مشک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مختصات: ۳″ ۵۷′ ۷۹°غربی ۳″ ۴۷′ ۳۲°شمالی / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۳۲٫۷۸۴۱۷جنوب
مُشک ماده خوشبویی است که معولا از نافه جنس نر آهوی ختن گرفته میشود. کیسه ای در زیر شکم این آهو وجود دارد که در آن ماده لزج شکلاتی رنگی وجود دارد و در فصل بهار آهو آن را در اثر خارش به سنگ میکشد.[۱]
این ماده سپس خشک میشود و در اثر تماس می افتد. بهترین نوع مشک برای آهوان چینی یا تبتی است. با این حال این مشک در نپال و روسیه هم تهیه میشود.
گفته میشود برای گرفتن مشک از نافه آهو، این حیوان را می کشند. به همین دلیل امروزه از مشک شیمیایی در عطر استفاده میشود.
شاعران پارسیزبان از مشک در اشعارشان بسیار استفاده کردهاند.[۲]
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ حسن انوری، فرهنگ بزرگ سخن، مدخل مشک
- ↑ حافظ گفته است: به بوی نافه ای کآخر صبا ز آن طره بگشاید ...
منبع [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ مشک موجود است. |
| این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |