: انواع پول فلزی
  • سنگ: برای آب آبیاری و آسیا: سه سنگ آب.
  • سیخ: کباب، جگر
  • شاخه: گُل، آهن‌آلات، سیم و لوستر و تیر آهن و جز آن: (سه شاخه سیم، دو شاخه لوستر، چهار شاخه تیرآهن)
  • شعله: لامپ و شمع و نظایر آن (دو شعله چراغ)
  • شیشه: ظروف مایعات.
  • صندوق: اشیاء قدیمی
  • طاقه: پارچه، شال، شال گردن، پتو، (چهار طاقه پتو)
  • طغرا: نامه، پاکت و سندهای دیگر (منسوخ شده‌است).
  • عدد: پرندگان، درب، پنجره و دیگر اشیاء قابل شمارش، (۴ عدد بستنی)
  • عدل: دسته‌های بزرگ و سنگین کالا، پنبه، پارچه و کاغذ
  • عراده: برای توپ: (سه عراده توپ)
  • قلم: برای نوع‌های مختلف کالا (پنجاه قلم صادرات، بیست قلم خرید، سی قلم جنس)
  • قلمه: درخت
  • فال: گردو
  • فروند: وسایل نقلیهٔ هوایی و دریایی (هواپیما، ناو، خودروهای نظامی)
  • فقره: نامه، سند، چک و مانند آن‌ها، گواهینامه، پرونده، برات، چک، سفته، فیش بانکی، جواز، وام، مِلک، لایحه، جرم، قتل، سرقت، حادثهٔ رانندگی
  • قالب: برای قطعات بریده شده و جدا از هم: دو قالب کره، چهار قالب صابون، سه قالب یخ.
  • قبضه: اسلحه سبک (از چاقو تا تفنگ و شمشیر و مسسل)
  • قراسه: بند کفش، مداد و نوشت‌افزار
  • قرص: نان
  • قطره: اشک، خون، جوهر و بعضی مایعات دیگر
  • قطعه: عکس، تمبر، شعر، زمین و باغ، فرش، جواهر، جوجه، مرغ، خروس، ماهی و اسکناس (سه قطعه جوجه، دو قطعه اسکناس)
  • قلاده: جانوران وحشی، پلنگ، یوزپلنگ، سگ
  • قواره: زمین و پارچه (پارچه‌ای که جهت یک دست لباس کافی است) (سه قواره زمین، چهار قواره پارچه)
  • کارتون: سیگار و غیره
  • کله: قند
  • کیسه: سیمان، پول، سکه
  • گله: دسته‌های مختلف جانوران
  • لقمه: نان، غذا
  • لنگه: هر نیمه از: در، خورجین، پالان
  • لوله: واحد شمارش اشیاء استوانه‌ای شکل و خمیری‌شکل مانند ماتیک، خمیردندان، تریاک
  • مجلد: برای کتاب و دفتر: چهار مجلد کتاب.
  • مشت: خاک، پول
  • نخ: سیگار
  • نفر: انسان، شتر، درخت خرما
  • واحد: حمام، آپارتمان، منزل مسکونی
  • واقعه: ازدواج[۲]
  • چشمه : سرویس بهداشتی ( توالت )

توضیحات[ویرایش]

وسایل بسته‌بندی مانند بسته و جعبه و کارتون نیز به عنوان رابط شماری به‌کار می‌روند. در متون ادبی رابط‌های شماری مانند «یک سینه راز»، «یک کهکشان ستاره» و «یک دهن آواز» و «یک قَبس آتش» نیز کاربرد دارد.

یک بیت شعر، یک سطر نوشته، یک پاراگراف مطلب، یک جمله سخن، یک گروهان سرباز از دیگر موارد کاربرد رابط‌های شماری است. کلمه‌های «عدد»، «قلم»،«تا» و «فقره» واحدهای عمومی هستند که می‌توانند برای شمارش هر چیزی که واحد آن را نمی‌دانیم به کار ببریم. هم چنین «جفت» را برای هر چیزی که دوتا دوتا هستند مثل چشم، گوش، کفش، جوراب و... به کار می‌بریم. عبارت «یک عالمه» برای کثرت به کار می‌رود. هم چنین از واحدهای شمارش می‌توان «وجب»، «ارش»، «مشت» و «گام» را نام برد. برای نشان دادن «مقدار» می‌توان از کلمات زیر استفاده کرد: گرم، کیلو، مثقال، من، تن، خروار، متر، کیلو متر و از این قبیل.

امروزه به جز موارد معدود، برای غیر انسان اغلب لفظ «تا» به کار می‌رود (به ویژه در زبان محاوره)؛ چهار تا فرش، ده تا بز و...

نکات[ویرایش]

در حیطه عدد و معدود، شناخت اسم‌های قابل شمارش (countable nouns) و اسم‌های غیر قابل شمارش (uncountable nouns) است. مثلاً "نفت" قابل شمارش نیست و آن را با واحدهای حجمی مخصوص مایعات (لیتر، بشکه) می‌شماریم و می‌گوییم: پنج لیتر بنزین، یک میلیون بشکه نفت. نویسنده یا مترجمی که برایش معنای قابل شمارش و غیر قابل شمارش بودن کاملاً روشن نباشد، ممکن است بنویسد: "ایران اکثر نفت مصرفی افریقای جنوبی را تأمین می کند": "Iran provides most of South Africa's oil". کلمه "اکثر" بیشتر در مورد انسان و گاهی در مورد جانوران و چیزهای "قابل شمارش" به کار می‌رود: اکثر مردم، اکثر مترجمان، اکثر کشورها، اکثر جانوران، که به جای آن می‌توانیم از کلمه "بیشتر" استفاده کنیم، اما "نفت" قابل شمارش نیست و به جای "اکثر نفت" باید بگوییم "بیشتر نفت". کلمه "بیشتر" حالت خنثی دارد، یعنی هم برای اسم‌های قابل شمارش به کار می‌رود، هم برای اسم‌های غیر قابل شمارش: "بیشتر شکر مصرفی ایران را از کشورهای دیگر وارد می کنند"، "بیشتر جوانان تحصیل‌کرده حداقل یک زبان خارجی می‌دانند". و یک نکته دیگر در مورد عدد و معدود این است که وقتی که پیش از یک اسم عدد، یا کلمه "چند" یا "چندین" بیاید، آن اسم به صورت مفرد می‌ماند و مثل زبان انگلیسی به صورت جمع در نمی‌آید: صدهزار سلاح، نه صدهزار اسلحه.

در بحث "عدد و معدود" درباره واژه "تعداد" است. در "لغتنامه دهخدا" در تعریف این واژه که از عربی گفته شده است، می‌خوانیم: "تعداد مصدر است به معنی عدد (شمردن، شمارکردن). در فارسی امروزین شماره و حساب و شمردگی و شمار". بنابراین در فارسی امروز "تعداد" در معنی عدد (number) به کار می‌رود.

منابع[ویرایش]

  1. دهخدا: بهله
  2. ایسنا، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۳.