چارلز جی. کوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چارلز جی. کوک
زادروز ۱ نوامبر ۱۹۳۵(۱۹۳۵-11-0۱) ‏(۷۸ سال)
ویچیتا، کانزاس، ایالات متحده
محل زندگی ویچیتا، کانزاس، ایالات متحده
ملیت پرچم ایالات متحده آمریکاآمریکایی
تبار هلندی (پدربزرگ)[۱]
تحصیلات

مهندسی شیمی

کارشناس ارشد مهندسی مکانیک
از دانشگاه ام‌آی‌تی
پیشه تاجر نفت
نقش‌های برجسته مدیرعامل
صنایع کوک[۲]

دارایی خالص ۳۱ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
فرزندان

چیس کوک[۴]

الیزابت کوک
والدین

فرد سی. کوک

مری رابینسون کوک
خویشاوندان

برادران :


چارلز جی. کوک، (به انگلیسی: Charles G. Koch) (زاده ۱ نوامبر ۱۹۳۵) تاجر، کارآفرین و نیکوکار آمریکایی است. او مالک، رییس هیئت مدیره و مدیر عامل اجرایی شرکت صنایع کوک است.[۵] وی فرزند ارشد فرد سی. کوک، بنیانگذار شرکت صنایع کوک و یکی از ابداع‌کنندگان روش نوین پالایش بنزین می‌باشد.

در سال ۲۰۱۰ بر پایه برآورد مجله فوربز، شرکت صنایع کوک، در فهرست بزرگترین شرکت‌های خصوصی مستقر در ایالات متحده، پس از شرکت کارگیل، در رتبه دوم قرار گرفت.

در اکتبر ۲۰۱۲ در فهرست میلیاردرهای بلومبرگ؛ چارلز کوک، با دارایی بالغ بر ۳۴ میلیارد دلار در رتبه ششم از ثروتمندترین افراد جهان قرار گرفته است.[۶] همچنین در فهرست ثروتمندترین اشخاص ۲۰۱۱ فوربز، در رتبه ۱۸، در فهرست فوربز ۴۰۰ نیز در رتبه چهارم جای گرفت. در حال حاضر، دارایی خالص وی درحدود ۲۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود، که عمدتأ حاصل از مالکیت ۴۲٪ درصد از سهام او، در شرکت صنایع کوک، می‌باشد.

بیوگرافی[ویرایش]

چارلز کوک متولد اول نوامبر سال ۱۹۳۵ در شهر ویچیتا در ایالت کانزاس، رییس هیئت مدیره و مدیرعامل صنایع کوک است.

چارلز فرزند فرد سی. کوک، یکی از موسسان شرکت صنایع کوک در سال ۱۹۴۰ است. فرد در آن زمان، یک فرایند نوآورانه پالایش نفت خام را ایجاد کرد. برادر چارلز، دیوید، نیز در حال حاضر رییس شرکت و یکی از صاحبان اصلی آن می‌باشد.

چارلز و دیوید هر کدام مالک ۴۲ درصد صنایع کوک هستند. برادر چارلز همچنین یکی از کاندیداهای آزادی‌خواه در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۸۰ بود.[۷]

چارلز کوک و همسرش لیز، در حال حاضر دو فرزند دارند. چارلز و سه برادرش هر سه دچار سرطان پروستات شده اند.

دوران تحصیل[ویرایش]

چارلز در موسسه فناوری ماساچوست (ام‌آی‌تی) تحصیل کرده و در سال ۱۹۵۷ مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی مکانیک، در سال ۱۹۵۸ مدرک فوق‌لیسانس در رشته مهندسی مکانیک و در سال ۱۹۶۰ مدرک فوق‌لیسانس در رشته مهندسی شیمی را از دانشگاه ام‌آی‌تی دریافت کرد.

پدر چارلز نیز، مدرک مهندسی شیمی را از این دانشگاه دریافت کرده بود.

فعالیت حرفه‌ای[ویرایش]

چارلز، پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان مشاور در یک شرکت بزرگ مشاوره‌ای، به نام آرتور دی. لیتل مشغول به کار شد، اما تنها پس از دو سال، پدرش از او خواست، که به خانه باز گردد و شرکت نفتی متوسطی را، که مالک و مدیر آن بود، اداره نماید.

در واقع پدر چارلز، او را تهدید کرده بود، که اگر به خانه برنگردد، شرکت را می‌فروشد! چارلز پس از دریافت این پیغام، به شهر خود برگشت و برای شرکت پدرش، مشغول به کار شد.

او از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ مدیر ارشد شرکت مهندسی کوک بود. وی در سال ۱۹۶۳ به مقام رییس شرکت مهندسی ارتقا پیدا کرد و تا سال ۱۹۷۱ در این مقام ماند، اما قبل از به پایان رسیدن ریاستش در آن بخش، سال ۱۹۶۶ پدرش او را در جایگاه مدیرعامل کل شرکت، قرار داد.

دیدگاه‌ها و توسعه فکری[ویرایش]

چارلز و دیوید کوک لیبرترین هستند. رؤسای جمهور مورد تحسین کوک عبارتند از جورج واشینگتن، گراور کلیولند و کالوین کولیج. آنان از آن چه از سیاست خارجی و اقتصادی جرج دابلیو بوش دیدند عمیقاً ناامید شدند- بخشی به این دلیل که احساس می‌کردند این کاستی‌ها بود که راه را برای هزینه کردن بیش از حد دولت و افول نظام بازار آزاد باز کرد، چیزی که مشابه آن به اعتقاد آنان برای رونق بلند مدت اجتماعی و اقتصادی حیاتی خواهد بود.[۸] He is opposed to corporate welfare[۹] او به نشنال جرنال گفت که اصل کلی او «حداقل کردن نقش دولت و حداکثر کردن نقش اقتصاد خصوصی و آزادی‌های فردی است.»[۱۰] او گفت نگران مقررات بیش از حد دولتی است و نوشت «ما با بزرگترین فقدان آزادی و رونق از دهه ۱۹۳۰ مواجه خواهیم بود.»[۱۱]

از جمله تاثیرگذاران بر کوک عبارتند از الکسی دو توکویل،[۱۲] آدام اسمیت, مایکل پولانی,[۱۳] یوزف شومپتر, جولین سایمن, پال جانسن, تامس سوول, چارلز موری, لئونارد رید, و اف. ای. هارپر.[۱۴] کوک در گفتگویی با ژورنال آمریکایی بیزنس گفت او به غول‌هایی که مکتب اقتصادی اتریش را خلق کردند حجم عظیمی از سپاسگزاری بدهکار است. آنان اصولی را توسعه دادند که مرا قادر ساخت فهمی از این پیدا کنم که دنیا چطور کار می‌کند؛ و این ایده‌ها در توسعه مدیریت مبتنی بر بازار راهگشا بود.» به طور خاص او برای کتاب کنش انسانی لودویگ فن میزس، و نیز مکتوبات فریدریش هایک تحسین خود را ابراز می‌کند.[۱۳] کوک گفت «تورم کوتاه مدت با درامد فصلی در وال استریت پتانسیل درامدی شرکتهای سهامی عام فورچون ۵۰۰ را کم می‌کند.»[۱۴] او همچنین شرکت‌های عمومی را «پایگاه تغذیه وکیلان» در نظر می‌گیرد که با مقرراتی چون قانون ساربنز-آکسلی ۲۰۰۲ تنها پتانسیل درآمدی شرکت‌های خصوصی را زیاد می‌کند.[۱۴]

کوک از دولت بزرگ و طبقه سیاسی خوشش نمی‌آید.[۱۴] او فکر می‌کند میلیاردرهایی چون وارن بافت و جرج سوروس که سازمان‌هایی با ایدولوژی‌های متفاوت را تامین بودجه می‌کنند «به ایده‌های آزادی به حد کافی آشنا نبوده‌اند.»[۱۴] کوک فکر می‌کند «رونق مورد حمله» دولت اوباماست و «نسبت به سیاستهایی که تهدید می‌کنند آزادی اقتصادی ما را نابود کنند و حجم زیادی از پول را به جکومت منتقل کنند» هشدار می‌دهد.[۱۵]

چارلز نگاه تایید کننده‌ای به جنبش تی پارتی دارد. او به یک مصاحبه کننده گفت: «شیوه‌ای که رشد کرده، شور، و شدت آن مافوق انتظار من بود.» او بودجهٔ گروه‌های مخالف با دولت اوباما را تأمین کرده است.

صنایع کوک[ویرایش]

در سال ۱۹۶۷ فرد سی. کوک، درگذشت و او رییس هیئت مدیره و مدیرعامل کل شرکت صنایع کوک شد. این بنگاه، یک سال بعد، به احترام فرد سی. کوک، به صنایع کوک تغییر نام یافت و تاکنون نیز به همین نام باقی‌مانده است.

در طول این سال‌ها، چارلز مدیریت فوق‌العاده‌ای به ویژه در کمک به رشد صنایع کوک، از خود نشان داده است. زمانی که او برای اولین بار در سال ۱۹۶۷ رییس شرکت شد، شرکت پدرش یک شرکت نفتی متوسط، با درآمد سالانه‌ای در حدود ۱۸۰ میلیون دلار بود و ارزشی در همین حدود داشت[۱۴]، اما در حال حاضر صنایع کوک به بیش از ۵۰۰ حوزه رشد کرده و ارزش آن به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار افزایش یافته است. صنایع کوک در سال ۲۰۰۵، زمانی که شرکت پاسیفیک جورجیا را، از آن خود کرد، بیشترین رشد خود را داشت.[۱۶]

شرکت صنایع کوک، که در حال حاضر دومین شرکت خصوصی ایالات متحده آمریکا از لحاظ میزان درآمد (پس از کارگیل) است، دارای شرکت‌های زیرمجموعه زیادی در صنایع تولیدی، تجارت و سرمایه‌گذاری مثل تجارت کالا، صنایع پتروشیمی، صنایع شیمیایی، انرژی، الیاف، پلیمر، مواد معدنی، کودهای شیمیایی، خط لوله و کاغذ، آسفالت، تجهیزات تکنولوژی شیمیایی، امور مالی و خدمات سرمایه‌گذاری، می‌باشد.

در سال ۲۰۰۸ درآمد این شرکت ۹۸ میلیارد دلار برآورد شده است، که آن را در رده شانزدهم فهرست فرچون ۵۰۰ قرار می‌داد. این شرکت همچنین به خاطر حمایت از بنیاد بازار آزاد، شهرت دارد.

مدیریت مبتنی بر بازار[ویرایش]

چارلز کوک از پیروان سر سخت مدیریت مبتنی بر بازار (ام‌بی‌ام)، فلسفه‌ای که خود او ایجاد کرده و در کتابش، به نام «چطور مدیریت بر مبنای بازار، بزرگ‌ترین شرکت خصوصی دنیا را ساخت»، آن را به تفضیل توضیح داده است.[۱۷] این کتاب در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسید. چارلز کوک فلسفه ام‌بی‌ام را، عامل موفقیت شرکتش می‌داند.

این فلسفه به فعالیت‌هایی اشاره دارد، که رهبران به طور مداوم برای کشف و به کارگیری جنبه‌های سودآور فرایند بازار درون یک سازمان (با استفاده از بازارهای داخلی برای هدایت تبادلات بین واحدهای تجاری) به کار می‌برند.

فعالیت‌های بشر دوستانه و سیاسی[ویرایش]

چارلز کوک، مشارکت دست و دلبازانه‌ای، در بسیاری از امور خیریه دارد. او موسس یا یکی از موسسان تعداد زیادی از بنیادهای خیرخواهانه و بشر دوستانه بوده است.

او موسس و مدیر موسسه کاتو، که یک بنگاه غیرانتفاعی تحقیقات در زمینه سیاست عمومی است نیز، می‌باشد. ماموریت این موسسه، افزایش درک، نسبت به سیاست‌های عمومی (تصمیمات دولتی برای جامعه) و بر اساس اصول کوچک‌سازی دولت، بازارهای آزاد، آزادی‌های فردی و صلح می‌باشد.

این موسسه از روش‌هایی اثر بخش، برای ایجاد حمایت، ارتقاء و انتشار سیاست‌هایی کاربردی برای خلق جوامع آزاد، باز و مدنی در ایالات متحده و دنیا، استفاده می‌کند. بیشترین کمک‌های چارلز به مراکز آکادمیک، مربوط به دانشگاه جرج میسون، در ویرجینیای شمالی بوده است.[۱۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. . 
  2. . 
  3. . 
  4. Mr. Big Forbes.com. Retrieved November 2011.
  5. The Top 10, America's Largest Private Companies Forbes.com. Retrieved April 2011.
  6. . 
  7. . 
  8. Continetti, Matthew (April 4, 2011). "The Paranoid Style in Liberal Politics". The Weekly Standard. 
  9. The Koch Brothers December 24, 2012 page 96 Forbes
  10. National Journal (May 16, 1992)
  11. The Top 10 فوربز October 19, 2009.
  12. Koch, Charles, The Science of Success, p. 57
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ "Twenty Questions for Charles Koch". American Journal of Business (Muncie) 24 (1): 15–8. Spring 2009. 
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ ۱۴٫۳ ۱۴٫۴ ۱۴٫۵ . http://online.wsj.com/article/SB114687252956545543.html?mod=googlenews_wsj. 
  15. Kate Zernike (25 October 2010). "Secretive Republican Donors Are Planning Ahead". The New York Times. 
  16. . 
  17. The Science Of Success www.kochind.com. Retrieved April 2011.
  18. . 

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Charles G. Koch»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ مارس ۲۰۱۳).