هرمزد رسام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هرمزد رسام

هرمزد رسام در موصل حدود سال ۱۸۵۴
زادروز ۱۸۲۶
درگذشت ۱۴۱۶ سپتامبر ۱۹۱۰
ملیت عراق
پیشه باستانشناس

هرمزد رسام (به سریانی: ܗܪܡܙܕ ܪܣܐܡ Hormuzd Rassam) باستانشناس بریتانیایی آسوری تبار (۱۸۲۶ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۱۰ میلادی)، دیپلمات و جهانگردی بود که الواح گلی حماسه گیلگمش،[۱] کهن ترین حماسهٔ بشری، همچنین استوانهٔ مشهور به لوح حقوق بشر کورش را در سال ۱۸۷۹ طی کاوش‌های باستانشناسی در بین‌النهرین یافت.[۲]

زندگی[ویرایش]

پدرش آنتون رسام معاون کلیسای آشوری و زادهٔ موصل در امپراتوری عثمانی (عراق فعلی) و مادرش ترزا زادهٔ حلب در سوریه امروزی بودند. او که از ۱۹ سالگی کار حفاری در بناهای تاریخی عراق و به خصوص بابل را شروع کرده بود، در جوانی راهی بریتانیا شد تا تحصیلاتش را در این کشور ادامه دهد، اما در همین مدت به استخدام موسسهٔ باستانشناسی بریتانیا درآمد و از این موسسه ماموریت گرفت تا به کشورش برگردد و تحقیقات باستانشناسی خود را در بابل ادامه دهد. در سال ۱۲۵۸ خورشیدی/ ۱۸۷۹ میلادی، به دنبال کاوشهای گروه انگلیسی در معبد بزرگ اِسَـگیلَـه (نیایشگاه مَـردوک، خدای بزرگ بابلی) در شهر باستانی بـابِـل در میان‌رودان (بین‌النهرین) استوانه‌های از گل پخته مشهور به لوح حقوق بشر کورش به دست این باستانشناس کـلدانی پیدا شد که امروزه در موزه بریتانیا در شهر لندن نگهداری می‌شود.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]