موزه مائریتشویس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۲°۰۴′۵۰″ شمالی ۴°۱۸′۵۲″ شرقی / ۵۲.۰۸۰۵۵۶° شمالی ۴.۳۱۴۴۴۴° شرقی / 52.080556; 4.314444

Mauritshuis
موزه مائریتشویس در ۲۰۱۰
۵۲°۰۴′۵۰″ شمالی ۴°۱۸′۵۲″ شرقی / ۵۲.۰۸۰۵۵۶° شمالی ۴.۳۱۴۴۴۴° شرقی / 52.080556; 4.314444
تاسیس شده ۱۸۲۲[۱]
مکان لاهه, هلند
نوع موزهٔ هنری
بازدیدکنندگان ۲۵۰,۰۰۰ (۲۰۰۷)[۲]
مدیر ای.ای.اس گردنکر[۳]
وبگاه www.mauritshuis.nl

موزه مائریتشویس (به هلندی: Mauritshuis) و (به انگلیسی: Maurice House) نگارخانه‌ای واقع در شهر لاهه هلند است. این موزه که سابقاً محل اقامت کنت یوهان ماریوت بوده‌است هم‌اکنون به مکانی از بزرگ‌ترین و برترین آثار نقاشان معروف هلندی نظیر یوهانس ورمر، رامبرانت، جان استین، پائولوس پاتر و فرانس هالز و کارهای نقاش آلمانی هانس هالبین یانگر تبدیل شده‌است.[۴]

ساختمان[ویرایش]

نمایی بیرونی از ساختمان موزه در ۲۰۰۷

در سال ۱۶۳۱ کنت یوهان ماریوت که در آن زمان افسر ارشد هلند بود زمین این ساختمان را خریداری کرد.[۵] ماریوت زمانی‌که عهده‌دار رهبری مستعمره‌های هلند در برزیل در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۴ بود، ساخت این بنا را به یکی از بهترین معماران آن روزگار هلند، جیکوب ون کامپون و دستیارش پیتر پُست واگذاشت و در همان زمان نام مائریتشویس را برای نام‌گذاری این بنا انتخاب نمود.[۶] این ساختمان یکی از استثنائی‌ترین آثار به جای مانده از قرن ۱۷ و یکی از برترین آثار معماری کلاسیک و سبک باستانی یونان و روم است.[۷] هر چند سقف گنبدی شکل و نمای داخلی ساختمان در آتش‌سوزی ۱۷۰۴ کاملاً از بین رفت اما در فاصله سال‌های ۱۷۰۸ تا ۱۷۱۸ ساختمان دوبار بازسازی شد.[۸]

موزه[ویرایش]

پس از مرگ ماریوت، خانوادهٔ مائس مالکیت آن را بر عهده گرفتند اما در سال ۱۸۲۰ دولت هلند به منظور ایجاد انجمن نقاشی برای کابینهٔ سلطنتی آن را خریداری کرد.[۹] در سال ۱۸۷۵ مائریتشویس به مکانی که در آن صرفاً تابلوهای نقاشی نگه‌داری می‌شد، تبدیل گردید. در طول قرون ۱۹ و ۲۰ این موزه رشد فراوانی کرد و توانست بازدیدکننده‌های فراوانی را از سراسر جهان جذب خود کند. اگرچه ساختمان بدین منظور ساخته نشده بود اما در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ به منظور استانداردسازی آن مطابق با موزه‌های مدرن جهان عملیات بازسازی دیگری صورت گرفت.[۱۰]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "The Mauritshuis is turned into a museum". Mauritshuis. Retrieved 2008-08-08. 
  2. "Dutch Portraits draws 96,000 visitors" (Press release). Mauritshuis. 2008-01-15. Retrieved 2008-08-08. 
  3. "Management". Mauritshuis. Retrieved 2008-08-08. 
  4. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Mauritshuis»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲).
  5. «Location and garden ‏»(انگلیسی)‎. موزه مائریتشویس. بازبینی‌شده در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۱. 
  6. «The building ‏»(انگلیسی)‎. موزه مائریتشویس. بازبینی‌شده در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲. 
  7. «City palace ‏»(انگلیسی)‎. موزه مائریتشویس. بازبینی‌شده در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲. 
  8. «Fire and restoration ‏»(انگلیسی)‎. موزه مائریتشویس. بازبینی‌شده در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲. 
  9. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Mauritshuis»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲).
  10. «The Mauritshuis is turned into a museum ‏»(انگلیسی)‎. موزه مائریتشویس. بازبینی‌شده در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲.