بلبرینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اصول کارکرد یک بلبرینگ

بلبرینگ (به انگلیسی: Ball bearing) گونه‌ای از یاتاقان‌ها هستند که کاربرد وسیعی در ابزارهای مختلف مانند دیسک‌های سخت رایانه و اسکیت‌ها دارند. بلبرینگ‌ها می‌توانند هم بارهای شعاعی و هم بارهای محوری را تحمل کنند و معمولاً در جاهایی به کار می‌روند که بار به‌نسبت کوچک باشد. در یک بلبرینگ بار از لایهٔ خارجی به گوی‌ها اعمال می‌شود و از آنجا فشار به لایهٔ داخلی منتقل می‌گردد. با توجه به کروی‌بودن گوی‌ها، نقطهٔ تماسشان با لایه‌های درونی و بیرونی بسیار کوچک خواهد بود، در نتیجه می‌توانند بسیار نرم حرکت کنند؛ از سوی دیگر با توجه به کوچک بودن محل تماس، اگر فشار بیش از حدی به گوی‌ها وارد شود می‌تواند موجب تغییرشکل یا خردشدن آن‌ها گردد، در اینگونه موارد می‌توان از یاتاقان‌های غلطکی یا یاتاقان‌های غلطکی مخروطی‌شکل استفاده کرد. گونهٔ خاصی از بلبرینگ‌ها، بلبرینگ‌های محوری نام دارند که برای سرعت‌های پایین در نظر گرفته شده‌اند و نمی‌توانند بارهای محوری شدید را تحمل کنند و از نمونه‌های کاربردها آن‌ها می‌توان به کاربردشان در میزهای گردان اشاره کرد.[۱]

کلمهٔ بلبرینگ از دو بخش ball به معنای گوی و bearing به معنای تحمل‌کردن تشکیل شده‌است. اساس کار بلبرینگ‌ها بر این است که مانع کشیده‌شدن سطوح روی یکدیگر می‌شوند و سطح تماس را نیز کاهش می‌دهند، در نتیجه اصطکاک بین سطوح به شدت کاهش می‌یابد.[۲]

پانویس‌ها[ویرایش]

  • ^ Tapered Roller Bearings
  • ^ Roller Bearings
  • ^ Ball Thrust Bearing

جستارهای وابسته[ویرایش]

جستجو در ویکی‌واژه معنای واژهٔ «بلبرینگ» را در ویکی‌واژه ببینید.

منابع[ویرایش]

  1. Karim Nice. «How Bearings Work». HowStuffWorks, Inc. بازبینی‌شده در ۲۸ خرداد ۱۳۹۱. 
  2. Karim Nice. «How Bearings Work». HowStuffWorks, Inc. بازبینی‌شده در ۲۸ خرداد ۱۳۹۱. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بلبرینگ موجود است.