پل بروکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیر پل بروکا
Pierre Paul Broca

Pierre Paul Broca
متولد ۲۸ ژوئن ۱۸۲۴
سنت-فوآ-لا-گراند، ژیروند
مرگ ۹ ژوئیه ۱۸۸۰
ملیت فرانسوی
زمینه فعالیت انسان‌شناسی, کالبدشناسی, پزشکی

پیر پل بروکا (به فرانسوی: Pierre Paul Broca)(زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۸۲۴- مرگ ۹ ژوئیهٔ ۱۸۸۰) پزشک، کالبدشناس و مردم‌شناس فرانسوی بود. بخش بروکا لوب پیشانی را به افتخار وی نام‌گذارده‌اند.

او در سنت-فوآ-لا-گراند ژیروند چشم به جهان گشود. فعالیت‌های او بر روی بافت‌های استخوانی و غضروف بود و جدا از آن بر روی آسیب‌شناسی سرطان، آنوریسم و مرگ‌ومیر نوزادان هم مطالعاتی داشت. ولی بزرگترین تمرکز او بر روی بافت مغز بود. وی پژوهش‌هایی بر روی دستگاه لیمبیک و مرکز بویایی مغز انجام داده‌بود.

در سال ۱۸۶۱ با کالبدشکافی مغز یکی از بیماران خود بنام لویی لوبورن (معروف به تَن) که از سن ۳۰ سالگی قدرت سخن گفتن خود را از دست داده و سپس مرده بود دریافت که قسمتی از مغز در پشت چشم آسیب دیده است. به این ترتیب مرکز کنترل گویش در مغز را شناسایی کرد.[۱] پژوهش‌های او در راه درمان زبان‌پریشی و یافتن مرکز گویش در مغز به درک تقسیم‌بندی وظایف مغز انجامید.

بروکا ببیش از ۲۰ وسیله برای اندازه‌گیری و شناخت جمجمه سر پدید آورد. این ابزارها به استاندارد کردن دستگاه‌های اندازه‌گیری کمک بسیاری کرد.[۲]

او در بارهٔ نظریه تکامل نیز پژوهش‌هایی به انجام‌رساند. هنگامی که او در ۱۸۴۸ به جامعهٔ اندیشه آزاد که از تئوری چارلز داروین پشتیبانی می‌کرد پیوست، از سوی دستگاه کلیسا به ماده‌گرایی و فریفتن جوانان با باورهای گمراهانه متهم‌شد.

بروکا در سال‌های پایانی زندگی به عضویت در مجلس سنا و فرهنگستان فرانسه برگزیده‌شد. مرگ او در پاریس رخ‌داد. تصاویر مغز کالبدشکافی شده بوسیله پل بروکا در بیشتر کتاب‌های پزشکی آمده و به نام مغز بروکا شناخته می‌شود.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Paul Broca," Wikipedia, The Free Encyclopedia, //en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paul_Broca&oldid=438579379 (accessed October 8, 2011).