وحدت‌های سه‌گانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

وحدت‌های سه‌گانه از مهم‌ترین اصول تئاتر کلاسیک در یونان باستان است که برای اولین بار در کتاب "فن شعر" توسط ارسطو مطرح شده است.

۱- وحدت زمان: کلیت نمایش باید به بیان یک داستان در یک زمان فیزیکی خاص که معمولاً از بیست و چهار ساعت تجاوز نمی‌کند ارائه شود. کلیه ماحراهای گذشته بصورت روایت و از زبان قهرمانان نمایش نقل میشود.

۲- وحدت مکان: کل داستان باید در یک منظر نمایشی واحد اجرا شود.همانطور که زمان پس و پیش نمی‌شود مکان نیز باید ثابت بماند . در نقل قولهایی که از زبان شخصیت‌های نمایش در مورد اتفاقی در زمان ومکانی دیگر رخ داده است معمولاً برای قرار گرفتن تماشاگر در فضای قصه از المانهای متحرکی که بصورت نشانه بیانگر آن مکان خاص بوداستفاده میشد.

۳- وحدت موضوع: کلیت داستان باید دارای تنها یک محوراصلی داستانی باشد و از نمایش داستان‌های نامربوط و حاشیه‌ای اجتناب شود.

پانویس و منابع [ویرایش]

. فن شعر ارسطو - ترجمهٔ عبدالحسین زرین‌کوب - انتشارات امیر کبیر