هاچیکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۳۹′۳۲.۶″ شمالی ۱۳۹°۴۲′۲.۱″ شرقی / ۳۵.۶۵۹۰۵۶° شمالی ۱۳۹.۷۰۰۵۸۳° شرقی / 35.659056; 139.700583

هاچیکو
زادروز ۱۰ نوامبر ۱۹۲۳
نزدیکی شهر اوداته، آکیتا
درگذشت ۸ مارس ۱۹۳۵ (۱۱ ساله)
شیبویا، توکیو
آرامگاه موزه ملی توکیو، پارک اوئنو


هاچیکو، سگ نر سفید رنگی بود که در نزدیکی اوداته، آکیتا در کشور ژاپن به دنیا آمد.[۱] داستان زندگی این سگ و سپس ارتباط صمیمانه او با پروفسور شابرو اوئنو و وفاداری بی‌حدش به این پروفسور باعث گردید تا به عنوان اسطوره وفاداری در ژاپن شناخته شود و پس از مرگش به یک سمبل تبدیل شد و از روی زندگی او کتابی نوشته و سپس فیلمی تهیه گردید و در توکیو و در ایستگاه قطاری که هر روز به انتظار ورود پروفسور شابرو اوئنو می‌ایستاد نیز مجسمه یادبودی بنا گردد.

زندگی[ویرایش]

در ۱۹۲۴ هایدسابورو اوئنو، استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو، سرپرستی هاچیکو را که سگی از نژاد آکیتا و به رنگ قهوه ای مایل به طلایی بود به عهده گرفت. در طول زندگی صاحبش، هاچیکو در پایان هر روز به استقبال او در ایستگاه شیبویا می رفت. این دو عادت روزانه خود را تا می ۱۹۲۵ ادامه دادند، هنگامی که پروفسور اوئنو دیگر از کار برنگشت. پروفسور که دچار خونریزی مغزی شده و مرده بود، هرگز به ایستگاهی که هاچیکو منتظر او بود نیامد. اما هر روز و به مدت نه سال بعد هاچیکو دقیقا هنگامی که قطار به ایستگاه می رسید منتظر اوئنو می ماند.

هاچیکو کم کم توجه دیگر مسافران را نیز به خود جلب کرد. بسیاری از مردمی که به طور معمول از ایستگاه شیبویا استفاده می کردند هاچیکو و پروفسور اوئنو را هر روز دیده بودند. برخوردهای اولیه از طرف مردم خصوصا از طرف آن هایی که در ایستگاه کار می کردن الزاما دوستانه نبود. با این وجود بعد از چاپ اولین مقاله در مورد او در چهارم اکتبر ۱۹۳۲ در آساهی شیمبون،مردم شروع به آوردن غذا برای تغذیه او در هنگام انتظارش شدند.

مراسم تشییع جنازه - آخرین تصویر شناخته شده از مرگ Hachiko همراه با همسر صاحبش پروفسور اوئنو (ردیف جلو، نفر دوم از سمت راست) و کارکنان ایستگاه 8 مارس 1935، موزه Shirane
بنای تاریخی هایچیکو در کنار قبر استاد اوئنو در گورستان Aoyama، Minato، توکیو

انتشارات[ویرایش]

در سال ۱۹۳۲ یکی از دانشجویال اوئنو ( که در مورد نژاد آکیتا تخصص یافته بود) هاچیکو را در ایستگاه دید و او را تا منزل کوبایاشی دنبال کرد(منزل باغبان سابق پروفسور) و همانجا از سرگذشت زندگی هاچیکو باخبر شد. اندکی بعد از این ملاقات، دانشجوی سابق یک آمار مستند از نژاد آکیتا را منتشر کرد. تحقیق او تنها ۳۰ مورد از نژاد خالص آکیتا را پیدا کرد که هاچیکو نیز یکی از آن ها بود.

او بارها به دیدار هاچیکو رفت و در طی چند سال چندین مقاله در مورد وفاداری وصف ناپذیر آن سگ نوشت. در ۱۹۳۲ یکی ار این مقاله ها که در توکیو آساهی شیمبون منتشر شده بود سگ را در کانون توجه ملی قرار داد.هاچیکو تبدیل به یک شور ملی شد.وفاداری او نسبت به خاطرات رئیس اش به عنوان روح وفاداری به خانواده که همه باید برای دستیابی به آن تلاش کنند مردم ژاپن را تحت تاثیر قرار داد. معلم ها و مردم حمیت مثال زدنی هاچیکو را به عنوان الگویی برای پیروی به بچه ها به کار می بردند. یک هنرمند ژاپنی مشهور تندیسی از آن سگ را خلق کرد و در سراسر کشور آگاهی تازه ای از نژاد آکیتا به وجود آمد.

در نهایت، وفاداری افسانه ای هاچیکو به سمبلی ملی از وفاداری مخصوصا برای شخص و حاکمیت امپراطور تبدیل شد.

مرگ[ویرایش]

هاچیکو در هشتم مارس ۱۹۳۵ مرد و در خیابانی در شیبویا پیدا شد. در مارس ۲۰۱۱ دانشمندان پی به عامل مرگ هاچیکو بردند: او سرطانی در فاز انتهایی و عفونت فیلاریاز داشت. در شکم هاچیکو همچنین ۴ سیخ یاکی‌توری پیدا شد، اما این سیخ ها به معده او آسیب نرسانده یا باعث مرگ او نشده بودند.

منابع[ویرایش]