نیمه‌خوانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نیمه‌خوانی (نغمه‌خوانی) در مناطق مختلف جهان به هنگام انجام کارهای یک‌نواخت و تکراری جاشوان به کار می‌رود.

نِیمه‌خوانی گونه‌ای از آوازخوانی کار است که معمولاً در میان جاشوان و باربران تخلیه لنج و قایق‌ها رواج دارد. این کارگران از نیمه‌خوانی برای کاستن از خسته‌کننده بودن کارهای یک‌نواختی که به‌طور جمعی انجام می‌دهند استفاده می‌کنند. در نیمه‌خوانی یک نفر به نام سرخوان بیتی یا واژه‌هایی را ادا می‌کند و جمع دیگر کارگران با ترجیع‌بندی که معمولاً معنای خاصی ندارد (مانند هله‌مالی) پاسخ او را می‌دهند.

واژه نیمه‌خوانی دیگرگون‌شده واژه نغمه‌خوانی در گویش فارسی استان بوشهر است. از انواع نیمه‌خوانی می‌شود به نیمه‌خوانی پاروزنی (نیمه‌خوانی نِیداف)، نیمه‌خوانی بادبان‌کشی (نیمه‌خوانی شراع)، نیمه‌خوانی لنگرکشی یا گرگورکشی، نیمه‌خوانی راهی کردن لنج به دریا (نیمه‌خوانی اوشار)، و نیمه‌خوانی فلک‌ناز اشاره کرد. نیمه‌خوانی فلک‌ناز مرتبط است با داستان فلک‌ناز و خورشیدآفرین که از داستان‌های عامیانه عشقی فارسی است و در آن شخصیت اصلی داستان یعنی فلک‌ناز سفر دریایی هم دارد.

هر نیمه‌خوانی بنا به نوعی از انواعی که ذکر شد ضرباهنگ ویژه و جدایی دارد که به سبک یا سنگین بودن نوع کار یا مراسم مرتبط است.

نمونه[ویرایش]

نمونه‌ای از نیمه‌های بوشهری:

شاهان بارم شاهان بارم تو جهاز خالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
تیفون لیمرن و دوباره مهمون ساری - هله، هله مالی هله، هله مالی
دریا واری واوید از موج شمالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
اینجا نه جبرین نه جُفرن و نه جلالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
اینجا پوزی مُطافن بمبکی خال خالی - هله، هله مالی هله، هله مالی
اینجا که مرد میخوا غوص بکنه تو موجا - هله، هله مالی هله، هله مالی
لنگر بکش بالا بلند بوگو - هله مالی هله، هله مالی هله، هله مالی

توضیحات: تیفون= توفان؛ جهاز = لنج صیادی؛ جبری، جُفره و جلالی = نام محلات قدیمی در بوشهر؛ پوزی مطاف = دهنه آبراه جزیره مطاف که کم‌عمق و پرموج است؛ بمبکی خال خالی = کوسه‌های خالدار - غوص کردن = شنا کردن.

منابع[ویرایش]