لوب پیشانی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| مغز: لوب پیشانی | ||
|---|---|---|
|
|
||
| نمای کناری از چینها و لَختههای مخ | ||
| نام لاتین | lobus frontalis | |
| در کتاب «کالبدشناسی گِرِی» | subject #189 821 | |
| بخشی از | مخ | |
| سرخرگها | مغزی پیشین مغزی میانی |
|
| سرنام(ها) | FL | |
| نامگذاری «دانشگاه واشنگتن» ((NeuroNames | hier-37 | |
| MeSH | Frontal+Lobe | |
لوب پیشانی یا لوب قدامی بخشی از مغز پستانداران است.
محتوای شخصیتی، چارهیابی، هیجانات، تمرکز، داوری، سخن گفتن و حرکات ارادی از کارکردهای این لخته از مغز هستند.[۱] لوب پیشانی بیشترین تعداد نورون های حساس به دوپامین را داراست .
فرگشت [ویرایش]
برای سالیان سال تصور می شد که این قسمت از مغز دچار فرگشت زیادی شده است و باعث شده است که لوب پیشانی انسان بزرگتر شود و از این رو اعتقاد داشته اند که انسان اخیر به این علت باهوش تر از پیشینیان خویش است. اما تحقیقات اخیر نشان داده است که این چنین نیست و لوب پیشانی انسان چندان از میمون های بزرگ، بزرگتر نیست.
منابع [ویرایش]
ویکیپدیای انگلیسی.
 |
این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
