پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ایران مرکزی پژوهشی است که به مطالعات و تحقیقات در حوزهٔ علوم انسانی و مطالعات فرهنگی می‌پردازد. هم‌اکنون ریاست این مرکز را صادق آیینه وند بر عهده دارد.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۳۶۰ با ادغام ۱۲ مؤسسه پژوهشی، نهادی با عنوان «مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی» وابسته به وزارت فرهنگ و آموزش عالی تشکیل شد. در سال ۱۳۶۹ پس از تغییر تشکیلات سازمانی، این مؤسسه با تصویب شورای گسترش آموزش عالی عنوان «پژوهشگاه» را دریافت کرد که تشکیلات سازمانی آن در خرداد ماه ۱۳۷۲ به تصویب نهایی سازمان امور اداری و استخدامی کشور رسید. در این مدت نیز پژوهشگاه‌هایی به آن اضافه شده و یک مؤسسه از آن منشعب شد. اکثر اساتید برجسته حوزه علوم انسانی در کارنامه خود ارتباط مؤثری با این پژوهشگاه داشته‌اند.

در سال ۱۳۷۳ شورای عالی پژوهشگاه به منظور تأکید بر گرایش علوم انسانی و مسائل فرهنگی در تحقیقات پژوهشگاه، عنوان «پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی» را برای این نهاد پیشنهاد کرد که مورد تصویب شورای گسترش آموزش عالی قرار گرفت.

پژوهشکده‌ها[ویرایش]

در حال حاضر این پژوهشگاه دارای پژوهشکده‌هایی چون زبان و ادبیات، زبان‌شناسی، تاریخ ایران، مطالعات اجتماعی، مطالعات تطبیقی اقتصاد و مدیریت، اندیشهٔ سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی، حکمت معاصر، مطالعات تطبیقی حقوق، غرب‌شناسی و علم‌پژوهی، اخلاق و تربیت، مطالعات فرهنگی و ارتباطات است.[۱]

پذیرش دانشجو[ویرایش]

گفتنی است در حال حاضر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در بعضی رشته‌ها در سطح کارشناسی ارشد و دکتری دانشجو می‌پذیرد.[۲]


منابع[ویرایش]