پروانه (بالگرد)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تأثیر پروانه دم بالگرد در خنثی‌کردن گشتاور عکس‌العمل وارده به بالگرد

پروانه بالگرد یا ملخ بالگرد، (به انگلیسی: Helicopter Rotor)، یک نوع فن است که هم نیروی برا برای غلبه بر وزن بالگرد و هم نیروی رانش برای حرکت رو به جلوی آن را تأمین می‌کند. برای جلوگیری از اشتباه شدن با ملخ دم گاهی به گردنده، ملخ اصلی بالگرد گفته می‌شود.

بالگردها ۲ یا تعداد بیشتری ملخ دارند.

گشتاور منتقل شده از موتور بالگرد به پروانهٔ اصلی، بر اساس قانون سوم نیوتن سبب می‌شود که گشتاور عکس از ملخ به بدنهٔ بالگرد منتقل شود که تمایل دارد بالگرد را بچرخاند. بنابراین، بالگرد باید یک سامانه برای جلوگیری از چرخش بدنه داشته باشد. در بیشتر بالگردها، این کار توسط ملخی که بر روی دم آنها با زاویه حمله متغیر انجام می‌گیرد. این ملخ که با یک نسبت تبدیل ثابت توسط ملخ اصلی می‌چرخد، نیروی رانشی در صفحه افقی و در خلاف جهت گشتاور عکس‌العمل ایجاد می‌کند. حدود ۵ تا ۳۰ درصد از توان موتور (بسته به اندازه و طراحی بالگرد) صرف چرخاندن ملخ دم بالگردها می‌شود. به طور کلی، یک بالگرد بزرگ‌تر بخش بیشتری از توان خود را صرف چرخاندن ملخ دم می‌کند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Torque»(انگلیسی)‎. The Helicopter Aviation Home Page. بازبینی‌شده در بهمن ۱۳۸۹.