پیمان بخارست (۱۹۱۳)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پیمان بخارست عهدنامه‌ای بود که پس از پایان جنگ دوم بالکان میان بلغارستان و دشمنانش امضاء گردید. بر طبق این عهدنامه:

  • بلغارستان بخش عظیمی از سرزمین‌های متصرفی را از دست داد.
  • پادشاهی مقدونیه از بلغارستان مستقل شد.
  • تراکیه شرقی بار دیگر به امپراتوری عثمانی بازگردانده شد.
  • بلغارستان در عوض ضررهایش، تراکیه غربی و بخشی از مقدونیه را بدست آورد و جمعیتش از ۴.۳ میلیون به ۴.۷ میلیون نفر افزایش پیدا کرد.
  • صربستان نیز با افزایش قلمرو خویش، جمعیتش را از ۲.۹ میلیون به ۴.۵ میلیون نفر افزایش داد.
  • یونان اجازه یافت متصرفاتش را نگه دارد.
  • ناحیه اپیروس شمالی به کشور آلبانی الحاق یافت.[۱]

نتایج[ویرایش]

این عهدنامه به دو دستگی کشورهای بالکان انجامید ؛ به طوری که، در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ میلادی) بلغارستان و عثمانی به امپراتوری آلمان و اتریش-مجارستان پیوستند و در مقابل، کشورهای یونان، صربستان و رومانی طرف متفقین را گرفتند.

منابع[ویرایش]